கவனம் தேவை - ஐஞ்சுவை அவியல்

வாங்க மாமா! மூஞ்சிலாம் கழுவிட்டு வர்றிங்களா?! சாப்பாடு எடுத்து வைக்குறேன். சாப்பிடலாம்.

இரு புள்ள, குளிச்சுட்டு வந்துடுறேன். என் ஃப்ரெண்ட் மதுவோட பையன் இறந்துட்டான். அங்க போய்ட்டு வந்தேன். 

ஐயோ! 4வயசு குழந்தைதானே! ஏன் என்னாச்சு? உடம்பு சரியில்லையா!?  அப்படியும் இருக்காதே! நேத்துக்கூட கடைத்தெருவுக்கு போகும்போது பார்த்தேனே! நல்லாதானே இருந்துச்சு!? 

ம்ம் அப்பதான் ஆக்சிடெண்ட் நடந்திருக்கு. குழந்தையை வண்டில உக்கார வச்சிட்டு, கெதோ வாங்க கடைக்கு போய் இருக்கான். அப்ப வந்த லாரிக்காரன் ஒருத்தன் வண்டில இடிச்சுதால, குழந்தை கீழ விழுந்து, லாரியோட பின்சக்கரம் ஏறி குழந்தை ஸ்பாட் அவுட். 

அச்சச்சோ! கடைக்கு போகும்ப்போது குழந்தையை இறக்கி கூட்டிப் போயிருந்தா நல்லா இருந்திருக்குமே! இப்போ ஒத்தைப் புள்ளையை பறிக்கொடுத்துட்டு நிக்குறாங்களே! கடவுள்தான் அவங்களுக்கு மனசை தேத்தனும் மாமா.

ம்ம்ம். கண்டிப்பா கடவுள்தான் அருள் புரியனும். சில நிமிட சோம்பேறித்தனமும், அலட்சியமும் எவ்வளவு பெரிய பாதிப்பை கொடுக்குதுன்னு பாரு. இன்னும் சிலர், வண்டியை ஆஃப் பண்ணாம குழந்தையை உக்கார வச்சுட்டு, ஃப்ரெண்ட் கூட பேசுவாங்க.  அப்ப, குழந்தை ஆக்சிலேட்டரைத் திருகி வண்டி ஆக்சிடெண்ட் ஆகவும் சான்ஸ் இருக்கு. 

நம்ம சின்ன மண்டையனுக்கு ஸ்கூல்ல பர்த் சர்டிஃபிகேட் கேட்டாங்கன்னு சொன்னானே! வாங்கி வந்துட்டீங்களா!?

போய் கேட்டேன் புள்ள. இன்னிக்கு வரச்சொன்னாங்க. நானும் போனேன். அங்க இருக்குற க்ளர்க் 2000 ரூபாய் லஞ்சம் வாங்கிட்டதா அரெஸ்ட் பண்ணி கூட்டிட்டுப் போய்ட்டாங்க. இனி எப்ப சர்டிஃபிகேட் கிடைக்கும்ன்னு தெரியல புள்ள. 

ஐநூறு, ஆயிரம், ரெண்டாயிரம் லஞ்சம் வாங்குறவங்களைலாம் மோப்பம் பிடிச்சு, பொறி வச்சு புடிக்க தெரிஞ்ச நம்ம லஞ்ச ஒழிப்பு துறைக்கு லட்சம், கோடின்னு லஞ்சம் வாங்குற ஆளுங்களை மட்டும் கண்டுப்பிடிச்சு, பொறி வச்சு புடிக்காம இருக்காங்களே! எப்படி மாமா!?

அதெல்லாம் பண பலமும், ஆள் பலமும், அதிகார பலமும் இருக்குறவங்கக்கிட்ட சட்டமும் கைக்கட்டிதான் நிக்கும்.  எல்லாமே கெட்ட விசயமாவே பேசிட்டோம். ஆரணி பஸ் ஸ்டேண்ட்ல பிச்சை எடுத்து வந்த பொன்னுசாமின்ற பெரியவருக்கு உடம்பு சரியில்லாம போகவே ஹாஸ்பிட்டல் போய் செக் பண்ணி பார்த்திருக்கார். அவருக்கு கேன்சர் முத்திய நிலைமைல இருந்தது தெரிய வந்திருக்கு. 

இனி உயிர் பிழைக்க முடியாதுன்னு தெரிந்தப் பின் பிச்சை எடுத்து தான் சேர்த்து வச்சிருந்த ஒரு ரெண்டு லட்ச ரூபாயை ஆரணிக்கு பக்கத்துல இருக்குற தேவிகாபுரத்துல இருக்குற கன் தெரியாதவங்க படிக்கும் ஸ்கூலுக்கு தானமா கொடுத்துட்டாராம். மிச்சம் இருக்குற அவரோட வாழ்நாள் முழுக்க அவரைப் பார்த்துக்கும் பொறுப்பை லயன்ஸ் கிளப் ஏத்துக்கிட்டதாம் புள்ள.

நல்ல மனுசனுங்களுக்குதான் எல்லாப் பொல்லாப்பும் வரும். ராஜி திருப்பதிக்கு போய் வந்தா. நம்ம வீட்டுக்கு லட்டு பிரசாதம் தந்திருக்கா. குளிச்சுட்டு வந்தா தரேன்,

தரிசனம்லாம் நல்லப்படியா கிடைச்சுதா!? கூட்ட நெரிசல், குளிர்லாம் எப்படி இருந்துச்சாம்!?  வூட்டுக்காரர், பசங்கக்கிட்ட சண்டைப் போடாம வந்தாளா!?

தரிசனம்லாம் நல்லா கிடைச்சுதாம். கூட்டத்துல இடிப்படாம சாமி பார்த்தாளாம். இப்படி அமைதியா சாமி பார்த்தது அவளுக்கே ஆச்சர்யமா இருக்காம். வூட்டுக்காரர்கிட்ட சண்டைப் போடாம ராஜிக்கு பொழுதே போகாதே! ஆனா, அவ பையன்கிட்ட மட்டும் பல்ப் வாங்கி இருக்கா!

அது எப்பவும் நடக்குறதுதானே! என்னாச்சு!?

திருப்பதி போனது அப்புக்கு மொட்டைப் போட்டு குளிச்சு முடிச்சு கோவில் கேலரில போய் தரிசனத்துக்காக உக்காந்திருக்காங்க. இப்பலாம் திருப்பதி கேலரில உக்காந்திருக்குறவங்களுக்கு சூடான டீயும், சாப்பாடும் தர்றாங்க. இவங்க போய் இருக்கும்போது அப்படி சாப்பாடு கொடுக்கும்போது அப்பு, வாங்க போகப் பார்த்திருக்கான். அதுக்கு ராஜ்யோட வூட்டுக்காரர் கூட்ட நெரிசல்ல போகாதடா. இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் கழிச்சு போ. எல்லோருக்கும் பிரசாதம் கொடுப்பாங்கன்னு சொல்லி அப்புவை உக்கார வச்சிட்டாங்க. கூட்டம்லாம் குறைஞ்சப்பின், ராஜி, தன் பையன்கிட்ட, 

அப்பு, இப்ப சாப்பாடு ஃப்ரீயா தர்றாங்கப் பாரு. போய் வாங்கி வான்னு சொல்லி இருக்கா. அதுக்கு, அவ பையன் அம்மா, சாப்பாடு அப்பவும் ஃப்ரீயாதான் தங்காங்க. கூட்டமில்லாம ஃப்ரீயாதான் இருக்குன்னு சொல்லும்மான்னு சொல்லி ராஜிக்கு பல்ப் கொடுத்திருக்கான்.

ஹா! ஹா! ராஜிக்கு தேவைதான். நான் ஒரு விடுகதை சொல்றென். விடை சொல்லு பார்க்கலாம் 

தொட்டுப் பார்க்கலாம் எட்டிப் பார்க்கமுடியாது அது என்ன?

நான் விடையை யோசிச்சு வைக்குறேன். நீங்க போய் குளிச்சுட்டு வாங்க மாமா! 

சரி, சரி யோசிச்சு வை.

தவிர்த்திருக்கக் கூடிய விபத்துகள் - ஐஞ்சுவை அவியல்

எங்க போயிட்டு வரே புள்ள!

பக்கத்து தெரு செல்வி ஹாஸ்பிட்டலில் இருக்காங்க. போய் பார்த்துட்டு வரேன் மாமா.

ஐயையோ! செல்வி மாசமா இருந்தாளே! ஆனா, டெலிவரிக்கு இன்னும் டேட் இருக்குமே! என்ன ஆச்சு!? காலை பார்த்தேனே! வண்டில அவளும் அவ புருசனும் எங்கயோ போய்க்கிட்டு இருந்தாங்களே!

அப்படி போகும்போதுதான் செல்வியோட புடவை முந்தானை வண்டி சக்கரத்துல மாட்டி கொஞ்சம் கொஞ்சமா இழுத்து கீழ விழுந்துட்டா. புடவை ஜாக்கட்டோட பின் பண்ணி இருந்ததால இடது கை தோள் பட்டை மூட்டு விலகிடுச்சாம். அது சரியாக இன்னும் ஆறு மாசமாகும். அது வரை ஒரு கிலோவுக்கு அதிகமான வெயிட்லாம் தூக்க கூடாதுன்னு டாக்டர் சொல்லி இருக்காங்க. டெலிவரிக்கு இன்னும் ரெண்டு மாசம்தான் இருக்கு. குழந்தை பொறந்தா எப்படி தூக்குவான்னு தெரியல. குழந்தையை யார் கவனிச்சு அதுக்கு எல்லா வேலையும் செய்ய முடியும்ன்னு தெரியல.

ரெண்டு செக்கண்ட் நேரம் ஒதுக்கி சேலை முந்தானையை இடுப்புல சொருகி உக்காந்திருந்தா இத்தனை பிரச்சனை வந்திருக்குமா!? இதேப்போல. தவிர்த்திருக்க கூடிய இன்னொரு விபத்து பத்திச் சொல்றேன்...,  எல்லா பொம்பளைகளும் சமைச்ச, சாப்பிட்ட பாத்திரங்களை கழுவி, ஈரம் போக காய வச்சு கப்போர்ட்ல எடுத்து வைக்கிறீங்கதானே!?

ஆமாம் மாமா! எப்பேர்பட்ட சோம்பேறி பொம்பளையாய் இருந்தாலும் ஒரு நாளைக்கு ஒரு முறையாவது சமைச்ச பாத்திரங்களை கழுவி எடுத்து வைப்பாங்க.  ஏன் கேக்குறீங்க!?

அந்த பாத்திரங்களை எடுத்து யூஸ் பண்ணும்போது கழுவுவீங்களா!? 

ஒரு சில பாத்திரங்கள் தவிர்த்து மிச்சம்லாம் அப்படியேதான் யூஸ் பண்ணுவோம்.

ம்ம்ம்ம் நம்ம பக்கத்து ஊரான புனலப்பாடில ஒரு குழந்தைக்கு வயத்து வலி அடிக்கடி வருமாம். என்னன்னு டாக்டர்க்கிட்ட கூட்டி போய் பார்த்தால் சிறுகுடலில் கருப்பா ஏதோ இருக்குறது ஸ்கேன்ல தெரிஞ்சிருக்கு. என்னன்னு மறுபடியும் வேற ஸ்கேன் எடுத்து பார்த்தால், கரப்பான் பூச்சிகள்.  குழந்தை வயத்துக்குள்ள எப்படி கரப்பான் பூச்சி வந்துச்சுன்னு விசாரிச்சதுல, கழுவி வச்ச பாத்திரம்தானேன்ற அலட்சியத்துல பாத்திரங்களை மீண்டும் கழுவாமயே யூஸ் பண்ணது தெரிய வந்திருக்கு. கழுவி வச்ச பாத்திரத்து மேல கரப்பான் பூச்சி முட்டை இட்டிருக்கு. அது எப்படியோ குழந்தை வயத்துக்குள்ள போய் கரப்பான் பூச்சிகள் உருவாகி இருக்கு. இப்ப ஆப்ரேஷன் பண்ணி அதெல்லாம் எடுத்த பிறகு குழந்தை நல்லா இருக்கு.

ஐயையோ! இப்படி கூட நடக்குமா!? இனி எல்லா பாத்திரத்தையும் கழுவிட்டே யூஸ் பண்றேன் மாமா.

ம்ம்ம்ம்ம்ம் நல்லது புள்ள. இன்னிக்கு சாப்பாட்டுக்கு மிளகு குழம்பு வைக்குறியா!? சளிப் பிடிச்சுட்டு இருக்கு.

ஏன்!? என்னாச்சு!? மழைல நனைஞ்சீங்கள்!?

இல்ல புள்ள,  போன வாரம் டவுனுக்கு போகும்போது, தாகமா இருக்குன்னு தண்ணி பாட்டில் ஒண்ணு வாங்கினேன். அதை குடிச்சதிலிருந்து தொண்டை கமறலா இருந்துச்சு. இப்ப நல்லா சளி பிடிச்சுட்டுது.

தண்ணி பாட்டில்ல ஒரு எண் இருக்கும் அதை பார்த்து எது நல்ல கம்பனின்னு தெரிஞ்சுக்கிட்டு வாங்கி குடிச்சு இருக்கலாமில்ல!!

தண்ணி பாட்டில்ல நம்பரா!? என்ன புள்ள, புதுசா சொல்றே!?

என்னதான் Aquafina, Kinley, Bislery  ன்னு ஸ்டேண்டர்டு கம்பெனியா பார்த்து தண்ணி பாட்டில் வாங்கினாலும், அந்த பாட்டிலோட அடிப்பாகத்துல 1 முதல் 7 வரை இருக்குற எதாவது ஒரு நம்பர் குறிச்சிருக்கும். குறிச்சிருக்கனும்ன்னு ரூல்ஸ் இருக்கு. இந்த நம்பர்லாம் அந்த பாட்டில்ல எந்த ரசாயண பொருள்லாம் கலந்து இருக்குன்னு நாம தெரிஞ்சுக்குறதுக்காகத்தான்.

பாட்டில்ல ஒரு படத்துல நம்பர்களும் அதுக்குண்டான ரசாயண பொருட்களோட பேரும் இருக்கும்.  எந்த நம்பர்க்குண்டான வெதிப்பொருட்களும் நம்ம உடம்புக்கு கெட்டதுதான் செய்யும். ஆனா, எரியுற கொள்ளில எது நல்ல கொள்ளின்னு தெரிஞ்சுக்கலாமில்ல. 1,3,6 நம்பர் இருந்தா அந்தப் பாட்டில்களை வாங்கக்கூடாதாம் மாமா.

அதுமட்டுமில்லாம, இந்த பாட்டில்களை வெயில்ல வைக்க கூடாதாம். ஆனா, கடைங்கள்ல வெளிய வெயில்லதான் வச்சிருக்காங்க. வெயில் படும்படி வச்சா, பாட்டில்ல இருக்கும் ரசாயணப் பொருள் தண்ணில கலந்துடுமாம். தண்ணி குடிச்சுட்டு பாதுகாப்பா அதை அப்புறப்படுத்தனுமே தவிர அந்த பாட்டில்களை யூஸ் பண்ணக்கூடாதாம். 

உனக்கெப்படி இதெல்லாம் தெரியும் புள்ள. இனி நம்ம சின்ன மண்டையன் இஸ்கோலுக்கு போகும்போது பாட்டில்ல கொடுக்காத. வாட்டர் பாட்டிலுக்குண்டான பாட்டிலையே வாங்கி தண்ணி கொடுத்தனுப்பு. 

சரிங்க மாமா! நீங்கதான் எப்பவும் ஜோக் சொல்லுவீங்க. இன்னிக்கு உங்களுக்கு நான் ஜோக் சொல்றேன். 

ம்ம்ம்ம் சொல்லு புள்ள!!

டான்ஸ் மாஸ்டர்: நான் போன் செஞ்சப்போ ஏன் பேசலை!?
மாணவன்:  நீங்க போன் செஞ்சப்போ அந்த ரிங்டோனுக்கு டான்ஸ் ஆடி பிராக்டீஸ் பண்ணிட்டு இருந்தேன் சார். 

புத்திசாலி புள்ள. ஒரு விடுகதை கேக்குறேன் சொல்லு புள்ள!

கேளுங்க மாமா!!

கறுப்புக் காகம் ஓடிப்போச்சு, வெள்ளைக் காகம் நிக்குது. அது என்ன?

ம்ம் ஒரு நிமிசம் இருங்க. யோசிச்சு சொல்றேன்.

நீ யோசிச்சு வை. நான் போய் உரம் வாங்கிட்டு வந்துடுறேன். அதுக்குள்ள டிடி, மதுரைத் தமிழன், வெங்கட், கணேஷ், உஷா, சுபான்னு யார்க்கிட்டயாவது விடையை தெரிஞ்சு வச்சுக்க கூடாது

சரி மாமா!

பயனில்லாத ஏழு!! - ஐஞ்சுவை அவியல்

என்ன புள்ள! சோகமா உக்காந்திருக்கே!?

மாமா, நம்ம ஊருக்கு பக்கத்து புலவன்பாடி கிராமத்துல ஒரு அசம்பாவிதம் நடந்து போச்சு, டிவி பொட்டிலலாம் காட்டினாங்க. பார்த்தீங்களா!?

ம்ம்ம்ம்ம்ம். அங்கதான் போய் வரேன் புள்ள, குஜராத், ஒரிசான்னு எங்கெங்கோ தோண்டி வச்ச போர்வெல்ல குழந்தை விழுந்து மீட்கப்பட்டபோது ஒரு செய்தியாகவே இது வரை பார்த்திருக்கிறேன். ஆனா, இங்கயே நம்ம பக்கத்துல இதுப்போல ஒரு நிகழ்ச்சி நடந்ததா கேள்விப்பட்டப்போ நம்ம வீட்டு புள்ளைக்கு இதுப்போல நடந்த மாதிரி மனசுக்குள் ஒரு சோகம்.

ஏனுங்க மாமா! காப்பாத்த யாருமே வரலியா?!

8 மணிக்கு பாப்பா குழாய்க்குள்ள விழுந்துட்டுது. 8.30மணிக்கு தீயணைப்பு வண்டி ஆரணில இருந்து வந்துட்டுது. 9  மணிக்குலாம் போலீஸ், ஆம்புலன்ஸ் வந்துட்டுது. மதுரைல இருந்து கூட மீட்பு குழு ஹெலிகாப்டர் மூலம் வந்துட்டுது. சுமார் பத்து மணி நேரம் போராடி ராத்திரி 8 மணிக்கு புள்ளையை மீட்டிருக்காங்க. உடனே, ரெடியா இருந்த ஆம்புலன்ஸ்ல போட்டு முதலுதவி செஞ்சுக்கிட்டே ஆரணி கவர்ன்மெண்ட் ஆஸ்பிட்டலுக்கு கொண்டு போய்ட்டாங்க. அங்க கொஞ்சம் முதலுதவி செஞ்சுட்டு வேலூர் அரசு மருத்துவக்கல்லூரிக்கு கொண்டு போனாங்க. அங்க கொஞ்ச நேரம் போராடி பார்த்தும் டாக்டர்களால பாப்பாவை காப்பாத்த முடியலை.

ஏன்? என்னாச்சு!? ஒரு நாள் ஃபுல்லா குழாய்ல இருந்த குழந்தைகள் கூட உயிரோட மீட்டிருக்காங்க. இந்த பாப்பா ஏன் இப்படி ஆச்சு!?

அதிக்கப்படியான பயம், அதுமில்லாம பாப்பாவோட உடம்பு சூடு ரொம்ப குறைவா போய் இதயத்தை செயலிழக்க வச்சிருக்கு. பாப்பாவுக்கு பொறப்புலயே மூச்சு பிரச்சனை இருந்திருக்கு. அதும் முக்கிய காரணம்ன்னு குழந்தையோட மாமா சொன்னார்.

போர்வெல்லுக்கு சொந்தக்காரரான அந்த ஆளை பிடிச்சுட்டாங்களா?!

ம்ம் அவரே பக்கத்துல இருக்குற போலீஸ் ஸ்டேஷன்ல போய் சரண்டர் ஆகிட்டார். இதுக்குலாம் அதிகப்படியான தண்டனை கிடைக்கது புள்ள. மிஞ்சி போனா 3 மாசம், இல்ல எதாவது அபராதம் இதுப்போலதான் தண்டனை கிடைக்கும். நம்ம மக்கள் தங்களோட பொறுப்பை உணர்ந்து நடந்துக்கிட்டா இதுப்போன்ற மரணங்களை தவிர்க்கலாம். ரெண்டு நாளுக்கு உச்ச் கொட்டிட்டு நம்ம வீட்டுல போர் போதும்போது ஒரு கோணிப்பை மட்டும் போட்டு மூடி வச்சுடுவோம். அந்த பை நாள்ப்பட நாள்பட இத்து போய் இதுப்போன்ற அசம்பாவிதம் நடக்க காரணமாகுது!!

நீங்க சொல்றது யோசிக்க வேண்டிய நிஜம்தான் மாமா!! மனுசனுக்கு பயன்படாத ஏழு விசயங்கள் சொல்ல்ட்டா!?

ம்ம் சொல்லு, கேட்டுக்குறேன்...,

ஆபத்து காலங்களில் உதவாத ”பிள்ளை”. ஒருவன் பசித்த்திருக்கும்போது பசி ஆற்ற உதவாத ”உணவு”, அடுத்தவன் தாகத்தை தணிக்க உதவாத ”தண்ணீர்”, வீட்டு கஷ்டத்தை உணராமல் தாந்தோன்றித்தனமா செலவு செய்யும் ”பெண்கள்”, தனக்குள் ஏற்படும் கோவத்தை மறைத்து அரசாள தெரியாத ”அரசன்”, குரு சொல் பேச்சு கேளாத ”மாணவன்”, தன் தவறை உணர்ந்து பாவம் போக்கி கொள்ள வருபவனின் பாவத்தை தீர்க்காத ”புண்ணியநதி”

நிஜமாவே பயனில்லாத ஏழுதான். ஆனா, இதுப்போல பயனில்லதவை நிறைய இருக்கு. போன வாரம் ராஜி வீட்டுக்கு போய் இருந்த போது தன் புருசனை லெஃப்ட், ரைட் வாங்கிட்டு இருந்தா. உன் ஃப்ரெண்ட் ராஜி உன்கிட்ட சொன்னாளா!? 

இல்லியே! என்னவாம்?

அவ வீட்டுக்காரரும், அவர் கூட வேலை பார்க்குறவங்களும் போன வாரம் சென்னைக்கு ஆஃபீஸ் ஜீப்புல போய் இருக்காங்க. பெங்களூர் டூ சென்னை ரோட்டுல காஞ்சிபுரம் தாண்டி காலை எட்டு மணிக்கு ஒருத்தன் அடிப்பட்டு கொட்டும் மழையில வெறும் உள்ளாடையோடு கைல ரத்தம் சொட்ட, சொட்ட விழுந்து கெடந்திருக்கான், ஜீப்பை விட்டு இறங்கி பார்த்தும் எந்த ஹெல்பும் செய்யாம வந்திட்டு இருக்காங்க.

ஐயையோ! அப்புறம் அந்தாளுக்கு என்னாச்சு மாமா!?  

அது ஆக்சிடெண்டா?! இல்ல அடிச்சு போட்டதான்னு தெரியலயாம். பக்கத்துல அவன் வந்த வண்டியோ இல்ல அவன் ட்ரெஸ்சோ எதுமில்லியாம். அதனால பயந்து ராஜி வீட்டுக்காரர் கிட்ட கூட போகாம இருந்திருக்கார், அவர் மட்டுமில்லாம ஹைவேஸ்ல போற எந்த வண்டியும், நிக்காம போய்க்கிட்டே இருந்துச்சாம். 

ஐயையோ! அட்லீஸ்ட் 108க்காவது போன் பண்ணி சொல்லி இருக்கலாமே மாமா!? 

அதான் ராஜி கூட கேட்டா. அதுக்கு, அவர் வீட்டுக்காரர் சொல்றார், நாங்க 108க்கு ஃபோன் போட்டோம் அது திருச்சிக்கு போச்சு, எங்களுக்கு மீட்டிங்க்கு டைம் ஆகிட்டதால அடிப்பட்டவனை அப்படியே விட்டுட்டு வந்துட்டோம்ன்னு சொல்றார். திருச்சிக்கு போனா என்ன!? அவங்ககிட்டயாவது இதுப்போல இந்த இடத்துல ஒருத்தர் அடிப்பட்டிருக்கார்ன்னு சொல்லி இருக்க வேணாமா?! படிச்சு கவர்ன்மெண்ட் வேலையில் இருக்கும் நீங்களே இப்படி பயந்து வந்தா எப்படி?!ன்னு வீட்டுக்காரரை டோஸ் விட்டா.

நல்லாதான் கேட்டிருக்கா, அவ சண்டை போட்டதுல தப்பே இல்ல மாமா. படிச்சவங்களே,  போலீஸ் விசாரணை, வேலைன்னு சுயநலமா சிந்திச்சா எப்படி?!

ம்ம் படிச்சவங்கலாம் இப்படிதான் சிந்திப்பாங்க. இதுவே அந்த இடத்துல படிக்க்காதவன் இருந்திருந்தா எதை பத்தியும் கவலைப்படாம தூக்கி தோள்மேல போட்டு ஹாஸ்பிட்டல் போய் இருப்பான். ரொம்ப சீரியசான விசயமாவே பேசிட்டோம். ஒரு ஜோக் சொல்லவா?! என் செல்போனுக்கு வந்தது.

ம்ம்ம் என்ன பொண்டாட்டியை மட்டம் தட்டி மெசேஜ் வந்திருக்கும் உங்களுக்கு. அதைத்தானே சொல்ல் வர்றீங்க. 

அட, கரெக்டா கண்டுப்பிடிச்சுட்டியே!! ஒரு விடுகதை கேக்குறேன் பதில் சொல்லு புள்ள!!

கணவன்: உன் மாமனாருக்கு அனுமார் மேல ரொம்ப பக்தியாமே?அனுமாருக்கு தன் சொத்தை எல்லாம் எழுதி வச்சுட்டாராமே?"

மனைவி:"இது என்ன பெரிய விஷயம்? உன் மாமனார் கூடத்தான் அனுமாருக்கு தன் பொண்ணையே கல்யாணம் பண்ணிக் கொடுத்திருக்கார்,அவர்தான் பெரிய பக்திமான்"

நான் சொன்னது கரெக்டா போச்சு பார்த்தீங்களா மாமா?! பொண்டாட்டிங்களை மட்டம் தட்டி வர்ற ஜோக்குங்களைதான் நீங்க சொல்லுவீங்கன்னு நினைச்சேன் கரெக்டா போச்சு.

ம்ம்ம்ம் இப்படியாவது சந்தோசப்பட்டுக்குறோமே!! நேர்ல சொன்னா அடி வாங்க தெம்பு ஏதும்மா! ஜோக் சரியா சொன்ன மாதிரி இந்த விடுகதைக்கு விடை கரெக்டா சொல்லு பார்க்கலாம்!?

கடலைக் கலக்குது ஒரு குருவி..,

கடலோரம் போகுது ஒரு குருவி..,

செடியைத் தின்பது ஒரு குருவி..,

செடி ஓரம் போகுது அடுத்த குருவி..,

குருவிகளின் பேர் சொல்லு புள்ள பார்க்கலாம்!!

இருங்க கொஞ்சம் யோசிச்சு சொல்றேன். 

ம்ம்ம் எம்புட்டு நேரம் யோசிப்பே!! நீ யோசிச்சு வை. நான் அதுக்குள்ள நான் வயக்காட்டுக்கு போய் வரேன்.

மரணம் கூட இனிக்கும்!! - படித்ததில் பிடித்தது

அடி வயிற்றை பிசைந்து, 

நாட்கள் தள்ளிப் போய் 

கண்கள் இருண்டு, செய்தி ஒன்றை சொன்னது... 

தாயாக வேண்டி

மாதங்களை ரசிக்க துவங்கினேன்... 

ஆசைகள் கோடி சேர்த்து வைத்து 

மகளாய் உன்னை பெத்தெடுத்தேன்...

முதல்முதலாய் உன்னை பார்த்த போது

ரோஜா குவியல் ஒன்று 

என் அணைப்புக்காக அழுதது...!

ராத்தூக்கம் மறந்திருந்தேன்...

உன்னை மார் மேலே தூங்க வைத்தேன்...

அழுகையோடு நீ விழித்தால் 

வாரியணைத்து அமுதூட்டினேன்...

தரை மீது உன் பாதம்தான்  பட்டது!!

ஆனால், நடை பயின்றது நான் தான்!!

உன்னோடு சேர்ந்து ஊர்ந்துக் கொண்டே 

நிலவை பிடிக்க கை நீட்டினேன்...

கண்மணிக்குள் வைத்து உன்னை அடைகாத்தேன்... 

ஒரு எறும்பு உன்னை தீண்டினால் உயிர் வெறுத்தேன்...

அம்மா என்றாய், சிந்தை மறந்தேன்...

அப்படியே சுவர்க்கத்தில் ஒரு சுற்று போய் வந்தேன்... 

வளர்ந்து கொண்டே இருந்தாய், 

நான் உன் குழந்தையாய் மாறிக்கொண்டே இருந்தேன்... 

எனக்காக ஒரு தோழி என்னோடு உறைகிறாள்....

பால்யம் நோக்கி என் நாட்கள் 

நகர்ந்துக் கொண்டே இருந்தது... 

தண்ணீர் பானை உடைத்தாய், 

மண் அள்ளி வாயில் போட்டு கொண்டாய்... 

அடிக்க விரட்டினால் ஓடி வந்து 

என்னிடமே அடைக்கலம் தேடி

என் கோவத்தை கொஞ்சலாய் மாற்றினாய்... 

அம்புலி மாமா கதை கேட்டாய், 

நான் அன்னை தெரசா கதை சொன்னேன்... 

அலிபாபா திருடர்களுக்கிடையில் 

உன்னை ஜான்சி ராணியாய் உலவ விட்டேன்...

நீ பள்ளி சென்றாய், நான் அரிச்சுவடி படித்தேன்...

நான் தான் உன் வாசலென்றாய்... நீயே உலகமானேன்...

நீ பருவம் அடைந்த நாளில் 

நான் பொறுப்பு கொஞ்சம் உணர்ந்தேன்.. 

என் மறுஜென்மம் உன் வயிற்றில் 

இடம்பிடித்துப் போட்டது... 

பூக்கள் கொய்ய நீ யோசித்தாய்...

முட்களோடு உன்னை தோழியாக்கினேன்...

தேன் குடிக்க நீ பயந்தாய்...

தேனீ கூட்டத்தில் உன்னை ராணியாக்கினேன்....

கூட்டுப்புழு வாழ்க்கை உடைத்து உன்னை 

பட்டாம்பூச்சியாய் பறக்க விட்டேன்...

திசை மாறி பறந்திடாமல் 

என் அன்பை மட்டும் விசையாய் வைத்தேன்... 

உன்னை எனக்கு கொடுத்து 

நெஞ்சில் பால் வார்த்த இறைவன், 

ஒருநாள் எரிக்கல் குழம்பு நீட்டினான்... 

நீ உயிரூற்றி வளர்க்கும் செடி வாட போகிறதென 

எனக்கோர் எச்சரிக்கை விடுத்துச் சென்றான்... 

காலத்தின் கோலத்தை என்னவென்பது?

மரணம் என்பது அழிவில்லாதது...

எனக்கு முன்பே அது உனக்கென்றால் 

எப்படி நானும் அதை ஜீரணிப்பேன்?

என் மகள் அபரிதமானவள் என்றேன்...

உன் மூளையும் அபரித வளர்ச்சி கண்டதோ? 

இதற்கு தானா உன்னை பெற்றெடுத்தேன்?

ஆசை ஆசையாய் உயிர் வளர்த்தேன்?

வாடிய மலராய் உன்னை பார்த்தேன்... 

வாடாதே என எனக்கே நான் ஆறுதல் கொண்டேன்...

அடுத்த கட்டங்கள் யோசித்தேன்...

இறைவன் ஊற்றிய அக்னிக்குள் 

உன்னை அக்னி குஞ்சென வெளியெடுத்தேன்.. 

யாருக்கு இல்லையடி மரணம்? 

அந்த எமனை நீ ஜெயித்திடு...

ஆயிரம் வேலைகள் உனக்கிருக்கு... 

அதற்குள் உன் விடியல் புதைந்திருக்கு... 

புன்னகையால் அதை விடிய விடு...

உன் வலிகளை நான் தாங்கி,

அவற்றை எதிர்க்கும் திறனை உனக்கு கொடுத்தேன்... 

மீண்டும் எழுந்து வா....

உன்னை வெல்ல எமனுக்கே 

அதிகாரமில்லையென்று சவால் விடு...

பூக்கள் வாடலாம் செல்லமே, 

நீ வாசனையாய் உறைந்து விடு... 

பருத்திசெடிகள் அழிவதில்லை கண்ணே 

நீ ஆடைகள் தந்து விட்டுப் போ...

செல்லும் இடங்கள் அத்தனையிலும் 

நீ அன்பை விதைத்து விட்டுப் போ... 

வாழ்வியல் இதுதானென்று புதிதாய் 

பாடங்கள் படி...

இதோ, இன்று இயற்கை, இன்னுமோர் 

பரீட்சை உனக்கு வைத்தது...

இம்முறை பகடையாய் நான்.... 

வாகன உருவில் என்னை சாய்த்து விட்டுப் போகிறது... 

வீழ்கிறேன், கைகள் உன்னைப் பற்றிக்கொள்ள துடிக்கிறது...

காற்றில் அலைபாயும் என்னுயிர் 

உன்னை தான் தேடுகிறது...

இதோ நீ வருகிறாய்... 

கண்மணிக்குள் உறைகிறாய்...

இங்கு நீ போராட,

என் மரணம் உனக்கு கற்றுத் தரும்... 

இன்னமும் உன்னை சுற்றிக் கொண்டிருக்கிறேன்

உன் உயிரை தாங்கிக் கொண்டிருக்கிறேன்.. 

மரணம் கொடியதல்ல மகளே 

உனக்காக அது ஆகி போனால்.... 

டிஸ்கி: முகநூல்ல படிச்சேன்!! படிச்சதும் பிடிச்சு போச்சு. அங்கங்க பட்டி டிங்கரிங் பார்த்து பதிவா போட்டாச்சு!!