ஓங்கி உலகளந்த உத்தமனான திருவிக்கிரமசுவாமி - திருக்கோவிலூர்

உலகத்துல கெட்டவனாவே வாழ்ந்தா என்ன கதின்னு துரியோதனன், ராவணன், நரகாசுரன்,  பத்மாசூரன், அனலாசூரன், தாடகி, மகிஷன்..... மாதிரியான அசுரர்களின் முடிவை பார்த்து தெரிஞ்சுக்கலாம்.  சரி, கெட்டவர்கள் கதிதான் இப்படியாச்சுதேன்னு, எதுக்குடா வம்புன்னு  நல்லவனாய் வாழ்ந்து வந்தாலும் இந்த உலகம் விட்டு வைக்குதா?! அட, இந்த உலகம்தான் இப்படின்னா, இந்த சாமிகளுக்கு வேலை வெட்டி  இல்லாம பொழுது போகாம இருந்தா சொக்கட்டான், தாயப்பாஸ் விளையாடிக்கிட்டு இருக்காம, சொய்ய்ய்ய்ய்ய்ன்னு பூலோகத்துக்கு வந்து பண்ணாத இம்சைலாம் பண்ணிட்டு பக்தா! உன் பக்தியை மெச்சினோம். உன்னை இந்த பூலோகம் மறக்காதுன்னு டயலாக் விட்டுட்டு அவன் இழந்ததுலாம் கொடுத்துட்டு சொய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ன்னு பறந்து போயிடும். அதனால், தங்கத்துல செப்பு கலந்த மாதிரி நல்லவன்+கெட்டவனாக வாழ்ந்து இருக்க இடம் தெரியாமயே காலத்தை கடத்துடலாம்.  எதுக்கு இந்த டயலாக்!? ஏன் இந்த முடிவுன்னு தெரிஞ்சுக்கனும்ன்னா  மகாபலி மன்னன் கதை அதானுங்க ஓணம் பண்டிகை கதையை தெரிஞ்சுக்கிடுங்க.

அசுரக்குலத்தில் தோன்றி இருந்தாலும், மகாபலின்ற மன்னன் குலகுருவான சுக்ராச்சாரியார் அறிவுரையோடு தர்ம நியாயங்களின்படி ஆட்சிபுரிந்து வந்தான். மகாபலி கர்ணனுக்கு ஒப்பான சிறந்த கொடையாளி. அவன் ஆட்சியில் மக்கள்லாம் ரொம்ப சந்தோசமா இருந்தாங்க.  குலகுருவான சுக்ராச்சாரியார் ஆலோசனைப்படி  மிகப்பெரிய யாகத்திற்கு ஏற்பாடு செய்தான். எங்கே தனது பதவிக்கு ஆபத்து வந்திடுமோன்னு பயந்த தேவேந்திரன் உள்ளிட்ட தேவர்கள், மகாவிஷ்ணுவை அணுகி, தங்கள் நிலையினை எடுத்துச்சொல்லி, யாகத்தினை தடுத்திட வேண்டி நின்றனர். யாகத்தினை தடுக்க மனமில்லாவிட்டாலும், தேவர்களின் மனக்குறையை தீர்க்க,  குழந்தை வரம் கேட்டு காசியபர் -அதிதி தம்பதியினர், திருமாலை வேண்டி காமேஷ்டி யாகம் செய்ததன் பலனாய், அவர்களுக்கு மகனாய் குட்டையான வடிவம் கொண்ட  வாமணன்ன்ற பேர்ல விஷ்ணு அவதரித்தார். 

யாகத்திற்கு வந்தவர்களுக்கு  அவர்கள் விரும்பிய வண்ணம் பொன், பொருள், நிலம், பசுவென வாரி வழங்கிக்கொண்டிருந்தார். அங்கு வந்த வாமனரை வரவேற்ற மகாபலி என்ன வேண்டுமென கேட்க, மூவடி மண் போதுமென வாமணன் சொல்ல,  அவர் கேட்ட மூன்றடி மண்ணை கொடுக்க மகாபலி ஒப்புக்கொண்டான். வந்திருப்பது ஸ்ரீமன் நாராயணன் என்பதை உணர்ந்த சுக்ராச்சாரியார், தன் சீடனைக் காக்க எண்ணி, அவனிடம் உண்மையைக் கூறி தானம் கொடுக்க வேண்டாம் என்றார். ஆனா,  கொடுத்த வாக்கை மீறாத மகாபலி, ‘வந்திருப்பது ஸ்ரீமன் நாராயணன் என்றால், அவருக்கே தானம் தருவது தமக்குப் பெருமையே’ எனக்கூறி, கமண்டலத்தைச் சாய்த்து தாரை வார்க்கத் தொடங்கினான். இதனைத் தடுக்க விரும்பிய சுக்ராச்சாரியார், வண்டாக மாறி, கமண்டலத்தில் தண்ணீர் வரும் வழியை மூடினார். ஆனால் வாமனர், ஒரு புல்லை எடுத்து துவாரத்தில் குத்தியதால் சுக்ராச்சாரியார் தமது ஒரு கண்ணை இழந்தார். முடிவில், மகாபலி தண்ணீர் விட்டு மூவடி நிலைத்தை தாரை வார்த்தான்.

தாரை வார்த்தல் முடிந்ததும், வானுக்கும், மண்ணுக்குமாய் உயர்ந்து நின்று வாமனர், ஓரடியை வைத்து மண்ணுலகை அளந்தார். மற்றொரு அடியால் விண்ணுலகம் முழுவதையும் அளந்தார். மூன்றாவது அடியை எங்கே வைப்பது என வாமனர் கேட்க, மகாபலி தன் செருக்கை இழந்து மூன்றாவது அடியைத் தன் தலை மீதே வைக்க வேண்டினான். அதன்படியே பெருமாள் வைக்க பாதாளம் சேர்ந்தான் என்பது இந்த தலத்தோட ஹிஸ்ட்ரி, ஜியாகரபிலாம்.  அதுக்கப்புறம், விஷ்ணு பக்தா உன் பக்தியை மெச்சி, உனக்கு பாதாள லோகத்தை அரசாட்சி புரிய அருள் செய்தோம்ன்னு அருளினார். ஆளே இல்லாத இடத்துல யாருக்குதான் டீ ஆத்த சொன்னாரோ! அது பகவானுக்கே வெளிச்சம். செத்த பாம்பை திரும்ப அடிக்குற மாதிரி என்ன வரம் வேணும்ன்னு கேக்க தன்னோட நாட்டு மக்களை  பிரிஞ்சிருக்க முடியாதுன்னும், வருசம் ஒருவாட்டி வந்து பார்க்கனும்ன்னு வரமாய் கேட்க, அப்படி வாங்குன வரம்தான் ஓணம் பண்டிகை. 

விழுப்புரம் மாவட்டத்திலிருக்கும் திருக்கோவிலூர் 108 திவ்ய தேசங்களில் 53வது தலமாம். நடுநாட்டு திருப்பதியில் 2வது தலமாகவும், பஞ்ச கிருஷ்ணாரண்ய ஷேத்திரத்தில் 4வது தலமாகவும், தமிழ்வேதம் எனப்படும் நாலாயிர திவ்யபிரபந்தம் அவதரித்த தலமாகவும் இத்தலம் இடம்பெற்றிருக்கு.  விழுப்புரம் மாவட்டத்தில் உள்ள திருக்கோவிலூர் உலகளந்த பெருமாள் கோவிலில் நின்ற திருக்கோலத்தில் வலது கையில் சங்கும், இடது கையில் சக்கரத்தையும் பிடித்தபடி வலது காலை ஆகாயம் நோக்கி தூக்கி நின்று திருவிக்கிரம அவதாரத்தில் பக்தர்களுக்கு காட்சியளிக்கிறார். வலது காலின் மேல்புறம் லட்சுமியும், கீழே இடதுக்காலை நமச்சு முனிவர், மகாபலி சக்கரவர்த்தி, சுக்கிராச்சாரியார். ஆண்டாள், கருடன் ஆகியோர் பூஜை செய்யும் தோரணையிலும், பேயாழ்வார், பொய்கையாழ்வார், பூதத்தாழ்வார், திருமங்கையாழ்வார் ஆகியோர் பாடல் பாடும் தோரணையிலும் காட்சியளிக்கின்றார். இந்த திருக்கோலத்தை கோவிலின் கருவறையில்தான் அர்ச்சகர்கள் விளக்கி சொல்ல பக்தர்கள் தரிசிக்க முடியும். 

ஒரு அதிகாலை நேரத்தில் விழுப்புரத்திலிருந்து பச்சை பசேலென  அழகிய வயல்வெளிகளை கண்டு களித்தவாறே  திருக்கோவிலூர் சென்றோம்.  கரும்பு, நெல், வாழை என எங்கும் பசுமைக்கோலம்.  பத்ம புராணம், பிரமாண்ட புராணம் இரண்டிலும் திருக்கோவிலூர் புகழப்படுது. பெருமாள் வாமன அவதாரம் எடுக்கும்முன்பாக  இந்த ஆலயம் கிருஷ்ணன் கோவிலாய் இருந்ததாம்.  கோபாலன் என்ற சொல்லே கோவாலன் உறையும் ஊர் எனப்பொருள்படும்படி  திருக்கோவலூர் என அழைக்கப்பட்டு இப்ப திருக்கோவிலூராய் ஆனதாம்.

சில மாதங்களுக்குமுன் நாங்க போனபோது தென்பெண்ணையாற்றில் ஓரளவுக்கு தண்ணி ஓடிட்டு இருந்துச்சு. இங்கதான் கபிலர் குன்று இருக்குறதாய் பிறகுதான் தெரிஞ்சது. போக வேண்டிய இடங்களில் அந்த பேரையும் சேர்த்தாச்சு. கபிலர் யாருன்னு சுருக்கமா...  கபிலர்,  பாரி வள்ளலின் முகம் காணா நண்பர்.  பாரிவள்ளலின் மறைவுக்கு பின் அங்கவை, சங்கவையை பராமரிச்சு திருமணம் செஞ்சு வச்சபின் இந்த ஆற்றிலிருக்கும் ஒரு பாறையின்மீது வடக்கு நோக்கி அமர்ந்து அன்னம் தண்ணியின்றி உயிர் நீத்தார்.  அது திருக்கோவிலூர் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து 2கிமீ தூரத்திலிருக்காம். சரி நாம உலகளந்த பெருமாள் கோவிலுக்கு போகலாம். வாங்க.

படம் பேஸ்புக்ல சுட்டது... 

தமிழகத்தின் மூன்றாவது பெரிய கோபுரம் இது. சுமார் 5 ஏக்கர் பரப்பளவுள்ள இக்கோயிலின் ராஜகோபுரம் 192 அடி உயரம் கொண்டது.  11 நிலைகள் கொண்டது. இது தமிழகத்தின் மூன்றாவது பெரிய கோபுரம்.  கோபுரத்தைக் கடந்து உள்ளே போனால்,  மக்கள் வசிக்கும் குடியிருப்பு பகுதிகளையும், பூஜை பொருள்கள் விற்கும் கடைகளையும் பார்க்கலாம்.  நாங்க துளசிமாலையும், தாயாருக்கு தாமரைப்பூவும் வாங்கிக்கிட்டோம்.

நாங்க போனபோது இக்கோவில் கட்டுமான வேலைகள் நடந்துக்கிட்டு இருந்துச்சு. இப்ப கும்பாபிசேகம் ஆகிட்டுது. ஏழுநிலை கோபுரத்தை கடந்து உள்ளே சென்றால் திருவிக்கிரமசுவாமியை தரிசிக்கலாம்.   ஒரு காலத்தில் வேணுகோபால சன்னதியா இருந்து படிப்படியா உலகளந்த பெருமாள் கோவிலாய் மாற்றம் கண்டது. சுமார் 2ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கட்டப்பட்ட இந்த கோவிலை பல்லவர்கள், விஜயநகரபேரரசு, இரண்டாவது நரசிம்மவர்மன், பாண்டியர்கள், திருமலைநாயக்கர், திருமங்கை மன்னன், மலையமான் சக்கரவர்த்தி ஆகியோர் படிப்படியாக இக்கோவிலை இப்ப இருக்கும் கட்டமைப்பில் கொண்டு வந்தனர்.   

கோவில் ரொம்ப சுத்தமா அமைதியாய் இருந்துச்சு.   ஞானிகளும், நாரதரும், கின்னரர்களும் இத்தலத்தில் தவம் செய்ததாகக் கூறப்படுது. மார்க்கண்டேயரின் தந்தையான மிருகண்ட முனிவர், திருமாலின் வாமன அவதாரத்தைக் காண விரும்பித் தவம் செய்து தான் விரும்பியவாறே இறைக்கோலத்தை தரிசனம் செய்த தலம் இது. 

பெருமாள் கோவில் வழக்கப்படி முதலில் தாமரை மலரால் தாயாரை வணங்கி மஞ்சளை பிரசாதமாய் பெற்றோம்.  தாயார் சன்னிதி கருவறை, அந்தராளம், அர்த்தமண்டபம், மகாமண்டபம், சோபன மண்டபம், திருக்கல்யாண மண்டபம் என  தனிக்கோவிலாய் அமைந்துள்ளது. மூலவர் பூங்கோவல் நாச்சியார்,  உற்சவர் புஷ்பவல்லித் தாயார் எனவும் அழைக்கப்படுகிறாள். 

அடுத்து உலகளந்த பெருமாள் திருவிக்கிரமன் எனப்பேர்கொண்டு அருளும், கருவறைக்கு சென்றோம். துளசி மாலைக்கொண்டு அவனை தொழுதப்பின், அர்ச்சகர் காட்டிய திருவிளக்கு வெளிச்சத்தில் 21 அடி உயரம் கொண்ட பழமையான தேவதாரு மரத்தால் ஆன சிலாரூபத்தினை தரிசித்தோம்.  இவருக்கு உலகளந்த பெருமாள், ஆயனார், இடைக்கழி ஆயார் வேறு பேர்களும் உண்டு. எம்பெருமான் பச்சிலை மூலிகைகளால் ஆன வண்ணங்கள் பூசப்பட்டு பேரழகனாக வீற்றிருக்கிறார். பிரசாதமாய் சடாரியும், தீர்த்தமும், துளசியும் பெற்றுக்கொண்டோம். உற்சவர் தேகளீச பெருமாள் என அழைக்கப்படுகிறார். பொதுவா வலக்கையில் சக்கரமும், இடக்கையில் சங்குமாய் காட்சியளிக்கும் பெருமாள் இங்கு மகாபலியை தன்னோடு  சேர்த்துக்கொண்ட மகிழ்ச்சியில் தலைக்கால் புரியாம வலக்கையில் சங்கும் இடக்கையில் சக்கரமுமாய் காட்சியளிக்கிறார். இந்த திருக்கோலத்தில் இறைவனை காண்பது அபூர்வம். இக்கோலம் ஞானத்தை தரும்.

பூங்கோவல் நாச்சியார் சன்னத்திக்கு இடதுபுறம் சக்கரத்தாழ்வார் அருள்பாலிக்கிறார். சக்கரத்தாழ்வாருக்கு சனிக்கிழமை கல்கண்டு அர்ச்சனை செய்தால் தீமைகள் அகலும்.  இங்குள்ள சக்கரத்தாழ்வார் விஷ்ணு சொரூபமாக இருப்பதால் சத்ருக்கள்  தொல்லை நீங்கும்.

திருவிக்கிரமசுவாமி சன்னதிக்கு பின்புறம் வாமனருக்கென தனி சன்னதி இருக்கு. இங்குள்ள வாமனர் கையில் குடையுடன் நின்ற கோலத்தில் பக்தர்களுக்கு காட்சியளிக்கிறார். கேரளாவிற்கு அடுத்தபடியாக வாமனருக்கு இங்குதான் தனிச்சன்னதி இருக்கு.  இவரை தரிசனம் செய்தால் திருமணம், செல்வம், குழந்தைபேறு, கல்வி போன்றவற்றை குருபகவான் அருள்வார். அனைத்து பலன்களும் இங்கு கிட்டும். திருவோண நட்சத்திரத்தில் இங்கு சிறப்பு வழிபாடு நடத்தப்படுது.

திருவிக்கிரமசுவாமி கருவறையின் முன்பு நாகராஜாக்கலான வலதுபுறம் அனந்தன், இடதுபுறம் வாசுகி ஆகியோரை ராகு, கேது தோஷம் உள்ளவர்கள் வழிபாட்டால் கால சர்ப்ப தோஷங்கள் நீங்கும். திருவிக்கிரமசுவாமி விஸ்வரூப காட்சியைக் காண மிருகண்டு  முனிவருக்கு ஆசை உண்டானது. அவர் பிரம்மாவிடம்  ஆலோசனை கேட்க, பூவுலகில் கிருஷ்ணபத்ரா நதிக்கரையில் உள்ள கிருஷ்ண க்ஷேத்திரத்தில் (தற்போதைய திருக்கோவிலூர்) தவம் செய்தால், அந்த தரிசனம் கிடைக்கும் என்றார் பிரம்மா. அதன்படி முனிவர் தன் மனைவி மித்ராவதியுடன் பலகாலம் இத்தலத்தில் கடுந்தவம் இருந்தார். அத்தலத்துக்கு வருவோருக்கு அன்னதானத்தையும் அந்த தம்பதியர் செய்தனர். ஒருநாள் விஷ்ணு இவரை சோதிக்க வயோதிக அந்தணர் வடிவில் வந்து அன்னம் கேட்டார். அன்று அவர்களிடம் உணவு ஏதும் மிச்சமில்லை. மிருகண்டு முனிவர் தன் மனைவியிடம், வந்தவருக்கு இல்லை என சொல்லாமல், ஏதாவது ஏற்பாடு செய்யும்படி கூறினார். வீட்டிலோ ஒரு பொட்டு நெல்மணி கூட இல்லை. எனவே, கணவருக்குத் தவிர வேறு சேவை செய்தே அறியாத கற்பில் சிறந்த அப்பெண்மணி, நாராயணனை நினைத்து ஒரு பாத்திரத்தை கையில் எடுத்தாள். ""நான் கற்பில் சிறந்தவள் என்பது உண்மையானால், இந்த பாத்திரம் நிரம்பட்டும்,என்றாள். உடனடியாக அதில் அன்னம் நிரம்பியது. அப்போது, அந்தணர் வடிவில் வந்த பெருமாள், அவர்களுக்கு விஸ்வரூப தரிசனத்தை காட்டியருளினார்.

திருவிக்கிரம சுவாமி சன்னதி நுழைவுவாயிலின் இடப்பக்கம், விஷ்ணுக்கோவிலில் வேறு எங்கும் காணமுடியாத விஷ்ணு துர்க்கை சன்னதி.  விஷ்ணு துர்க்கை சிவன்கோவிலில்தான் வீற்றிருப்பாள். பெருமாளின் சகோதரியான இவள் எல்லை காவல் தெய்வமாகவும், வனதேவதையாகவும் இருக்கும்  இவர் விந்திய மலைக்கு புறப்பட தயாரா இருக்கும்போது பெருமாள் தன் அருகில் இருந்துக்கொண்டு, இங்கு வரும் பக்தர்களுக்கு துயர் போக்கவேண்டும் என தன்னோடு இருக்க செய்தார்.  செவ்வாய் தோஷம் உள்ளவர்கள் ராகுகாலத்தில் குறிப்பாக வெள்ளிக்கிழமை, செவ்வாய்கிழமை, ஞாயிற்றுக்கிழமை ராகுகாலத்தில் விஷ்ணுதுர்க்கைக்கு புடவை  மற்றும் எலுமிச்சை பழ மாலை அணிவித்து எலுமிச்சை பழவிளக்கு ஏற்றி வழிபட்டால் செவ்வாய் தோஷம் நீங்கி திருமண யோகம் கிடைக்கும்.

திருவிக்கிரமசுவாமி கருவறையில் உள்ள  அசுரக்குலகுருவான சுக்ராச்சாரியாரை வழிபட்டால் சங்கீதம், வாத்தியம், நாட்டியம், போகபாக்கியம், இளமை, லட்சுமி கடாட்சம், போன்ற பலன்கள் கிட்டும்.

தமிழ் புத்தாண்டு, ராமநவமி, ராமானுஜர் விழா, வைகாசி வசந்த உற்சவம், ஆனியில் திருமாலுக்கு ஜேஷ்டாபிஷேகம், ஆடியில் பத்து நாட்கள் ஆண்டாள் ஆடிப்பூர விழா, ஆடி வெள்ளி, ஆடி கடைசி வெள்ளி தாயாருக்கும், பெருமாளுக்கும் புஷ்பாங்கி சேவை, ஆவணியில் வேணுகோபாலருக்கு 10 நாட்கள் விழா, வாமன ஜெயந்தி மூன்று நாட்கள், புரட்டாசி பவித்ர உற்சவம், தாயாருக்கு நவராத்திரி விழா, திருமாலுக்கு தினப்படி திருமஞ்சனம், ஐப்பசி திருவோணத்தன்று முதலாழ்வார்களுக்கு 5 நாள் விழா, மணவாள மாமுனிகளுக்கு பத்து நாள் உற்சவம், கார்த்திகை தீப உற்சவம் மூன்று நாள், கைசீக ஏகாதசி, மார்கழியில் பகல் பத்து, வைகுண்ட ஏகாதசி, இராப்பத்து, தைத் திருநாள், மாசியில் மகம், பங்குனி பிரம்மோற்சவம்......... என விழாக்களுக்கு பஞ்சமில்லாத் திருக்கோவிலாக இருக்கு. சொல்லவே மூச்சு வாங்குது. இத்தனை விசேசம் நடக்குதுனா கோவிலோட அருமை என்னவா இருக்கும்ன்னு யூகிச்சுக்கோங்க.

கோபுர நுழைவாயில்கள் கோயிலை ஒட்டி இல்லாமல், கோயிலை ஒட்டிய தெருக்களின் நுழைவாயில்களாக இருக்கு. நாங்க போனபோது கட்டுமான பணிகள் நடந்துக்கிட்டு இருந்ததால் படமெடுக்க முடில. இது நுழைவாயில் சுவத்துல இருக்கும் ஒரு சிற்பம். 

சாளக்கிராமத்தால் ஆன கிருஷ்ணர் சிலை தனிச்சன்னிதியில் அருள் பாலிக்கிறார். இவரை தரிசித்தபின் தான் மூலவரை தரிசிக்கனும்.(இந்த விவரம் எங்களுக்கு தெரியாது வெளியில் வந்தபின் தான் அங்கிருக்கும் பெரியவர் சொன்னார். பெருமாள், வேணுகோபாலர், லட்சுமிநாராயணன், வீர ஆஞ்சநேயர், லட்சுமி ராகவன், லட்சுமி நரசிம்மர், ராமர், ஆண்டாள்.. என அவரவர் தனித்தனி சன்னிதியில் அருள்பாலிக்கின்றனர்.

வேலை கிடைக்க, பதவி உயர்வு வேண்டி,  வேலை இழந்தவர்கள் மீண்டும் வேலையில் அமர இங்கு வந்து பிரார்த்தனை செய்தால் அவர்களது வேண்டுதல் கண்டிப்பாக நிறைவேறும் என்பதே இக்கோவிலின் தனிச்சிறப்பு. கல்யாண பாக்கியம், குழந்தை வரம் ஆகியவை நிறைவேறும். 

பெருமாள் சன்னதிக்கு நேர் எதிரில் கருடன் தூண் ஒன்று உள்ளது. 40 அடி உயரமுள்ள இந்தத் தூண் ஒரே கல்லில் செதுக்கப்பட்டது. அதன் மேல் பகுதியில் உள்ள சிறிய கோயில் காண்போரை வியப்பில் ஆழ்த்தும். இந்த தூணின் மேல் பகுதியில் கருடன் நின்று பெருமாளை வணங்குவதாக ஐதீகம்.

பெருமாளை புகழ்ந்து பாடிய முதலாழ்வார்களான பொய்கையாழ்வார், பூதத்தாழ்வார், பேயாழ்வார் ஆகியோர் இத்தலத்து பெருமாளைத்தான் முதன்முதலாகப் பாடினர்.  இம்மூவரும் பல தலங்களை தரிசித்து விட்டு திருக்கோவிலூரை அடைந்தனர். இவர்களை ஒன்று சேர்க்க நினைத்த பெருமாள், பெரும் மழையை பெய்விக்கச் செய்தார். முதலில் இத்தலம் வந்த பொய்கையாழ்வார், மிருகண்டு மகரிஷியின் ஆஸ்ரமத்தை அடைந்து, அங்கே தங்குவதற்கு இடமுண்டா எனக் கேட்டார். அதற்கு மிருகண்டு முனிவர் ஒரு இடத்தை சுட்டிக்காட்டி அவ்விடத்தில் ஒருவர் படுக்கலாம் எனக்கூறி சென்றார்.

.சிறிது நேரத்தில் அங்கு வந்த பூதத்தாழ்வார், தாம் தங்குவதற்கும் இடமுண்டா என வினவினார். அதற்கு பொய்கையாழ்வார் ஒருவர் படுக்கலாம். இருவர் அமரலாம் என்று கூறி அழைத்துக் கொண்டார். இன்னும் சிறிது நேரம் கழித்து பேயாழ்வார் அங்கு வந்தார். தனக்கும் உள்ளே இடம் வேண்டும் என கேட்க, ஒருவர் படுக்கலாம். இருவர் அமரலாம். மூவர் நிற்கலாம் எனக்கூறி அவரையும் உள்ளே இழுத்துக் கொண்டனர். இப்படியாக மூவரும் நின்றுக்கொண்டிருக்கையில், நாலாவதாக ஒருவர் வந்து மூவரையும் நெருக்குவது போன்ற உணர்வு ஏற்பட்டது. "இதென்ன விந்தை!' என அவர்கள் ஆச்சரியப்பட்டபோது, பேரொளியாக தோன்றிய பெருமாள் தன் திருமேனியை மூவருக்கும் காட்டியருளினார். மூன்று ஆழ்வார்களும் இத்தலத்தில் தான் முக்தி பெற்றனர்.

நாங்க வேன்ல போனதால் பேருந்து மார்க்கம்லாம் எப்படின்னு தெரில. ஆனா, விழுப்புரம், திண்டிவனம் பஸ்லாம் கண்ல பட்டது.  விழுப்புரம்-காட்பாடி ரயில் மார்க்கத்தில் திருக்கோவிலூர் ரயில்நிலையத்தில் இருந்து 2 கிலோமீட்டர் தொலைவில் இத்தலம் இருக்குன்னு கூகுள் ஆண்டவர் சொல்றார்.  

காலை 5.30 மணி முதல் 6.45 மணி வரையும், 8.30மணி முதல் பகல் 12.30 மணி வரையும், மாலை 4 மணி முதல் 5.45 மணி வரை மற்றும் இரவு 7 மணி முதல் 8.30 மணி வரை சுவாமி தரிசனம் செய்யலாம். 

புரட்டாசி மூன்றாவது சனிக்கிழமை உலகலாம் அளந்தவன் அருளும் திருக்கோவிலூர் திருவிக்கிரம சுவாமியை தரிசனம் செய்தாச்சு. நான் போய் கோவிந்தா போட்டுட்டு வரேன்.

நன்றியுடன்,

ராஜி

பெருமாள் கோவிலை வலம் வரும் முறைகள் - புரட்டாசி விரதம்

பொதுவா ஏழுமலையானை கும்பிடும்போது, பகவானே! என்னைக் காப்பாத்துன்ன்னு  சொல்லி கும்பிடுறது வழக்கம். பகவான்ன்னா பகம் +ஆன் எனப் பிரிக்கலாம். ‘பகம்’ ன்னா ‘ஆறு’. ‘ஆன்’ன்னா‘உடையவன்’. ஆறு குணங்களை உடையவர் பெருமாள். நானே எல்லாம் என்கிற ‘ஞானம்’, உலகத்தை எப்படி வேண்டுமானாலும் ஆட்டிப் படைக்கும் ‘பலம்’, உலகிலுள்ள செல்வத்துக்கெல்லாம் சொந்தமாகிய ‘ஐஸ்வர்யம்’, எதையும் வெற்றி கொள்ளும் ‘தைரியம்’, உலகத்திலுள்ள கிரகங்கள், பொருட்களை அந்தந்த இடத்தில் இருந்து மாறவிடாமல் செய்யும் ‘ஆற்றல்’, சூரிய, சந்திரர் போல ஒளிவீசும் ‘தேஜஸ்’ (ஒளி) ஆகியவையே அந்த ஆறு குணங்கள். ஞானம், பலம், வீரியம், ஐஸ்வர்யம், ஆற்றல், தேஜஸ் ஆகிய ஆறு குணங்களுக்கு அதிபதி என்பதே பகவான் என்பதன் பொருள் ஆகும்.

புரட்டாசி மாதத்தின் சிற்ப்புகள், பகவானை எப்படிலாம் வழிபடனும்ன்னு போன பதிவில் பார்த்தோம். இந்த வாரம் பெருமாள் கோவிலுக்கு போனால் எப்படி வழிபடனும்ன்னு பார்க்கலாம். இதுக்கெல்லாமா டிப்ஸ்?! கோவிலுக்குள் போறதுக்கு முன் கை கால் அலம்பி, ராஜகோபுரத்தை வணங்கி, பலிபீடத்து முன் நமஸ்கரித்து, கோவிலை வலம் வந்து, மூலவரை வணங்கினால் முடிஞ்சுது சோலின்னு நினைக்கலாம். ஆனா, ஒவ்வொரு தெய்வத்துக்குன்னு தனிப்பட்ட வழிபாட்டு முறை இருக்கு. அதுலாம் பெரும்பாலும் எல்லாருக்குமே தெரிவதில்லை. அதனால்தான் இதுமாதிரியான பதிவு.

பொதுவா எல்லா கோவிலில்களையும் நெருங்கும்போதே  கண்களில்  படும் பிரம்மாண்டமான ராஜகோபுரத்தை தெய்வ வடிவமாக எண்ணி வணங்கி விட்டுத்தான் கோவிலுக்குள் நுழைய வேண்டும். கோவிலுக்கு வரமுடியாதவர்கள்கூட தூரத்தில் இருந்தபடியே கோபுரத்தை தரிசனம் செய்தால் இறைவனை வணங்குவதற்கு சமமாகும். கோபுர தரிசனம் கோடி புண்ணியம் என்பது ஆன்றோர் வாக்கு.   அதுமாதிரியே ராஜகோபுரத்தை வணங்கி பெருமாள் கோவிலுக்குள் செல்லலாம். உடல் சுத்தம் மிக முக்கியம். இறை வழிபாட்டில் ஈடுபட, ஈடுபட மனசு தானாய் சுத்தமாகிடும். அதுக்குதான் அங்க போறது. 

கோவிலின் உள்ளே நுழைந்தவுடன் தெரிவது பலிபீடம் ஆகும். அதனருகில் சென்று கீழே விழுந்து நமது உடலில் உள்ள கோபம், பேராசை, பற்று, அகங்காரம் ஆகியவற்றை அந்த இடத்தில் பலி கொடுத்து விட்டு இறைவனை வணங்க செல்ல வேண்டும். அடுத்து இருப்பது துவஜஸ்தம்பம் அல்லது கொடிக்கம்பமாகும். இந்த கொடிக்கம்பத்தில்தான் கோவிலின் திருவிழாக்காலங்களில் கொடியேற்றுவார்கள். அதற்கு அடுத்து பெருமாளின் வாகனமான கருடனின் மண்டபம் அமைந்திருக்கும். அதனையும் வழிபட வேண்டும். 

பெருமாள் கோயில்கள்ல முதல்ல தாயாரை தரிசனம் செய்த பிறகே பெருமாளை தரிசிக்கறது மரபு. தாயார்தான் மனமிரங்கி பெருமாள்கிட்டே நமக்காக பரிந்து பேசுவாளாம். அதனால் தாயாரை வணங்கி, அடுத்ததா, துவாரபாலகர்கள்கிட்ட மனதால் அனுமதி கேட்ட பின்னரே கருவறைக்குள் நுழையனும். மூலவரைத் தரிசித்ததும்  பிராகார தெய்வங்களை வரிசையாக கோஷ்டத்தில் உள்ளபடி (மாடங்கள்) கும்பிட்டு கோயில் பிராகாரத்தைச் சுற்றி வாங்க. ஞாபகம் இருக்கட்டும். கோயிலுக்குள்ளே எந்த தெய்வத்தையும் தனித்தனியா வலம் வரவேண்டியதில்லை. இது எல்லா தெய்வ சன்னிதிக்கும் பொருந்தும். 

பெருமாளை தரிசிக்கும்போது முதலில் பாதத்தைத்தான் பார்க்கனும்.  இப்படி சாமிக் கும்பிட ஒரு காரணமிருக்கு. மகாபாரதத்தில் போர் நடக்கும் முன்பு போரில் உதவி கேட்டு கிருஷ்ணரிடம்  முதலில் வந்த துரியோதனன்,  இன்னொருவரின் காலடியில் நான் அமருவதான்ற தலைக்கணத்தோடு தூக்கத்தில் இருந்த கிருஷ்ணரின் தலையருகில் அமர்ந்தான். ஆனால் அடுத்து வந்த அர்ஜுனனோ பாதத்தின் அருகில் அமர்ந்து காத்திருந்தான். கிருஷ்ணர் தூக்கம் நீங்கி கண் திறந்ததும் முதலில் அவருடைய அருள் பார்வை காலடியில் அமர்ந்திருந்த அர்ஜுனன்மீதே விழுந்தது. அப்போதே பாண்டவர்களின் வெற்றி உறுதியாகி விட்டது. அர்ஜுனனுக்கு வெற்றி கிடைத்தது போல, பெருமாளின் பாத தரிசனம் எல்லாருக்கும் வெற்றி தரும் என்பதால் தான் பெருமாளை முதலில் பாதத்தை பார்த்து தரிசனம் செய்ய வேண்டும். 

பிறகு லட்சுமி, ராமர், கிருஷ்ணர், நரசிம்மர், ஆஞ்சநேயர், சக்கரத்தாழ்வார், ஆண்டாள், ஆழ்வார்கள் ஆகியோரை தனித்தனியே வணங்கனும். அடுத்து, கொடிக்கம்பத்திற்கு அருகில் சென்று வடக்கு நோக்கி தலை வைத்து, பெண்களாக இருந்தால் இரண்டு கை, இரண்டு கால், தலை ஆகிய ஐந்து உறுப்புகள் தரையில் படும்படியான பஞ்சாங்க நமஸ்காரமும், ஆண்களாக இருந்தால் உடல் முழுவதும் தரையில் படும்படியான சாஷ்டாங்க நமஸ்காரம் செய்யனும். 

 பெருமாள் கோவிலில் முதல்ல தீர்த்தம் தந்து, சபாரி சாத்தி, பிறகு துளசி தருவாங்க. தீர்த்தத்தை கீழே சிந்தாம் வாங்கி, சத்தமாக உறிஞ்சி குடிக்காம மெல்லமா குடிக்கனும். குடிச்சு முடிச்சதும். சிறிதளவு தலையில தடவிக்குங்க. துளசியை வாங்கி காதுல செருகிக்கறதும் சிறிதளவு உட்கொள்வதும் பெரியவர்களோட பழக்கம். ஆனா, துளசியை தேவைக்கு அதிகமாக வாங்கி கீழே இறையும்படியோ வீட்டுல அநாவசியமாகக் கிடக்கும்படியோ போடாதீங்க. தாயார் சன்னதியிலதான் குங்கும் தருவாங்க. நரசிம்மர் சன்னதியில குறிப்பிட்ட தினங்கள்ல பிரத்யேக பூஜை செய்து தீவினைகள் நீங்க தீர்த்தத்தை முகத்துல தெளிச்சுயும் விடுவாங்க. இந்த மாதிரி ஒவ்வொரு கோயில்லயும் உள்ள பித்யேக பூஜை 

பெருமாள் கோவிலுக்கு போனால் சடாரி வச்சுக்காம வரக்கூடாது, ஏன்னா, சடாரி நம்மாழ்வாரின் அவதாரம். குழந்தை தாயின் கருவறையிலிருந்து பிறப்புறுப்பு வழியா வெளிவரும்போது சடம்ன்ற வாயு வெளிப்படும். இந்த வாயு குடும்ப பாசம்ன்ற உலக மாயைக்குள் நம்மை தள்ளிவிடுது. ஒரே ஒருவர் மட்டுமே இந்த மாயையை வென்றவராய்,  பிறப்பின்போதே பூலோகத்தில்  பெருமாளால் தள்ளப்பட்டவர். அவரே நம்மாழ்வார். நம்மாழ்வார், பெருமாளின் பாதத்துக்கு இணையானவர். அதனாலேயே அவரது பாதம் பதித்த சடாரி என்னும் உலோக கலனை நம் தலையில் வைத்து ஆசீர்வதிக்கின்றனர். இதனால், பாசம்,பந்தம்ன்ற உலக மாயையிலிருந்து அவன் விலகி, இறைவனை நெருங்குவான் என்பது நம்பிக்கை. 

பொதுவா எல்லா கோவில்களிலும் இறைவனை வணங்கி முடிச்சதும், கோவில் பிரகாரத்தில் அமர்ந்து, இறைவன் திருநாமம் சொல்லி தியானிப்பது வழக்கம். ஆனால், பெருமாள் கோவிலில் அவ்வாறு அமர்வதை தவிர்க்கனும். ஏன்னா, பெருமாள் நம்மோடு லட்சுமிதேவியை அனுப்புவதால், அவளை நம்மோடு நம் வீட்டுக்கு கூட்டி போகனும்ன்றதாலதான்.  

எந்த கோவிலானாலும் இறை வழிபாடு முடிஞ்சதும் கைகால் அலம்புதல் கூடாது. வீட்டுக்கு வந்ததும் குளித்தல் கூடாது. கோவிலுக்கு செல்லும்  பக்தர்கள் இறைவனை வழிபட்டால் மட்டும் போதாது. இறைவனுக்கு பிடித்த மாதிரியும் நடந்து கொள்ளனும். கோவிலில் தரும் எந்த பிரசாதத்தையும் கண்ட இடங்களில் போடாமல் அதற்கென வைக்கப்பட்டுள்ள இடங்களில் போடனும். கோவிலில் உள்ள தெய்வங்கள் அனைத்தும் எப்போதும் தியானத்தில் இருப்பதால் தொட்டு வணங்குதல் கூடாது. கோவிலில் இறை சம்பந்தப்பட்ட விஷயங்களை தவிர வேறெதும் பேசக்கூடாது. 

இறைவன் எளிமையையே விரும்புபவர். இறைவனை தரிசிக்க செல்லும் போது ஆடம்பரமான உடையை தவிர்ப்பது நல்லது. பெருமாள் கோவிலுக்கு செல்லும்போது சுக்கிரனின் சக்தி முழுமையும் கிடைக்க, அங்கு ஸ்தாபித்து இருக்கிற சுக்கிர தன்மையும் அதுக்கு தூண்டுகோலாக இருக்கிற, அங்கு பயன்படுத்துகின்ற பச்சை கற்பூரம், சந்தனம், சம்பங்கி பூ,  துளசி தீர்த்தம் போன்றவை உதவும். மேலும் உடம்பில் அசுரத் தன்மையை தூண்டக் கூடிய உணவுகளை தவிர்த்து விரதம் இருந்து தெய்வ சிந்தனையுடன் வாழ்வில் ஈடுபட்டு நல்ல வாரிசுகளை உருவாக்க வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் புரட்டாசியில் பெருமாள் வழிபாடு வலியுறுத்தப்பட்டது.

ஏழுகுண்டலவாடா! வெங்கடரமணா!

கோவிந்தா! கோவிந்தா!

நன்றியுடன்,

ராஜி

புரட்டாசி மாசத்தில் அசைவம் சாப்பிடக்கூடாது. ஏன்?! - ஐஞ்சுவை அவியல்

மாமா! இன்னிக்கு புரட்டாசி மாசம் ஆரம்பிச்சுட்டுது. இது பெருமாளுக்கு உகந்த மாசம். அதனால், எதாவது பெருமாள் கோவிலுக்கு போய் வரலாமா?! திருப்பதிக்கு போய் வரலாம்ன்னா கூட்டமா இருக்குமே! 

புரட்டாசி விரதம் ஏன்? எதுக்கு? எப்படி கும்பிடனும்ன்னு தெரியுமா?!

எல்லாம் தெரியும். இருந்தாலும் லெக்சர் கொடுக்குறதுன்னா உனக்கு பிடிக்குமே! அதனால் எப்பயும் போல நீ சொல்லு மாமா! நான் கேட்டுக்குறேன். 

நாறு நறும் பொழில் 

      மாலிருஞ்சோலை நம்பிக்கு நான் 
நூறு தடாவில் வெண்ணெய் 
      வாய்நேர்ந்து பராவி வைத்தேன் 
நூறு தடா நிறைந்த 
      அக்கார அடிசில் சொன்னேன் 
ஏறு திருவுடையான் 
      இன்று வந்து இவை கொள்ளுங் கொலோ?      

தடான்னா பானை. நூறு பானை வெண்ணெய், நூறு பானை அக்கார அடிசில்(சர்க்கரை பொங்கலில் ஒருவிதம்)  சமர்ப்பிதாகவும், அதை பகவான் ஏற்றுக்கொள்ள வேணுமென ஆண்டாள் வேண்டிக்கொண்டாள். 

இந்த வரிகளை படிக்கும்போது ராமாஜுனருக்கு ஆண்டாள் வேண்டுதல் நிறைவேறிச்சான்னு ஒரு சந்தேகம் உண்டானது.   அதனால் ஆண்டாள் சார்பா    நூறு அண்டா வெண்ணெயும், நூறு அண்டா அக்காரவடிசலும் நிவேதனம் செய்து அழகரை ஆராதனை செய்தார். ஆண்டாளின் வேண்டுதலை தானே நிறைவேற்றினார். அதனால், ஸ்ரீவில்லிபுத்தூருக்கு அவர் வந்தபோது, வாசலுக்கே ஓடிவந்து, வாருங்கள் அண்ணா...! என்று கூப்பிட்டாளாம் ஆண்டாள்.  இன்றும் ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் வருடத்துக்கு ஒருமுறை இந்த சம்பவத்தை  கொண்டாடுகிறார்கள். அதனால், புரட்டாசி மாதத்தில் பெருமாளுக்கு அக்கார வடிசல் செய்து வணங்கினால் பெருமாளிடம், நாம் என்ன கேட்டாலும் கிடைக்கும்

பெருமாளுக்குரிய கிரகமான புதன் கன்னி ராசியில் புகுவதும், உச்சம் பெறுவதும் புரட்டாசியில் நிகழ்கிறது. அதே நேரம் புரட்டாசி மாதத்தில்தான் சூரியனும் கன்னி ராசியில் புகுகிறது.  புதனுக்கு சனிபகவான் நட்பு கிரகம். அதனால் சனிக்கிழமைகளில்  பெருமாளை ஆராதனை செய்தால் சனியின் சங்கடத்திலிருந்து  பெருமாள் நம்மைக் காப்பார்ன்னுதான் சனிக்கிழமைகளில் பெருமாளுக்கு விரதம் இருந்து வேண்டிக்குறாங்க.  புரட்டாசி சனிக்கிழமைகளில் விரதம் இருந்தால் ஆண்டு முழுவதும் சனிக்கிழமைகளில் விரதம் இருந்த பலன் கிடைக்கும்ன்னு  சொல்லப்படுவதால் புரட்டாசி மாசம் விரதம் இருக்காங்க.

புரட்டாசி  சனிக்கிழமையில்தான் சனிபகவான் அவதரித்தார். அதன் காரணமாக, அவரால் ஏற்படும் கெடுபலன்கள் குறைய காக்கும் கடவுளான திருமாலை வணங்குவது வழக்கத்தில் வந்தது.   இங்கு பீமன் என்ற குயவர் திருப்பதி மலையடிவாரத்தில் வசித்தார். இவர் பெருமாள் பக்தர். ஆயுள் முழுவதும் சனிக்கிழமை விரதம்  இருப்பதாக சங்கல்பம் எடுத்துக்கிட்டார். ஆனால், இவரது ஏழ்மையின் காரணமாக எந்நேரமும் தொழிலில் மூழ்கிக் கிடப்பார்.  சனிக்கிழமைகளில் கோயிலுக்கு போக நேரம் இருக்காது. போனாலும் பூஜை முறையும் தெரியாது. தப்பித்தவறி போனால், "" பெருமாளே, நீயே எல்லாம் என்ற வார்த்தையை மட்டும் சொல்லிவிட்டு வந்து விடுவார். ஒருமுறை மனதில் ஒரு எண்ணம் உதித்தது. பெருமாளைப் பார்க்க கோயிலுக்கு போக நேரமில்லை. பெருமாளை இங்கேயே வரவழைத்தால் என்ன என்று யோசித்தார்.

படபடவென களிமண்ணால் ஒரு சிலையைச் செய்தார். பூ வாங்குமளவுக்கு அவரிடம் பணம் கிடையாது. எனவே, தான் வேலை செய்து முடித்த மீந்து விடும் மண்ணை சிறு சிறு பூக்களாகச் செய்து அதைக் கோர்த்து சிலையின் கழுத்தில் போட்டு வணங்கி வந்தார். அவ்வூர் அரசர் தொண்டைமானும் பெருமாள் பக்தர். அவர், சனிக்கிழமைகளில் தங்கப்பூ மாலை ஒன்றை அணிவிப்பார். ஒருமுறை இப்படி அணிந்து விட்டு, மறுவாரம் வந்தார். பெருமாளின் கழுத்தில் மண் பூ மாலை தொங்கியது. பட்டர்கள்தான் ஏதாவது தவறு செய்கிறார்களோ என குழப்பத்தில் சென்றார். அன்று கனவில் தோன்றிய பெருமாள், நடந்ததைச் சொன்னார். அந்த குயவரின் இல்லத்திற்கு நேரில் சென்ற அரசர், அவருக்கு வேண்டிய அளவு பொருளுதவி செய்தார். அப்பொருளைக் கண்டும் மயங்காமல், பெருமாள் பணியே செய்து வந்த குயவர் இறுதிக்காலத்தில் வைகுண்டத்தை அடைந்தார். பெருமாளின் ஆணைப்படி, அந்த பக்தரைக் கவுரவிக்கும் வகையில் இப்போதும், திருப்பதி ஏழுமலையானுக்கு மண்சட்டியில்தான் நைவேத்யம் செய்யப்படுகிறது.

 திருப்பதி வெங்கடாசலபதிப் பெருமாளை புரட்டாசி சனிக்கிழமைகளில் வணங்குவது பெரும் புண்ணியம். இயன்றவர்கள் திருப்பதிக்கே சென்று வேங்கடவனை வணங்கலாம். இல்லையேல் வீட்டில் வெங்கடாசலபதி திருவுருப் படத்தை வைத்தும் கும்பிடலாம். புரட்டாசி சனிக்கிழமைகளின் காலையில் புத்துருக்கு நெய்யை பெரிய உருளியில் இட்டு, தூய பருத்தியினை  ஒரு புதிய துணியில் வைத்து திரி போல் செய்து உருளியில் உள்ள நெய்க்கு நடுவே வைத்து அதை தீபமாக ஏற்றி மலையப்பனாக ஆவாஹனம் செய்து, இந்த தீபத்திற்கு வெங்கடேச சஹஸ்ரநாமம் சொல்லி  அர்ச்சனை செய்வர். துளசி, சாமந்தி மலர்கள் விசேஷம். இந்த தீபம் மாலை வரை எரியும். பின் மாவிளக்கும் ஏற்றி, மாலையில்  சர்க்கரைப் பொங்கல், வடை, எள் சாதம் முதலியன நிவேதனம் செய்வது வழக்கம். பூஜைக்குபின்  அன்னதானம் செய்வது மிக முக்கியம். இப்படி நெய் தீபம் ஏற்றுவதால் வறுமை நீங்கி, வீட்டில் செல்வச் செழிப்பு ஏற்படும். பெரும்பாலும் புரட்டாசி சனிக்கிழமைகளில் திருப்பதி வெங்கடேசப்பெருமாளை நினைத்து வழிபடும் விழாவானதால், அன்று வீட்டிலுள்ள பிள்ளைகளின் நெற்றியில் நாமம் இட்டு, அவர்கள் கையில் நாமமிட்ட பாத்திரம் ஒன்றை அளித்து, நாலைந்து வீடுகளுக்குச் சென்று பிட்ஷை எடுத்து வரச் சொல்லுவர்.  அப்படி கொண்டுவந்த அரிசியை கொண்டு பொங்கல், விதம்விதமான காய்கறிகள், வடை, பாயாசம் என நைவேத்யம் செய்வர். ஆனாலும், அன்போடு ஒரு துளசி இலையை கொடுத்தாலும் ஏற்பேன் என கண்ணன் தன் அவதாரத்தில் சொல்லி இருக்கார். 

புரட்டாசி மாதம் முழுவதுமே அசைவம் சாப்பிடாம இருக்குறது நல்லது. இயலாதவர்கள் சனிக்கிழமை மட்டுமாவது அசைவம் சாப்பிடாமல் இருக்கலாம். புதன் சைவத்திற்குறிய கிரகம் ஆதல் அசைவம் சாப்பிடக்கூடாது பெருமாளை நினைத்து விரதமிருந்து துளசி நீர் குடிக்க வேண்டும் என சாஸ்திரம் கூறுது. புரட்டாசி மாதத்தில் பிரண்டையும் காயும்ன்னு சொல்வாங்க. பிரண்டை தண்ணீர் இல்லாமல்கூட வளரும்.  அப்பேற்பட்ட பிரண்டையே இந்த மாசத்தில்  காயும்  அளவிற்கு புராட்டாசியில் வெயில் இருக்கும்.   சைவ உணவு நமது உடலிற்கு எல்லா வகையிலும் உகந்தது. இந்த மாதிரியான வெயில் காலங்களில் அசைவ உணவுகளைத் தவிர்த்தால் நமக்கு நல்லது.  இதில்லாம, புரட்டாசி மாதம் புதனுடைய வீட்டில் சூரியன் இருக்கக்கூடியது. புதன் என்பது ஒரு சாத்வீகமான கிரகம். செளமியன் என்று புதனைக் குறிப்பிடுவது உண்டு. செளமியன் என்றால் சாது. சாத்வீகமானவர், அதிர்ந்து கூட பேசமாட்டார் ன்னு பொருள். என்று சனிக்கிழமை விரதம் இருப்பவர்கள் அதிகாலை எழுந்து நெற்றியில் திருநாமம் தரித்து ‘ஓம் நமே நாராயணாய’ என்ற திரு மந்திரத்தை ஓதி நாராயணனை வழிபட வேண்டும். அன்று ஒரு பொழுது மட்டுமே உணவு எடுத்துக் கொள்வது நல்லது. அதுவும் சாத்வீகமான எளிய உணவாக இருத்தல் வேண்டும். உப்பு சப்பில்லாத துவர்ப்பு சக்தி அதிகமுள்ள உணவுகளெல்லாம் புதனுடைய உணவு. இந்த புதனுடைய உணவாக அசைவ உணவுகள் வரவே வராது. காய், கனிகள், பிரசாதங்கள் இதுபோன்ற உணவுகளெல்லாம்தான் புதனுக்கு வரும்.  அதனால்தான் அந்த மாதத்தில் அசைவ உணவுகள் தவிர்க்கப்படுகிறது.  

இது வெயில் கால வெப்பத்தை காட்டிலும் கெடுதல் தரக்கூடியது. இந்த நேரத்தில் அசைவம் சாப்பிடுவது உடல் சூட்டை அதிகப்படுத்தி உடல் நலத்தை குறைக்கும். வயிறு சம்பந்தமான பிரச்சனையை ஏற்படுத்தும்.அதனால் தான் புரட்டாசி மாதம் அசைவம் சாப்பிடுவதை ஒதுக்கினர் நம் முன்னோர். அது மட்டுமன்றி சரிவர பெய்யாத மழை திடீர் வெப்ப மாறுதல் நோய்கிருமிகளை உருவாக்கிவிடும். காய்ச்சல் சளி தொந்தரவு அதிகரிக்கும்ன்றதாலயும் புரட்டாசி மாதத்தில் அசைவம் தவிர்க்கப்படுது.

 புரட்டாசி சனிக்கிழமைகளில் சொல்ல வேண்டிய விஷ்ணு காயத்ரி மந்திரம் :

ஓம் நாராயணாய வித்மஹே

வாசுதேவாய தீமஹி

தன்னோ விஷ்ணு ப்ரசோதயாத்

இந்த மந்திரத்தை தினமும் சொல்வதால், ஆபத்துகளில் இருந்து விடுபடலாம். பாவங்கள் அகலும். நல்ல குணமும், அழகும் கொண்ட சந்ததிகள் உருவாகுவார்கள்ன்னு ஐதீகம்.

நான் உன்னை புரட்டாசி மாசம் பொறந்துடுச்சே! கோவிலுக்கு போகலாமான்னுதானே கேட்டேன். அதுக்கு எதுக்கு புரட்டாசி மாசம் முடியுமளவுக்கு லெக்சரர் கொடுக்குறே?!

இதுவே உனக்கு லெக்சரா?! புரட்டாசி பத்தியும், பெருமாள் மகிமையையும், பெருமாள் கோவில்களில் வழிப்பட வேண்டிய முறைகளையும் பார்க்கப்போறோமே அதுக்கு என்ன சொல்வே?!

நன்றியுடன்,

ராஜி