பொம்மை நினைவுகள்...,

 

 பொக்கிஷமாய் தனிமை வாய்த்தது,

 வயல்காட்டில் நமக்கு...

நான் பேசுவேன் என நீயும்!!
நீ பேசுவாய் என நானும்!!

நாம் பேசுவோம்///. என 

“சோளக்காட்டு பொம்மை”யும் பார்த்திருந்தோம்!!

அப்புறம், பேசிக் கொள்ளலாமென,

வெட்கத்தோடு நாம் வந்துவிட...

ஏமாற்றத்தோடும், ஏக்கத்தையும்

சுமந்துக் கொண்டு...,

 காவல் காத்துக் கொண்டிருக்கிறதாம் இன்னும்....

தூரம், தூரமாய்...,

உன் கன்னம் லட்டு,

உன் இதழ்கள் அல்வா,

உன் மனம் மல்லிகை,

என்று நான் வர்ணிக்க..,

இந்தா திருப்பதி லட்டு,

பிடிச்சுக்கோ திருநெல்வேலி அல்வா,

என்று காதுல மதுரை மல்லியை சுத்திட்டு,

எனக்கு கல்தா கொடுத்துட்டு போய்டாளே......

உவமைக்கும், காதலுக்கும் காத தூரம்;

உண்மைக்கும், காதலுக்கும் தூரம், தூரமே.