வேலுத்தம்பி தளவாய் - மௌனசாட்சிகள்

சுற்றுலா போறதுன்னா எல்லோருக்கும் மகிழ்ச்சி கூடவே மறக்க முடியாத அனுபவங்களை கொடுக்கும்.  அதிலும் நூற்றாண்டுகளை கடந்து நிற்கும் இடங்களுக்கு போகும்போது நாமே அந்த காலகட்டத்துக்குள்ளே இருக்குற  மாதிரி ஒரு அனுபவத்தை கொடுக்கும். அப்படிப்பட்ட இடங்களைதான் மௌனசாட்சிகள் பகுதில பார்த்துட்டு வரோம். 

அந்த வரிசையில இன்னிக்கு நாம பார்க்க போறது, 17 ம் நூற்றாண்டு காலத்திய இடம். அதன் வரலாற்று பின்னணிகளும், பெருமைகளும் நமக்கு மட்டும் இல்லாது வருங்கால சந்ததியினருக்கும் இதுப்போன்ற இடங்கள் பற்றி தெரியனும்.  மாயாஜால், கிஷ்கிந்தா, ஸ்பென்சர், வொண்டர்லான்னு பிள்ளைகளை கூட்டி போகும் அதே நேரத்தில் இது போன்ற இடங்களுக்கும் வருடம் ஒரு முறையேனும் கூட்டி போகனும். அப்பதான், நம்ம முன்னோர்களின் காதல், வீரம், ராஜதந்திரம், வியாபாரம், கட்டிடகலை, கலை, கலாச்சாரமும், பண்பாடும் பிள்ளைகளுக்கு தெரிய வந்து இனியாவது அவைகள் கட்டி காக்கப்படும். 

இன்னிக்கு நாம பார்க்க போறது, கன்னியாக்குமரி மாவட்டத்தில் ”திருவநந்தபுரம் ” சாயலை கொண்ட ”திங்கள்சந்தை” பக்கம் உள்ள ”தலக்குளம்”ன்ற ஊருல இருக்குற ”வேலுத்தம்பி தளவாய் கோட்டை ” நாகர்கோயில்ல இருந்து நேரடியாகவும் போகலாம் ..இல்லாட்டி ”திங்கள்சந்தை” ன்ற இடத்துக்கு போய் அங்கிருந்தும் போகலாம்.  ஒருவழியா கிழக்கிந்திய கம்பெனிக்காரர்களை எதிர்த்து போரிட்ட வீரன் ”வேலுத்தம்பி தளவாயின் நினைவிடத்”திற்கு வந்தாச்சு. 

பதிவர்கள்லாம் வர்றாங்களே! நம்மளை ஃபோட்டோ எடுத்து பதிவுல போட்டு உலகம் முழுக்க காட்டுவாங்கன்னு அழகா, கம்பீரமா ஜம்முன்னு நின்னு ஃபோஸ் கொடுத்து நம்மை வரவேற்பது “வேலுத்தம்பி தளவாய் நினைவு இல்லம் தோரண நுழைவாயில்”.

அதை தாண்டி போனா, (அக்கோவ், அம்மாம்பெரிய நுழைவாயில தாண்டலாம் முடியாதுன்னு கிண்டலடிக்குற ஆசாமிகள்லாம் நுழைஞ்சு வாங்கப்பா!!) கேரளா பாரம்பரிய பாணியில் கட்டப்பட்ட நுழைவாயில் .  உள்ளூர் நகராட்சி அங்குள்ள தரை பகுதியை சீரமைத்து கொடுத்திருக்கு. அது, திறந்த நிலையில் காணப்படுது. அதனுள்ளே சென்றால் கம்பீரமா காட்சி தருகிறார் ”திவான் வேலுத்தம்பி தளவாய்”.

(அவருடைய சிலை மற்றும் பக்கத்தில் ஒரு சிறிய கோவில் )

அந்த வீட்டில் ஆயுதங்கள் வைத்திருந்த அறையில்,  அக்கால டச்சு ஓவியர் ஒருவரால் வரையப்பட்ட படத்தின் மாதிரிதான் இப்பவும் அவருடைய படமா அங்கு வைக்கப்பட்டிருக்கு.

வேலாயுதன் செண்பகராமன் தம்பி (1765 - 1809) 

தளவாய் என்பது திருவிதாங்கூர் திவானுக்குரிய பட்டம்.  அந்த காலத்துல,  பேரு.  திருவிதாங்கூரில் தலைமைத்தளபதி, அமைச்சர் இந்த ரெண்டு பதவியையும் ஒருத்தரேதான் பார்த்துக்குவாங்க. வேலுத்தம்பி தளவாயினுடைய முழுப்பெயர் ”இடபபிரபு குலோத்துங்க கதிர்குலத்து முளப்படை அரசரான இறையாண்ட தளாக்குளத்து வலிய வீட்டில் தம்பி செண்பகராமன் வேலாயுதன்” ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ் சோடா ப்ளீஸ்.

 (வீட்டின் முன் பகுதி பக்கவாட்டு தோற்றம்)

இவர் 1765 ம் ஆண்டு வாயிலயும், மனசுலயும் நுழையாத ஒரு மலையாள மாசத்துல 16 ம் தேதில, அன்றைய திருவனந்தபுரம் நாட்டிலுள்ள (இப்ப  அந்த இடம் தமிழ்நாட்டுடன் இணைக்கப்பட்டிருக்கு) நாகர்கோயிலுக்கு அருகே உள்ள ”தாழைகுளம்”ன்ற ஊரில் இப்ப மருவி ”தலைக்குளம்” ன்னு அழைக்கப்படுற ஊருல பிறந்தவர். இவரது பெற்றோர்கள் திரு.குஞ்சு மயிற்றி, திருமதி.வள்ளியம்மை தங்கச்சி.

(வீட்டின் முன்பக்க தோற்றம்)

சின்ன வயசிலேயே அவரும், அவரது தம்பியும் பெரிய வீரர்களா புகழ்பெற்று, நாயர் படைகளுக்கு தலைமை தாங்க ஆரம்பிச்சாங்க. படைத்தலைவர்களில் ஒருத்தரா இருந்த வேலுத்தம்பி தொடர்ச்சியான ஒரு மக்கள்புரட்சி மூலம் தளவாயா ஆனவர்.

”பாலராமவர்ம குலசேகரன்”ன்ற மன்னர் 1798ல் தன் பதினாறு வயசுல மன்னரானபோது வளமிக்க நாடா இருந்த திருவிதாங்கூர் பலவகையான சீரழிவுகளை சந்திக்க நேர்ந்தது. கோழிக்கோட்டு ”சாமூதிரி மன்னரின்” ஆளான ”ஜெயந்தன் நம்பூதிரி”ன்ற வைதீகர் மன்னரை தன் பிடியில் வைத்திருந்தார். இவர் வைத்ததே சட்டம்ன்ற நிலை. இதற்கு எதிரா உள்ளூர் நிலக்கிழார்கள் கோபம் கொண்டிருந்தாங்க. அக்கோபத்தை வேலுத்தம்பி பிரதிநிதித்துவம் செஞ்சு வந்திருக்கார்.

(வீட்டின் முன்பக்க வாசல் அதில் வேலைபாடுகளுடன் கூடிய கட்டில்  )

அப்ப திருவிதாங்கூர் திவானா இருந்தவர் “ராஜா கேசவதாசன்”. நாகர்கோவில் அருகே ஓர் எளிய குடும்பத்தில் பிறந்த இவர் தன் தனித்திறமையால் திவானாகி கேரள வரலாற்றில் அழியாத இடம் பெற்ற மாமனிதர். திருவிதாங்கூர் மீது பெரும்படையெடுத்து வந்த திப்புசுல்தானை பாலக்காட்டுக் கோட்டையில் தோற்கடித்த வெற்றி வீரர் அவர். 

இன்றைய கேரளத்தின் பல முக்கிய நிர்வாக , தொழில் அமைப்புகளை உருவாக்கியவர் இவரே! சதுப்பு நிலத்தில் ”ஆலப்புழா”ன்ற ஊரை அமைத்து அதை துறைமுகமா வளர்த்தார். கயிறுத்தொழிலை அங்கே வளரச் செய்தார். திருவனந்தபுரம் துறைமுகம், பல முக்கிய சாலைகள் , அணைகள் போன்றவை இவரால் அமைக்கப்பட்டவைதான். கடல்நீரை அணைகட்டி நிறுத்தி அச்சதுப்பில் நெல் விவசாயம் செய்யும் குட்டநாட்டு விவசாய முறையை உருவாக்கியவரும் இவரே!

”ஜெயந்தன் நம்பூதிரி” என்பவர், திவான் ”ராஜா கேசவதாசனை ” மன்னரிடமிருந்து அன்னியப்படுத்தினார். ஜெயந்தன் நம்பூதிரி மன்னரின் பல்லக்கில் ஏறி ஊர்வலம் வந்தது, தன் உறவினரான சங்கரன் நம்பூதிரி என்பவருக்கு காயம்குளம்பகுதியை அளித்தது போன்றவற்றை கேசவதாசன் கண்டித்தார். எனவே மன்னரை கரைத்து திவானை கைது செய்வித்த ஜெயந்தன் நம்பூதிரி பின் அவரை விஷம்வைத்துக் கொன்றுவிட்டார். அதன் பிறகு ஜெயந்தன் நம்பூதிரி திவான் ஆனார். அவரது அடிப்பொடிகள் பல்வேறு பதவிகளில் அமர்த்தப்பட்டனர். திருவிதாங்கூர் அவர்களால் சூறையாடப்பட்டது.

(21 கைகள் ஒன்று சேரும் நுழைவாயில் உத்திரம் அமைப்பு )

அக்காலக்கட்டத்தில் திருவிதாங்கூர் வெள்ளை அரசுக்கு பெருந்தொகை கப்பமா கட்டவேண்டியிருதுச்சு. அத்தொகை மூலம் செல்வ வளம் மிகுந்த இந்நாடு நிதிப்பற்றாக்குறையால் அவதிப்பட்டது. அதைப்போக்க கடும் வரிவிதிப்பும், கட்டாய உழைப்பும் சாதாரணமா இருந்துச்சு. ஜெயந்தன் நம்பூதிரி நிதிவசூலில் தன் பங்கையும் எடுத்துக் கொண்டார். ஆகவே நிலக்கிழார்களை வரவழைத்து ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு பெருந்தொகை கட்டணமாக விதித்து அதை அளிக்காதவர்களை கொடூரமாக தண்டித்திருக்கிறார்.

(வீட்டின் உள்பக்கம் முதல் நிலை )

அப்படி அழைக்கப்பட்டவர்தான் வேலுத்தம்பி. அவருக்கு கட்டணம் ரூ 3000 விதிக்கப்பட்டதாகவும் சொல்லப்படுது. அப்பணத்தை திரட்டி வருவதாக சொல்லி மீண்ட வேலுத்தம்பி பல்வேறு நிலக்கிழார்களை திரட்டி ஒரு சேனையை உருவாக்கி, அதை நடத்திக் கொண்டு திருவனந்தபுரம் வந்தார்.

(உள்பக்க மரத்தாலான சுவர் மற்றும் கதவு வேலைப்பாடுடன் கூடிய உத்திரம் )

அதேப்போல வடக்கே சிறையின் கீழில் இருந்து ”அய்யப்பன் செம்பகராமன் பிள்ளை” என்பவரது தலைமையில் ஒரு கலகப்படை திருவனந்தபுரம் வந்தது. அவர்கள் அரண்மனையை சுற்றிவளைத்தாலும் ராஜபக்தி காரணமாக எல்லைமீறி உள்ளே நுழையவில்லை. வேறுவழி இல்லாத மன்னர் சரணடைந்தார். கலகக்காரர்களிடம் ஜெயந்தன் நம்பூதிரியும் பிறரும் ஒப்படைக்கப்பட்டனர். பிராமணர்களை கொல்வது இல்லை என்பதனால் அதிகபட்சத் தண்டனையாக அவரை நாடு கடத்தினார்கள்(ஆனால் ஒரு தமிழ் பிராமணனை கூடவே அனுப்பி நம்பூதிரி திருவிதாங்கூர் எல்லையைத் தாண்டியதுமே அவரை வெட்டி வீழ்த்த வேலுத்தம்பி ஏற்பாடு செய்திருந்தார்). மற்றவர்கள் கடுமையா தண்டிக்கப்பட்டனர். தொடர்ந்து அய்யப்பன் செம்பகராமன் திவான் ஆனார். ஆனா, முதியவரான அவர் ஒரு வருடத்திலேயே மரணமடைய வேலுத்தம்பி திவானாக ஆனார்.

(பூஜை அறை )

வேலுத்தம்பியை மிக குரூரமான அதே நேரத்துல மிக மிக நேர்மையான ஒருவராக சரித்திரம் காட்டுது. குட்டிகுட்டித் தலைவர்களை அவர் குரூரமாக ஒடுக்கினார். திருவிதாங்கூரின் வரிவருமானம் குறைய முக்கியக்காரணம் ஊழலே என்று கண்டு அவர் கடுமையான நடவடிக்கைகள் மூலம் ஊழலை கிட்டத்தட்ட முற்றாக ஒழித்தார். அதுவே நாட்டின் வருமானத்தை பலமடங்கு அதிகரிக்கச் செய்ததாக .ஒரு கதை சொல்லப்படுது.

வேலுத்தம்பியின் அன்னைக்கு சொந்தமான தென்னந்தோப்புகள் ”கீழ்க்குளம் ”ன்ற ஊரில் இருந்தன. அவற்றுக்கு வரி நிர்ணயித்த அதிகாரி அவை தளவாயின் அன்னைக்கு உரியவை என்பதனால் மிக குறைவாக அதை நிர்ணயித்தார். அதை அறிந்த தளவாய் கோபம் கொண்டு அவ்வதிகாரியின் கட்டைவிரலை வெட்டினார். தன் தாயையும் தண்டித்தார்(ம்ம்ம்ம்ம்ம் இந்த காலத்துல இப்படி ஒருத்தர் பொறந்து வந்தா நல்லாதான் இருக்கும்).

இந்நடவடிக்கைகள் மக்களிடையே ஆதரவு பெற்றாலும், அதிகாரிகளிடையே அதிருப்தியை உருவாக்கின. ஆரம்பத்தில் வெள்ளையர் வேலுத்தம்பியை ஆதரித்தார்கள், காரணம் கப்பம் முறையாக கிடைத்தது. ஆனால் அப்போது ரெசிடண்ட் ஜெனரலாக இருந்த ”கர்னல் மெக்காலே ” என்பவர் மன்னரை உதாசீனம் செய்து தானே ஆட்சியாளர் என்ற முறையில் சில நடவடிக்கைகளை எடுத்தது வேலுத்தம்பிக்கு பிடிக்கவில்லை. 

சில கிறித்தவ பாதிரியார்கள் தளவாயை அவமானப்படுத்தியதாகவும் அதற்கு கேனலின் ஆதரவு இருந்ததாகவும் சொல்லப்படுது. மேலும் கப்பமாக போகும் பெரும் செல்வம் வேறு தளவாயை கோபம் கொள்ளச் செய்தது. மெல்ல ஆங்கில மேலாதிக்கத்துக்கு எதிராக வேலுத்தம்பி செயல்பட ஆரம்பித்தார்

கப்பம் தொடர்ந்து உயர்த்தப்பட்டத்தை வேலுத்தம்பி எதிர்க்க பூசல்கள் வெடித்தன. ஒரு கட்டத்தில் நாட்டின் வருடாந்தர வரிவசூலில் எண்பது சதவீதம் கப்பமாக வசூலிக்கப்பட்டது.

”கர்னல் மெக்காலே” வரிவசூல் தொகையின் கணிசமான பகுதியை தனக்காக எடுத்துக் கொண்டது பிரச்சினையாயிற்று. தொடர்ந்து வரியை உயர்த்திய மெக்காலே வரியை உயர்த்தும்படி திவானை வறுபுறுத்தினார். அதற்கு திவான் ஒப்பவில்லை. ஒருகட்டத்தில் மன்னரின் நகைகளைக்கூட விற்று கப்பம்கட்ட நேர்ந்தது. அது மன்னருக்கும் அதிருப்தியை உருவாக்கியது. ஆரம்பத்தில் வேலுத்தம்பிக்கு உதவுவது போல் வந்த ”கர்னல் மெக்காலே” வின் நாடகம்தான் இவ்வளவும்.

கப்பம் கட்டாவிட்டால் மன்னரையும் தளவாய் வேலுத்தம்பியையும் சிறைபிடிக்கப் போவதாக அச்சுறுத்தினான். தானே மன்னராக மெக்காலே நடக்க ஆரம்பித்துவிட்டான் மெக்காலே திவானை பதவி நீக்கம் செய்யவைத்தார். அவரை சிறைப்பிடிக்க உத்தரவு வந்தது. ஊருக்கு தன் தம்பியுடன் தப்பி ஓடிய வேலுத்தம்பி இங்கு வந்து1809 ல் குண்டறை என்ற ஊரில் வைத்து ஒரு அறிக்கையை விடுத்தார். ஆங்கில சுரண்டல் அரசுக்கு எதிராக ஒன்றுபடும்படி மக்களை அறைக்கூவினார். இது குண்டறை விளம்பரம் என்று அழைக்கப்படுது.

 கப்பம் கட்டச் சொன்ன ஆங்கிலேயனை ‘‘முடியாது’’ என்று எதிர்த்தான் தளவாய் வேலுத்தம்பி. அவனை அழிக்க படையெடுத்து வந்தனர் பரங்கியர். எதிர்த்தான். போரிட்டான். எதிரிகளை ஓட ஓட விரட்டினான். அந்த வீரம் கண்டு அஞ்சினர் வெள்ளையர்...

அதை எதிர்த்து, கிழக்கிந்திய கம்பெனிக்கு எதிராக ஆயுதப் புரட்சிக்குத் தயாரானார் வேலுத்தம்பி. அவரது புரட்சியைக் கண்டு அண்டை நாட்டு மன்னர்களும் ஜமீன்தார்களும்கூட அஞ்சினர்.

வெள்ளையர் படை திருவிதாங்கூர் மீது படையெடுத்து வந்தது.அவர்கள் நோக்கம் வேலுத்தம்பியைக் கொல்வது. இதை அறிந்த தளவாய் கொச்சியில் உள்ள பிரிட்டிஷ் கட்டடத்தை ஆக்கிரமித்துக் கைப்பற்றினார்.

அரண்மனையில் மெக்காலேயைக் கொல்ல நெருங்கினார். அங்குள்ள அரண்மனை கழிவறைக்குள் ஒளிந்து, தப்பினான் மெக்காலே. இதனால் மெக்காலேவுக்கு வேலுத்தம்பி மேல் கோபம் அதிகமானது.அவரை உடனே கொல்ல உத்தரவிட்டான்.வேலுத்தம்பியைப் பிடித்துத் தருபவர்களுக்குப் பரிசும்,பதவியும் தருவதாக தண்டோரா போட்டான்.

கலகம் ஏறத்தாழ் ஒருவருடம் நடந்துச்சு. மைசூரில் இருந்தும் சென்னையில் இருந்தும் உபரி படைகளை வரவழைத்து பீரங்கிகளும் துப்பாக்கிகளும் இதுவரை இல்லாத அளவு உபயோகப்படுத்தப்பட்டன. கர்னல் லோகர் உதயகிரி கோட்டையைக் கைப்பற்றி போரில் வெற்றி பெற்றதாக அறிவித்தான். ஆங்கில கம்பெனி போரிட்டதனால் கலகம் சீக்கிரமே அடங்கியது.தலைமறைவாக இருந்த வேலுத்தம்பி மண்ணடி என்ற ஊரில் சுற்றிவளைக்கப்பட்டார்.எதிர்த்துப் போரிட துணிவின்றி,சதிவலை விரித்தனர்.

காட்டிக் கொடுப்பவர்களுக்கு பரிசுகளை அறிவித்தார்கள். மண்ணடி என்ற ஊரிலுள்ள பகவதி அம்மன் கோயிலில் பதுங்கியிருந்த வேலுத்தம்பியை எதிரிகள் நெருங்கிவிட்டனர். கருங்காலிகள் காட்டிக் கொடுத்தனர்.ஆங்கிலேயரிடம் பிடிபட அவர் மனம் இடம் கொடுக்கவில்லை. எதிரியின் கையில் சாவதைவிட,தன் சகோதரனின் கையில் சாவதை வீரமாக நினைத்தார்.தன் தம்பியிடம் தன் வாளைக் கொடுத்து தன் கழுத்தை வெட்டச் சொன்னார். சகோதரன் மறுத்துவிட்டான். 

வேறு வழி இல்லாமல் தன் கழுத்தைத்தானே வாளால் வெட்டி வீர மரணம் எய்தினார்.அப்போது அவருக்கு வயது 44.வீரமரணமடைந்த வேலுத்தம்பியின் உடலைத் தூக்கிப்போய் கழுவில் ஏற்றி, தங்கள் வெறியை தணித்துக்கொண்டனர் வெள்ளையர்.அதனால் ஒரு மாவீரனின் சரித்திரம்,துன்பியல் சரித்திரமாகிப்போனது. பத்மநாபன் தம்பி கைதுசெய்யப்பட்டு தூக்கிலேற்றப்பட்டார்.

வேலுத்தம்பியின் அரண்மனை இடிக்கப்பட்டு அங்கே ஆமணக்கு விதைக்கப்பட்டதா சொல்லப்படுது. அவரது குடும்பத்தினர் வேட்டையாடப்பட்டனர். பலர் அந்தமானுக்கு நாடுகடத்தப்பட்டனர். அரசசேவையிலிருந்து நாயர்கள் முற்றாக விலக்கப்பட்டார்கள். நாயர்படை இருநூறுபேருக்குமேல் போகக் கூடாது என்று பிரிட்டிஷ் அரசு வரையறைசெய்தது. கிராமங்களில் நடந்துவந்த ஆயுதப்பயிற்சிசாலைகள் நிறுத்தப்பட்டன

வேலைபாடுகளுடன் கூடிய உள்பக்கதில் காணப்படும் மரக்கட்டில்

ஒரு தலைமுறைக்குப் பிறகு திருவிதாங்கூர் மகாராஜா ஊர் மக்களின் கோரிக்கையை ஏற்று வேலுத்தம்பியின் வம்சத்தில் எஞ்சிய ஒரு பெண்ணுக்கு மணம் செய்வித்து அவளுக்கு கட்டித்தந்த சிறுஅரண்மனை தான் இது. 

 மரத்தாலான கட்டுமானம். பூமுகம், பத்தாயப்புரை , அங்கணம் உள்ளடுக்கு எல்லாம் கொண்ட நாலுகட்டு வீடு அது. அதில் முப்பது வருடம் முன்புவரை தளவாயின் வாரிசுகள் வாழ்ந்திருக்கிறார்கள். இப்போது அவர்கள் பெரும்பாலும் கேரளத்துக்கு சென்றுவிட, இப்போ தளவாயின் வாரிசுகளில் ஒருவர் கைவசம் இக்கோட்டை இருக்கு.

கட்டிலின் பல்வேறு வேலை பாடுகள்

 ஆனால் பெரிய கட்டிடம் பழுதுபார்க்கப்படாம அழிஞ்சிக்கிட்டே வருது. ஓடுகள் பல இடங்களில் உடைந்து, ஒழுகி மரம் அழிய ஆரம்பித்துவிட்டது. பழுது பார்க்க லட்சகணக்கா ரூபாய் செலவாகும் . அதற்கு இன்றைய வாரிசுகளிடம் பணவசதி இல்லை. வாரிசுகள் பலர் அரசிடம் அரண்மனையை எடுத்துக் கொள்ளச் சொல்லி பலவருடங்களா கேட்டும். தமிழக அரசு ஆர்வம் காட்டவில்லையாம்,என்று அங்குள்ள வயதான ஒருவர். குறைப்பட்டுக்கொண்டார் 

வேலுத்தம்பி வழிபட்ட கோவில், அவர் பயன்படுத்திய ஆயுதங்கள்,கலைப் பொருட்கள் இன்றைக்கும் அவரது வீரத்தை சொல்லிக்கிட்டு இருக்கு.ஆனா, அதை தமிழகஅரசு கண்டுகொள்ளாததால அந்தவீடு பொலிவிழந்து கொண்டே வருது.

(உள்பக்கம் இருக்கும் கோவில் )

வீரமரணமெய்திய வேலுத்தம்பியின் நாட்டுப் பற்றைப் பறைசாற்ற உள்ள ஒரே சாட்சி இந்த வீடுதான்.அதை தற்போது வேலுப்பிள்ளை தளவாய் குடும்பதினர் சிதரகலாமண்டலம் என்னும் அமைப்பிடம் கொடுத்து உள்ளனர்.  அவர்கள் அதை மியூசியமாககும் வேலையில் ஈடுபட்டிருக்குறதால இப்போ நீங்க போனாலும் பார்ப்பது கடினம். 

இரண்டு பதிவா போட்டா வேலுத்தம்பியின் கதை புரிப்படாம போக வாய்ப்பிருக்குறதால, இந்த பதிவு கொஞ்சம் நீண்டுடுச்சு! அதனால, சிரமத்துக்கு மன்னிச்சு.

அடுத்த வாரம் மௌனசாட்சியா நின்னு பல கதைகளை எடுத்து சொல்லும் வேற ஒரு இடத்துக்கு போகலாம். இப்போ பை! பை!

பத்மநாபபுரம் அரண்மனை - மௌனசாட்சிகள்

சுற்றுலா போறதுன்னாலே சின்ன பிள்ளைங்க முதல் பெரியவங்க வரை கொண்டாட்டமே! எனக்கும் அப்படிதான்! கதை புத்தகம் படிக்கும் பழக்கம் எனக்கு உண்டு. புராண கதைகளை விரும்பி படிப்பேன். பொன்னியின் செல்வன், சிவகாமியின் சபதம், கடல் புறா, யவன ராணி...,ன்னு என் ஃபேவரிட் புக்லாம் நீளும். என்னடா, சுற்றுலா பத்தி ஆரம்பிச்சுட்டு புத்தகம் பத்தி சொல்றாளேன்னு குழப்பமா இருக்கா!! ”பொன்னியின் செல்வன்” படிச்சுட்டு தஞ்சாவூர் பெரிய கோவில் போகும்போது கரிகாலன், வந்தியதேவன், ராஜ ராஜ சோழன், வானதி, குந்தவைலாம் அங்க நடமாடுற மாதிரி ஒரு விவரிக்க முடியா உணர்வு.  

அதேப்போலதான், மகாபலிபுரம் செல்லும்போதும்.., சிவகாமியும், மாமல்லனும் அரூபமாய் என்னோடவே எல்லா இடத்துக்கும் வந்ததுப்போல உணர்ந்தேன். ஒவ்வொரு வரலாற்று சின்னங்களும், பல காலங்களுக்கு முன்ன நடந்த  காதல், சண்டை, சமாதானம், பழி உணர்ச்சி, போர், இழப்பு, மானம், வீரத்தை தாங்கி மௌன சாட்சியாய் நின்னு நமக்கு எதோ ஒண்ணை சொல்ல வருது. அதுப்போல நான் போய் வந்த சில இடங்களை பத்தி நேரம் கிடைக்கும்போது பதிவிடலாம்ன்னு இருக்கேன்.

சரி, கேரள மக்களால் ஓணம் கொண்டாடுற இந்த நாளில், ஓணம் கொண்டாடும் சகோதரர்களுக்கு வாழ்த்து சொல்லிட்டு கேரள பாரம்பரியம் கொண்ட பத்மநாபபுரம் அரண்மனை பத்தி பார்க்கலாம்.., 

                  (திருவிதாங்கூர் ராஜ்யத்தின் வரைபடம் )

இந்த அரண்மனை, ”கன்னியாகுமரி மாவட்ட”த்தில் இருக்கு அதுக்கு முன்னாடி கன்னியாகுமரியின் வரலாரை பார்போம் இது  ”வேணாடு” ன்னு பழையகாலத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கு. அது, ”திருவிதாங்கூர்” சமஸ்தானத்தில்,  ”வீர கேரளாவர்மா” அரசாட்சியின் கீழும்,   அதன் பிறகு மன்னர் ”மார்த்தாண்டவர்மா”  அரசாட்சியின்,  கீழும் மார்த்தாண்டவர்மா காலத்திற்குப் பின் ”பிரிட்டீஷாரின்” ஆதிக்கத்தில்.  1947 வரை இருந்திருக்கு.  1947-ல்  ”திருவிதாங்கூர்” இந்திய யூனியனுடனும்,  1949 இல், மலையாளம் பேசும் இன்னொரு அரசாக இருந்த கொச்சியுடன் இணைந்து ”திருவிதாங்கூர்-கொச்சி” யாகவும்,  பின்னர் 1956 நவம்பர் மாதம் முதல் தேதியன்று ”திருவிதாங்கூரின்” ஒரு பகுதியான ”கன்னியாகுமரி” மாவட்டமாக தமிழ்நாட்டுடன் இணைக்கப்பட்டதாம். இந்த இடம் மன்னர் கால பாரம்பரியம்  கொண்டதுனால குமரி மாவட்டத்தின் வரலாற்று பயணத்தை உங்களுக்கு சொல்லவேண்டியதா போச்சு.   சரி இனி அரண்மனைக்கு போகலாம் வாங்க....,

(கொட்டாரம் முகப்பு வாயில்  )

இந்த அரண்மனை, நாகர்கோயிலிலுள்ள ”தக்கலை” என்னும் இடத்துக்கு பக்கத்துல இருக்கிற பத்பநாபபுரத்தில  இருக்கு.   இந்த அரண்மனை தமிழ்நாட்டுப் பகுதியில் இருந்தாலும்,   கேரள தொல்பொருள் துறையினரால் பராமரிக்கப்பட்டு வருகிறது. தமிழ்நாட்டுகுள்ளே கேரளா போலீஸ் பாதுக்கப்பில் இருக்கு இந்த பகுதி. இந்த அரண்மனை 4 கி மீ அளவுக்கு கிரனைட் கற்களால் ஆன கோட்டை சுவரினை கொண்டது.

இது மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளின் ஒரு பகுதியான ”வெள்ளி மலை” அடிவாரத்தில் இருக்கு.  கி.பி 1601 வருஷம், திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானத்தை ஆட்சி செய்த ”இரவி வர்ம குலசேகர பெருமாள்”ன்ற அரசரால் கட்டப்பட்டது.  முதலில் ”தாய் கொட்டாரம்” மட்டுமே கி.பி 1550 களில் இருந்ததாகவும், பின்னர் ஆண்ட ”அனிழம் திருநாள் மார்த்தாண்ட  வர்மா” (1706 - 1758) ன்ற மன்னர் அரண்மனையை விரிவாக கட்டினார்.

1795 வரை பத்மநாபபுரமே திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானத்தின் தலைநகராக விளங்கியது. பின்னர் 1795 ல் தலைநகர் திருவனந்தபுரத்திற்கு மாற்றபட்டது. இந்த அரண்மனை உள்ளே கேரளா கட்டிட கலைகளின் அற்புத எடுத்து காட்டுகளை நாம பார்க்கலாம். இங்கு, பல நிலைகள் உள்ள கட்டிடங்கள் இருக்கு.

  

(அரண்மனையின் முகப்பு)

இங்கே தெரிகிறதுதான் அரண்மனையின் முகப்பு வாங்க அதன் சிறப்பை உங்கள்ளுக்கு சொல்கிறேன் எளிமையான கேரளகட்டிட கலையில் 6.5 ஏக்கர் நிலபரப்பில் கட்டப்பட்டிருக்கு இந்த அரண்மனை.  ஆரம்பத்தில் சிறிய மாளிகையா இருந்து ஒவ்வொரு காலத்திலும் ஆட்சி செய்த அந்தந்த மன்னர்களால் விஸ்தரிக்கப்பட்டு .., இப்ப இருக்கும் இந்த நிலையை 18 ம் நூற்றாண்டில் அடைந்தது.  மரவேலைபாடுகள் எல்லாம் மிக நுட்பமாகவும், அழகாவும் இருக்கு.  தரைகளிலெல்லாம் மூலிகை சாறு கொண்டு அமைக்கப்பட்டதால்தான் அதன் பளபளப்பு இன்னிய வரைக்கும்  குறையாம இருக்குறதா சொல்றாங்க.

அரண்மனையின் முகப்பு ”பூமுகத்து வாசல்”ன்னு சொல்லப்படுது. பூமுகத்துக்குச் செல்லும் முதனமை வாசல் பிரமாண்டமான  மரவேலைப்பாடுகளுடைய பெரிய இரட்டைக் கதவையும், கருங்கற் தூண்களையும் உடையது. திருவிதாங்கூர் அரசர்கள் மிகவும் முக்கியமான விருந்தினர்களை அழைத்து சந்திப்பது இந்த அறையில்தானாம் .மரவேலைபாடுகள் கேரளா பாரம்பரியத்துடன் பார்ப்பதற்கு பிரமிப்பூட்டும் வகையில் இருக்கு.  மரத்தினால் ஆன மேற்கூரை  90 வகையான தாமரை பூக்கள் செதுக்கப்பட்டிருக்கு. 90 தாமரை பூவும் ஒண்ணைப் போல இல்லாம வெவ்வேற வடிவத்துல இருக்குறதும் ஒரு சிறப்பு.

இங்கே தொங்கவிட பட்டிருகிறதுதான் குதிரைக்காரன் விளக்கு. அறையின் நடுபக்கம் தொங்க விடப்பட்டிருக்கு. அதன் சிறப்பம்சம் எந்த திசையில் திருப்பினாலும் அதே திசையில் நிற்கும் அமைப்பில் தொழில் நுட்பத்துடன் அமைக்கப்பட்டிருக்கு. 

இங்கே இருக்கிற இருக்கை சீனர்களினால்  கொடுக்கப்பட்டது.  அதன் பக்கத்தில இருக்கும் கட்டில் முழுவதும் ஒரே கருங்கல்லினால்  ஆனது.  மேலும், உள்ளூர் பிரதானிகளால் ஒணம் பண்டிகைக்கால வாழ்த்தாக வழங்கப்பட்ட வாழ்த்துக்களும் இந்த பூமுகத்தில் வைக்கப்பட்டிருக்கு.

மந்திரசாலை 

இப்போ நீங்க பார்கிறது மந்திரசாலை. அப்படின்னா மிக மிக்கியமான ஆலோசனைகள், முடிவுகள் எடுக்கும் இடம். இது இந்த மந்திரசாலை பூமுகத்தின் முதலாவது மாடியில் இருக்கு.. மந்திரசாலைக்குச் செல்லும் படிக்கட்டு மிகவும் குறுகலானது. தனியே மரத்தால் ஆனது.அந்தப்படிக்கட்டில் ஒவ்வொருவராகவே ஏறமுடியும். பளபளக்கும் கரிய தரையுடன் காணப்படும் மந்திரசாலையில் தான், மன்னர் மந்திரிகளுடன் கலந்துரையாடியதாக சொல்லப்படுது.

(மந்திரசாலை வெளிப்பக்கம்)

மந்திரசாலையின் சுவரும் கூரையும் மரங்களாலேயே கட்டப்பட்டிருக்கு. எந்த வித செயற்கை விளக்குகளுமின்றி, சூரிய ஒளியின் உச்சப்பயனைப் பெறக்கூடிய வகையிலே சலாகைகள் மூலமும், மைக்கா கண்ணாடி மூலமும் சுவர்கள் அமைக்கப் பட்டிருக்கு.  இங்க இருக்கும் மரதட்டுகளில் ஒரே வாசல் கொண்ட பகுதிக்கு,  11 கிளி வாசல்கள் கொண்ட விதவிதமான நுணுக்கங்களுடன் சீனமுறையில் அமைக்கப்பட்டிருக்கு. மந்திரசாலையின் தரைபகுதி உள்நாட்டு முறைப்படி அழகுபடுத்தபட்டிருக்கு. 

(அன்னதான மண்டபம் முதல்நிலை)

இப்ப நாம பார்க்க போறது மணிமாளிகையைத் தாண்டிச் இருக்கிற , இருநிலைகளையுடைய அன்னதான மண்டபம்.  திருவிதாங்கூர் அரசர்கள் அன்னதானத்தை முகியமானாதாக கருதியதால், இந்த அன்னதான மண்டபத்தில்,  தினமும்  ஏறத்தாழ 2000 பேர் ஒன்றாக ஒரே நேரத்தில் அமர்ந்து உணவருந்த ஏற்பாடு செய்துதிருக்காங்க . கீழ் மண்டபத்தில் 1000 திற்கு மேலேயும் முதல் நிலையில் 1000 திற்கும் மேலேயும் ஒரே நேரத்தில் அமர்ந்து உணவருந்தும் வகையில் அமைக்கப்பட்டிருக்கு.

(சீன ஊறுகாய் பரணிகள்)

அப்போது பயன்பட்ட பல்வகை பட்ட ஊறுகாயை பாதுகாக்க பெரிய வடிவில் சீனச்சாடிகளை இம்மண்டபத்திலேயே காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டிருகு மேலும், ரசம், மோர், தண்ணீர் போன்றவைகளை ஊற்றி வைப்பதற்கு பயன்பட்ட கல் தொட்டிகளும் இப்ப வரைக்கும் பாதுகாத்து வச்சிருக்காங்க. அந்த காலத்து மன்னர்கள் அன்னதானத்துக்குக் கொடுத்த முக்கியத்துவத்தை அன்னதான மண்டபத்தின் பிரமாண்டம் நமக்கு உணர்த்துது.

(தாய்க்கொட்டாரம் முதல்நிலை)

அன்னதான மண்டபத்தைக் கடந்தால் தெரிவது தாய்க்கொட்டாரம். இந்த தாய்க்கொட்டாரமே மாளிகைத் தொகுதியில் மிகவும் பழைமையான மாளிகை. இது ”தேப்பகுளன்கரை” ன்னு சொல்லப்படுது. இது, வேணாட்டு அரசனாக இருந்த ”இரவி வர்மா குலசேகர பெருமானால்”

(1592 - 1610 ) கட்டப்பட்டது. 

இந்தத் தாய்க்கொட்டாரம், பாரம்பரிய நாற்கட்டமைப்பில் கட்டப்பட்டது. இந்த கொட்டாரத்தில் உள்ள ஏகாந்த மண்டபங்கள் பல சிறப்புகளை உடையது.  இதன் தூண்கள் ஒவ்வொன்றும் ஒரே பலா மரத்தினால் அழகிய சிற்ப வேலைபாடுகளுடன் காணபடுது. முதலாவது மாடியில் அழகிய சிற்பங்கள் செதுக்கப்பட்ட மரப்பலகைகளால் பிரிக்கப்பட்ட படுக்கையறைகள் காணப்படுது.

தேவியை வணங்குவதற்கும்,  உபாசனை செய்வதற்கும்,  பாடல்களை பாடுவதற்கும் இந்த அறை உபயோகபட்டிருக்கு. இதன் மேற்கூரை மும்மூர்த்திகளின் அருளை உணர்த்தும் வகையில் மூன்று அடுக்குகளாக பூ போன்ற் வடிவில் அமைக்கப்பட்டிருக்கு. மேலும், தேவி உபாசனை நூல்கள் வைக்கும் ஒரு சிறிய மரத்தாலான வடிவமைப்பும் சுவரில் அழகாக காணப்படுது. 

நிறைய கோபுர தொகுப்பை கொண்ட இந்த  தாய்க்கொட்டாரத்தின் நடு முற்றத்தின் பக்கத்தில் பெரிய அகலமான சுரங்கபாதை ஒன்று இருக்கிறதாம். ஆபத்து நேரத்துல 1 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ள ”சாரோடு” என்னும் கொட்டாரத்துக்கு செல்ல வழி செய்திருக்காங்க. தாய்க் கொட்டாரத்தின் வட பகுதியிலே ”ஹோமபுரம்” காணப்படுது. இங்குதான் யாகம் வளர்க்கப்பட்டு வந்தது. அதன் கிழக்குப் பகுதியில் சரஸ்வதி கோவிலொன்று காணப்படுது. இன்றும் கூட நவராத்திரி காலங்களில், இக்கோவிலிலுள்ள சரஸ்வதி திருவுருவம் திருவனந்தபுரத்துக்கு ஊர்வலமா எடுத்துச் செல்லப்படுது.

(உப்பரிகை உட்பக்கம்)

அடுத்துக் காணப்படும் இடம் உப்பரிகை, மன்னன் மார்த்தாண்ட வர்மனால் கி.பி. 1750 இல் அமைக்கப்பட்டது. ஸ்ரீபத்மநாபனுக்காக இந்த மாளிகை அமைக்கப்பட்டதால் மிகவும் புனிதமானதாகும். மூன்று மாடிகளையுடைய இந்த மாளிகையில், கீழ்ப்பகுதி அரச திறை சேரியாகக் காணப்பட்டதாம். முதல் மாடியில் மருத்துவக் குணமுடைய மரத்தாலான மருத்துவக் கட்டிலொன்று காணப்படுது. அதன் படம்தான் உங்களுக்காக மேலே கொடுத்திருகிறது அந்த அறையின் உத்திரம் மர வேலைப்பாடுடன் எவ்வளவு கலைநுணுக்கமா செய்யப்பட்டு இருக்கு பாருங்க.

இரண்டாவதுமாடி, மன்னனின் ஓய்வெடுக்கும் பகுதியா இருந்திருக்கு. மூன்றாவது மாடியில் இராமாயணம், மகாபாரதம், பைபிள் ஆகியவற்றில் வரும் சம்பவங்களைச் சித்தரிக்கும் ஓவியங்கள்லாம் இருக்கு. உப்பரிகையின் முதலாம் மாடியிலிருந்து அந்தப்புரத்துக்குச் செல்லமுடியும். தற்போது அந்தப்புரத்திலே இரண்டு பெரிய ஊஞ்சல்களும் ஆளுயரக் கண்ணாடியும் இருக்கு. 17 ம் நூறாண்டில் அமைக்கப்பட்ட கழிப்பறைகள் ஆச்சர்யமளிக்கும் விதத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. .

அந்தப்புத்தைத் தாண்டிச் சென்றால் வருவது நீண்ட மண்டபம். மண்டபத்தின் இருமருங்கிலும் சமஸ்தானத்தின் வரலாற்று நிகழ்வுகள் ஓவியங்களாகத் தொங்குது. அடிப்படையில் அவையாவுமே மன்னர் மார்த்தாண்டவர்மாவுடன் தொடர்புடையனவாகக் காணப்படுது.

(ஆயுத படைசாலையும் காவல் கோபுரமும்)

இங்கே இருக்கும் வீதி குறைந்த அறைகளில்தான் அரசர்கள் ஆயுதங்களை பாதுகாத்து வந்துள்ளதாக சொல்லபடுது.  இந்த அறைகளில் ஜன்னல்கள் எதுவுமில்லாம இரண்டு வாசல்கள் மட்டுமே காணப்படுது. இதன் வடக்கு மூலையில் ஒரு காவல் கோபுரம் காணபடுது. அதிலிருந்து பார்க்கும் போது எல்லா இடங்களும் கண்காணிக்கப்படுவதற்கு பயன்படுத்தி இருக்கலாம்ன்னு சொல்லபடுது. இங்கு பாதுகாக்கப்பட்ட 10,000 திற்கு ம் மேற்பட்ட ஆயுதங்களை ”கர்னல் மெக்காலே” உத்திரவுப்படி ஆங்கிலேய படைகள் எடுத்து சென்றுவிட்டதாம். மீதி பார்வையாளர்களுக்காக வைக்கப்பட்டுள்ளது. 

(அம்பாரி முகப்பு)

இதுதான் அம்பாரி முகப்பு.  திருவிழா காலங்களில் தேரோட்டம் காணவும் , சிறப்பு தினங்களில் மக்களை சந்திக்கவும்,  மன்னர் தரிசனம் கொடுக்கும் இடம்.  யானையின் மேல் இருக்கும் அம்பாரியின் அமைப்பு சிற்பகலையில் செதுக்க பட்டுள்ளதால் ”அம்பாரி முகப்பு” என்று அழைக்கப்படுது.

(இந்திர விலாசம்)

மண்டபத்தின் வழியே சென்றால் இந்திர விலாசத்திற்கு செல்லமுடியும் . மன்னர் மார்த்தாண்டவர்மாவின் காலத்திலே விருந்தினர்களுக்கென அமைக்கப்பட்ட மாளிகையே இந்திரவிலாசமாகும். அரண்மனையின் மற்ற  பகுதிகளைப் போல இல்லாம,  முற்றிலும் மேலை நாட்டு பாணியில் அமைக்கப்பட்டிருக்கு. இதன் கதவுகளும் ஜன்னல்களும் பிரம்மாண்டமானவை,  மேற்கூரை வேலை பாடுகளுடன் உயரமாக அமைக்கப்பட்டிருக்கு.

(நவராத்திரி மண்டபம்)

இந்திரவிலாசத்தை அடுத்து வருவது நவராத்திரி மண்டபம். தற்போது காணப்படும் கருங்கல் மண்டபமும், அதனையொட்டிய சரஸ்வதி ஆலயமும், கி.பி. 1744 இல் மன்னன் மார்த்தாண்டவர்மாவின் காலத்தில் கட்டப்பட்டது. மண்டபத்தின் கூரை முழுவதும் கருங்கல்லினாலானது. அழகொளிரச் செதுக்கப்பட்ட கருங்கற்றூண்கள் கூரையைத் தாங்குது. நவராத்திரிக் காலங்களில் கலாசார நிகழ்வுகளை அரங்கேற்றுவதற்கென இந்த நவராத்திரி மண்டபம் பயன்பட்டது. 

மன்னர் முதலானோர் மண்டபத்தில் இருந்தும், அரண்மனைப் பெண்கள் மண்டபத்தில் தென்கிழக்குப் பகுதியில் மரச்சலாகைகளால் அடைக்கப்பட்ட பகுதியிலிருந்தும் கலை நிகழ்ச்சிகளைப் பார்வையிடலாம். எளிமையான மரவேலைப்பாடுடைய அரண்மனையின் கட்டமைப்புக்கு மாறாக விஜய நகரக்கட்டட பாணியை உடையதாக இந்த மண்டபம் கட்டப்பட்டுள்ளதெனக் கூறப்படுது

அரண்மனை பெண்கள் குளிக்கும் குளமும்,  அதைத்தாண்டி தெற்கு கொட்டாரமும் காணபடுது. இது அரண்மனைத் தொகுதியை விட்டு விலக்கிக் காணப்படினும், அத்தொகுதியின் ஒரு பகுதியாகும். தெற்குக் கொட்டாரம் மூன்று சிறிய கட்டடங்களைக் கொண்டது. அவை மூன்றுமே, மிகவும் கவர்ச்சிகரமான மரச்செதுக்கல் வேலைப்பாடுகளுடன் அழகான தோற்றத்தையுடைய பகுதிகளாகும்.

(மணிமாளிகை)

மணிமாளிகை கிராமத்தவர் ஒருவரால் வடிவமைக்கப்பட்ட மணிக்கூண்டு கோபுரத்தை இந்த மாளிகையில் காணலாம். இந்த மணிக்கூண்டு ஏறத்தாழ 200 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வடிவமைக்கப்பட்டதாகக் சொல்லப்படுது. இம்மணிக் கூண்டின் பின்னனியிலிருக்கும் தொழில்நுட்பம் வியக்கத்தக்கது. மணிக்கொரு தடவை ஒசையெழுப்பும் இந்த மணிக்கூண்டின் மணியோசையை 3 கிமீ சுற்றுவட்டாரத்திற்குள்ளிருக்கும் அனைவராலும் கேட்கமுடியுமாம் .

பழமையான இந்த பத்மநாபபுரம் அரண்மனையில் இன்றும் கூட மின்விளக்குகள் கிடையாது இயற்கை ஒளி முழுவதும், அரண்மனை  வெளிச்சம் பரப்புமாறு வடிவமைக்கப்பட்ட்டிருக்கு. இந்த அரண்மனையின் கட்டுமானத்திற்குப் பயன்படுத்தப்பட்ட பொருட்கள் யாவுமே உள்நாட்டில் கிடைக்கக்கூடிய மரப் பலகைகள், செங்கற்கள், கருங்கற்கள், சுன்னக்கற்கள் தான். 

எரிக்கப்பட்ட தேங்காய்ச்சிரட்டை, எலுமிச்சை, முட்டைவெண்கரு மற்றும் மரக்கறிகள் சிலவற்றிலிருந்து பெறப்பட்ட சாறு ஆகியவற்றைக் கொண்டுதான் பளிச்சிடும் கரிய நிறத்தரை உருவாக்கப்பட்டிருக்கு. மலசல கூடங்கள் முதலாம் மாடியிலேயே காணப்படுது.  கழிவுகள், மூடப்பட்ட கற்கால்வாய்களின் வழியே கடத்தப்படும் வகையில், அந்தக் காலத்துலயே வடிவமைச்சிருக்காங்க நம் முன்னோர்கள்.

இது கேரளா அரசால் பராமரிக்கப்படும் அருங்காட்சியகம். இதில் நிறைய கல்வெட்டுகள், அரசாட்சிகளை பற்றிய குறிப்புகள், படை கருவிகள் , தண்டனை  கருவிகள், கொலைகருவிகள் முதலியன காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டிக்கு.  இந்த அருங்காட்சியகத்தில் 16 ம் நூற்றாண்டு முதல் 19 ம் நூற்றாண்டு வரை உள்ள ஆயுதங்கள்,  ”செம்பகசேரி மகராஜா ” “தளபதி டிலனாய்” ”ராஜா கேசவதாசர்”  மற்றும் ”வேலு தம்பி தளவாய்” ஆகியோர் பயன்படுத்திய சில ஆயுதங்களும் பொருட்களும் பார்வைக்கு வைக்கப்பட்டிருக்கு.

மன்னர்கள் பயன்படுத்திய துப்பாக்கிகள்,  வாள், குறுவாள்,  கேடயம், ஈட்டி எல்லாம் பார்த்துட்டீங்க.  இங்கே இருக்கிற இந்த இரும்பினால் ஆன கூண்டு தண்டனை நிறைவேற்ற பட உபயோகிச்சு இருக்காங்க. இதில், குற்றவாளிகள் உயிரோடு   அடைக்கப்பட்டு,  காட்டில் தொங்க விட்ருவாங்களாம். அங்கே , அவங்க, சித்திரவதை பட்டு இறப்பார்களாம். இதுபத்தின குறிப்புக்கள் பக்கத்திலேயே இருக்கு. அங்க போகும்போது படிச்சு தெரிஞ்சுக்கோங்க.

பத்மநாபபுரம் அரண்மனையின் வாசல்களும் பாதைகளும் மிகவும் குறுகலானவை. அவ்வழியே போகும்போது ஒருவர் பின் ஒருவராகவே செல்லமுடியும். பல உள்நாட்டு, வெளிநாட்டுக் கிளர்ச்சிகளின் அச்சுறுத்தல்கள் இந்த அரண்மனைக்கு காணப்பட்டதுன்னு வரலாறு சொல்லுது. அதனால, கிளச்சியாளர்களைச் சுலபமாக எதிர்கொள்ளும் வழிமுறைதான் இந்தகுறுகலான வடிவமைப்போ எனவும் எண்ணத் தோணுது. 

பிரதான கட்டடத் தொகுதியில் காணப்படும் சுரங்கப்பாதைக்கான வழியும் கூட அதனையே பறைசாற்றுகிறது. வெளியிலிருந்து அரண்மனை சன்னல்கள் வழியே பார்த்தா, உள்ளே நடப்பது எதுவும் தெரியாது. ஆனா, உள்ளிருந்து பார்த்தால் வெளி வீதியில் நடப்பவற்றை நல்லா பார்க்கும்  விதமா ஜன்னல்கள் யாவும், மரச் சலாகைகளால் அடைக்கப் பட்டிருக்கு.அந்தப்புரப் பெண்கள், வெளியாரின் பார்வையிலிருந்து ஒதுக்கப்பட்டிருந்தார்கள் என்பதற்கும் இந்த கட்டமைப்பு சான்றாக அமைகிறது

காலை 9.00 மணி முதல் மாலை 4.30 மணிவரையே அரண்மனை பொதுமக்களின் பார்வைக்காகக் திறந்து வைக்கப்பட்டுது. நாங்கள் சென்ற போது ஓணம் பண்டிகை நாள் என்பதால் அத்தபூகள் மற்றும் பலவகையான பூக்களால் அலங்கரிக்கபட்டு இருந்தது.  இதோ தெரியும் இந்த மண்டபத்தில் தான் அத்தபூகோலம் போட தொடங்கினர்.  அதையும் போட்டோ எடுதுக்கிட்டோம், ஆனா, அதெல்லாம் பதிவா போட்டா நீங்க சளிச்சுக்குவீங்கன்னுதான் போடலை. உங்களுக்கு இந்த அரண்மனையை அழகா சுத்தி காண்பிச்சாச்சு.

 இதை இந்த பதிவை படிச்சுட்டு போறவங்க ஞாபகம் வச்க்கவேண்டிய விஷயம் பார்வை கட்டணம் 35 ரூபாய். கேமராவிற்கு தனி கட்டணம் உண்டு. சரி இனி அடுத்த வரலாற்றின் கதைகளை தாங்கி மௌன சாட்சியாய் நிற்கும் அடுத்த கோடடைக்கு போகலாம் ..