பிளாக்கரென சொல்வோம்.. தலைநிமிர்ந்து நிற்வோம்

பக்கம் பக்கமா படிக்குறதிலிருந்து இன்னிக்கு விடுதலை... நெட்டில் பார்த்து,ரசித்து கோவப்பட்டதின் பகிர்வு. 

ஃபேஷன்ன்ற பேரில் இன்னும் என்னலாம் பார்க்கனுமோ?!

\

 கடனாலும், கன்னித்தீவினாலும் கடுமையாய் பாதிக்கப்பட்டிருப்பார் போல!

கவனத்தில் கொள்வோம்..

 

பக்திக்கும் பைத்தியத்துக்கும் நூலிழைதான் வித்தியாசம். ஒரு வயசு குழந்தை, அம்மாவை பிரிஞ்சு, சரியான உணவு, உறக்கமின்றி, கடுங்குளிரில் சரியான உடை இல்லன்னா எத்தனை கஷ்டப்படும்ன்னு உணர வைக்கவிடாத பக்தி என்ன பக்தியோ?! இந்த படத்தை பார்த்தபிறகு கோவம்தான் வந்ததே தவிர புல்லரிப்பு வரல. குழந்தையின் கண்ணில் அத்தனை பயம் :-(

பழைய ஓலைப்பெட்டி இப்ப கடைகளில்...  சின்ன வயசில் திருச்செந்தூர் அச்சு வெல்லத்தை அப்பா வாங்கிவரும்போது இந்த பெட்டிலதான் வரும். அதுல தலை க்ளிப், ரிப்பன், மை, பொட்டுலாம் வச்சிருந்திருக்கேன். ஆனாலும் இது எங்க ஊர்பக்கம் கிடைக்காது.  

தமிழன் எல்லாத்துலயும் முன்னோடிதான். இதுல மட்டும் விட்டுடுவோமா?!

கத்திரிக்கோல் இல்லன்னுதானே வாங்குறது!!!

சில வருசமா நம்மாளுங்க  ஃபேஸ்புக், யூடியூப், வலைப்பூ(பிளாக்)மாதிரியான டிஜிட்டல் தளங்களில் தங்களோட சிந்தனைகளையும், படைப்புகளையும் தாய்மொழியான தமிழிலேயே வெளிப்படுத்தி வர்றாங்க. . ‘இணையத்தில் இந்திய மொழிகளின் பயன்பாடு’ன்ற தலைப்பில் கடந்த ஆண்டு கூகுள் நிறுவனமும் கே.பி.எம்.ஜி. (KPMG) நிறுவனமும் இணைந்து ஓர் ஆய்வை நடத்தியது. அதில், இணையத்தில் பகிரப்படும் இந்திய மாநில மொழியிலான உள்ளடக்கத்தில் 42% தமிழ் என்ற அடிப்படையில் தமிழ் முதலிடத்தைப் பிடிப்பதாக ஆய்வு முடிவு வெளியிடப்பட்டது. தமிழுக்கு அடுத்ததா 39% இந்தி வந்திருக்கு.  ஆனாலும் பிப்ரவரிக்கு முன்புவரை டிஜிட்டல் தொழில் உலக ஜாம்பவானான கூகுள் நிறுவனம் தமிழ்மொழியைத் தன்னுடைய அலுவல்மொழியா அங்கீகரிக்காம இருந்துச்சு.   2014- ல இந்தியையும், 2017-ல் வங்காளமொழியையும் அங்கீகரிச்ச கூகுள்  தமிழை ஏற்காமலேயே இருந்து வந்தது. ஒருவழியாக தமிழையும் அதிகாரப்பூர்வமா அங்கீகரிச்சிடுச்சு. கூகுள் இந்தியாவின்  கூகுள் மார்க்கெட்டிங் சொல்யூஷன்ஸின் இயக்குநர் ஷாலினி கிரிஷ், “இணையத்தைப் பயன்படுத்தும் பெருவாரியான இந்தியர்களுக்கு ஆங்கிலத்தில் புலமை இல்லை. ஆகவே, இந்திய மொழிகளை கூகுளில் இணைப்பதன்மூலம் பலருக்கு இணையத்தைக் கொண்டுசேர்க்கத் திட்டமிட்டோம். இந்த அங்கீகரிப்புக்கான விதைன்னு தமிழ் வலைப்பதிவுகளை பத்தி தன் பேட்டியில் சொல்லியிருக்கார். இன்று நேற்றல்ல 2006லேயே இந்தியைவிட தமிழ் அதிகம் பயன்படுத்தப்படிருந்ததை மேல இருக்கும் படம் காட்டுது. அதனால், இனி பிளாக்கர்ன்னு சொல்வோம்.. தலைநிமிர்ந்து நில்வோம்.

பிளாஸ்டிக் கவர்ல டீ, காபி வாங்கிட்டு போய் பழகிப்போன நம்மாளுங்க வெறுங்கையை வீசிக்கிட்டு வந்தால்  பிளாஸ்டிக் தடை பண்ணிட்டதால, டீக்கடையில் தூக்குவாளி தொங்கவிட்டிருக்கார்.  150ரூபாய் முன்பணமா கட்டிட்டு தூக்குவாளில காஃபி, டீ வாங்கிட்டு போய் திரும்ப கொண்டு வந்து கொடுத்துட்டு தூக்குவாளிக்கான பைசாவை திரும்ப  வாங்கிக்கலாமாம். . இன்னொருத்தர் பால்காரர், தன்கிட்ட பால்வாங்கும் வாடிக்கையாளருக்கு ஒரு லிட்டர் அளவிலான தூக்குவாளியை பரிசா கொடுத்திருக்கார். ரெண்டு பேரின் ஊர்பேர் நினைவில்லை. வாழையிலை தாமரை இலையில் பூக்கட்டி தரும் பாட்டி, மந்தாரை இலையில் பரிமாறப்படும் இட்லின்னு.. ஆக, மாற்றத்திற்கு மக்கள்லாம் தயாராகத்தான் இருக்காங்க.  மாற்றம் வந்தால் நல்லதுதான்.

கோர்ட், கேஸ், அடிதடி, காவல், 144ன்னு பல அமளிதுமளிகளுக்கிடையே 2 பெண்கள் சபரிமலையில் ஐயப்பனை தரிசனம் பண்ணிட்டாங்க. உள்ள இருக்கும் அரசியல், ஐதீகம்லாம் விடுத்து, இந்த மீம் கவர்ந்தது. 96 படம் பார்த்தவங்களுக்கு இந்த மீம் என்னன்னு புரிஞ்சுடும். புரிஞ்சவன் பிஸ்தா, பாதாம், முந்திரி, துவரம்பருப்பு...

இந்த வீடியோ பார்த்ததும் பிடித்தது. அந்த பொம்மை நடந்து வரும் அழகு நிஜமனிதனை போலவே இருந்துச்சு, அதுலயும் அதோட பார்வை!!?? சான்சே இல்ல. இதை பொம்மைன்னு சொன்னா அந்த பொம்மையே நம்பாது.

அழகு இளமையில்தான் இருக்குன்னு யார் சொன்னது. நரைச்ச முடி, பொக்கைவாய் சிரிப்பு, தாத்தாவின் சிரிப்புன்னு பார்க்க, ரசிக்க வைத்தது இந்த கண் விளம்பரம்..

அடுத்த பதிவு  திரியம்பகேஸ்வரர் பத்தி பக்கம்பக்கமா படிக்க தயாரா இருங்க சகோ’ஸ்

நன்றியுடன்,

ராஜி

ஐயப்பன் வளர்ந்த அரண்மனை, பந்தளம், - ஐயப்பனின் அறுபடைவீடுகள்

ஐயப்பன் மகிஷியை வதம் செய்த எருமேலி, ஐயப்பன் கோவில்கொண்ட சபரிமலை, பூரணை புஷ்கலையை மணந்த அச்சன்கோவில், குழந்தை வடிவில் காட்சியளிக்கும் குளத்துப்புழா, வில்,வாள், போர் தந்திரங்கள் என சகல கலைகளையும் ஐயன் கற்க வந்த ஆரியங்காவு என ஐயப்பனின் அறுபடை வீடுகள் பத்தி பார்த்துக்கிட்டு வந்திருக்கோம். அந்த வரிசையில் இன்னிக்கு பார்க்கப்போறது பந்தளம். சிவ-விஷ்னுவின் அம்சமான ஐயப்பன் குழந்தைவடிவில் பாண்டிய மன்னர்களின் வழித்தோன்றலான பந்தள மன்னரான ராஜசேகரன் கண்களில் அகப்பட்டு, தன் அரண்மனைக்கு கொண்டு சென்று வளர்த்த இடமே பந்தளம். மிச்சம்மீதி கதைலாம் உலகுக்கே தெரியும். 

சுவாமி ஐயப்பன் சிவவிஷ்ணு அம்சமானபோதிலும், ராஜவம்சத்தில் பிறந்திருந்தாலும் அவருக்கு ராஜவாழ்க்கை பிடிக்கலை. தனக்கு இளவரசு பட்டம் சூட்டுவது அன்னைக்கு பிடிக்கலைன்னு தெரிஞ்சதும், அதையே சாக்காய் வைத்து  சபரிமலைக்கு போய் தங்கிக்கிட்டார். ஆனாலும், தந்தையின் ஆசைக்காக வருசத்தில் ஒருநாள் மட்டும் இளவரசன் கோலம் சூடிக்கொல்வதாக தன் தந்தைக்கு வாக்களித்தார். அந்த சம்பிரதாயம் இன்றும் நடத்தப்பட்டு வருகிறது.

பந்தள மன்னர் ராஜசேகரன்,  ஐயப்பனுக்காக சுத்த தங்கத்தினாலான ஆபரணங்களை செய்து வைத்திருந்தார். அந்த ஆபரணங்கள் இன்றும் கேரளத்தில் உள்ள பந்தளம் அரண்மனையில் இருக்கிறது. ஐயப்பன் பந்தளம் அரண்மனையில் வாழ்ந்ததாக வரலாறு. அரண்மனை என்றவுடன் பெரிய மாடமும் தூண்களும் இருக்கும் என்று எல்லோரும் நினைப்போம். ஆனா, அந்த அரண்மனை அப்படி இல்லை. இரண்டு ஒட்டு வீடுகள்தான். அங்குதான் எல்லோரும் பார்க்கத்துடிக்கும் ஐயப்பனின் ஆபரணங்கள் இப்போதும் இருக்கிறது.

பக்தர்கள் புடைச்சூழ வருசத்தில் ஒருநாள், தை முதல்நாளில் மகரஜோதி தெரியுமன்று, பந்தளத்திலிருந்து,  அந்த ஆபரணங்கள் சபரிமலைக்கு கொண்டு செல்லப்படும். இதில் குறிப்பிட்டு சொல்லக்கூடிய விசயங்கள் மூணு இருக்கு.

1. ஆபரணங்கள் சபரிமலைக்கு கொண்டு செல்லும்போது ஐயப்பனின் தந்தை ஸ்தானத்தில் பந்தளம் ராஜக்குடும்பத்தை சேர்ந்த ஒருவர் பிரதிநிதியாக மலைக்கு அனுப்பி வைக்கப்படுவார்.  ஐயப்பனின் ஆபரணங்கள் மூன்று பெட்டிகளில் இருக்கும்.  அதை தேர்வு செய்யப்பட்ட மூன்று பேர் மட்டுமே மலைக்கு சுமந்து செல்வர். வாழ்நாளில் ஒருமுறையாவது ஐயப்பனின் ஆபரணங்களை பார்த்துவிடமாட்டோமா என பக்தர்களை ஏங்கவைக்கும் அந்த ஆபரணங்களை சுமந்து செல்வதைஅவர்கள் பெரிய பாக்கியமா நினைக்கிறாங்க. 

பந்தளத்திலிருந்து மலைக்கு செல்ல மூன்று நாட்களாகும். அவர்கள் அந்த ஆபரணப்பெட்டிகளை மூன்று நாட்களும் தலையில் சுமந்தே செல்வர்கள். பந்தளராஜா அரண்மனையானது, பந்தளத்தில் அச்சன்கோவில் ஆற்றை ஒட்டியுள்ள ஐயப்பனின் வலிய கோயிக்கால் என்றழைக்கப்படும் கோவிலுக்கு அருகில் இருக்குது.

சபரிமலைக்கு வரும் பக்தர்கள் அனைவரும், பந்தளத்திற்கு வந்து அங்குள்ள ஆலயத்தில் பிரார்த்தனை செய்தபின்னர் அரண்மனையில் உள்ள திருஆபரணத்தை பக்தியுடன் தரிசித்துச் செல்வார்கள். கார்த்திகை மற்றும் மார்கழி ஆகிய இரண்டு மாதங்கள் மட்டுமே இந்த திருஆபரணம் பக்தர்களின் தரிசனத்திற்காக வைக்கப்படும்.

மகரஜோதிக்காக பந்தளத்திலிருந்து புறப்படும் திருவாபரணப்பெட்டி ஊர்வலம்  புறப்படும் நேரத்திலிருந்து, சபரிமலை ஐயப்பன் ஆலயத்தைச் சென்றடையும் நேரம் வரை மட்டும் வானத்தில் ஒரு கழுகு தோன்றி, திருஆபரணம் செல்லும் பாதையில் பறந்தபடி இருக்கும். இது இன்றுவரை ஆண்டுதோறும் நடந்து வரும் ஒரு அதிசய நிகழ்வு.

பந்தளம் ராஜக்குடும்பத்தை சேர்ந்தவர்தான் ஐயப்பன். ஆனாலும், பந்தள ராஜக்குடும்பத்தை சேர்ந்தவர்கள் சபரிமலைக்கு  அடிக்கடி போகமாட்டாங்க. ஆண்டுக்கு ஒருமுறை மகரஜோதியன்னிக்கு மட்டுமே போவாங்க. காரணம், தன் குடும்பத்தை சேர்ந்தவர்கள் தன்னை பார்க்க மலைக்கு வந்தால் அவர்களுக்கு மரியாதை செலுத்த எழுந்து நிற்க வேண்டியது வரும். அதனால் தவம் கலையும். எனவே ஆண்டுக்கு ஒருமுறை மட்டும் தன்னை பார்க்க மலைக்கு வந்தால் போதும் என ஐயப்பன் தன் குடும்பத்தை கேட்டுக்கொண்டதாக வரலாறு. இன்னொரு சுவாரஸ்யமான விஷயம்.

பெட்டியை மலைக்கு கொண்டு போகும்போது பகவான் விஷ்ணு கருடன் வடிவில் பெட்டிக்கு காவலாக வருவதாக ஐதீகம். பெட்டியை மலைக்கு கொண்டுச் செல்ல அந்த குறிப்பிட்ட நாள் அன்று அனைத்தும் தயாராக இருந்தாலும் வானத்தில் கருடன் தெரிந்தப்பின்தான் அவர்கள் மலைக்கு கிளம்புவாங்க. இதுவரை ஒரு ஆண்டுகூட கருடன் வராமல் இருந்ததில்ல.. பெட்டியை மலைக்கு கொண்டு செல்வதும் நிற்கவில்லை என சொல்றாங்க. பெட்டியை மலைக்கு கொண்டு சென்று திரும்பும்வரை மூன்று ஆபரணப்பெட்டிகளுக்கும் காவலாக கருடன் வானத்தை சுற்றியபடி வந்து கொண்டே இருக்குது.

ஐயப்பன் சபரிமலைக்கு சென்றபின், பந்தள மகாராஜா ராஜசேகரின் மகனான குணசேகரன், தன் அன்னையின் ஆசைப்படி அரியணை ஏறாமல் ,மணிமகுடத்தை மறுத்து நாட்டைவிட்டு வெளியேறி,  பல இடங்களுக்கு சென்று கடைசியில் சித்தூர் வந்தடைந்து அங்கயே இருந்து தங்கிட்டார். அவருக்கு பணிபுரிய தளவாய்மாடன் அருகில் இருக்கிறார்

தமிழ்நாட்டில் அதிக மக்கள் வந்து சாஸ்தாவை வணங்கும் கோவில், சாஸ்தா வேல் வைத்திருக்கும்  கோவில்,  சாஸ்தாவிற்கு தேர்த்திருவிழா நடைப்பெறும் கோவில் ஐயப்பன் அவதாரத்தோடு தொடர்புடைய தமிழகத்தில் இருக்கும் கோவில் சித்தூர் தென்கரை மகாராஜேஸ்வரர் கோவில் ஆகும்.  பல ஜாதியினருக்கும் குலதெய்வமாக விளங்கும் கோவில் வருடத்திற்கு ஒருமுறை மட்டும் திருவிழா நடைபெரும் கோவில் அது.

சித்தூர் தென்கரை மாகாராஜர் கோவிலில் ஒவ்வொரு தமிழ் மாதக்கடைசி வெள்ளிக்கிழமை அன்னிக்கு அதாவது ஒடுக்கத்து வெள்ளி இரவு 12 மணிக்கு கோவில் அர்ச்சகர் குளித்து ஈரத்துணியுடன் கோவிலில் நுழைந்தவுடன் கோவில் கதவை சாத்தி விட்டு அவர் மட்டும் தனியாக தளவாய் மாடனுக்கு பூஜை செய்வார். பின்னர் கதவை திறந்தவுடன் பக்தர்கள் தளவாய் மாடனை வழிபடுவார்கள் அடுத்த நாள் அதாவது சனிக்கிழமை அன்று காலையில் தென் கரை மகாராஜாவிற்கு இரண்டு முறை அபிஷேகம் நடை பெறும் பின்பு பக்தற்களுக்கு அருமையான பாயாசத்தூடன் அன்னதானம் நடைபெறும்.

திருவனந்தபுரத்திலிருந்து கேரளத்தின் வடபகுதிக்குச் செல்லும் தேசிய நெடுஞ்சாலையில் பந்தளம் இருக்கு. ரயில் மார்க்கமா போகனும்ன்ன்னா செங்கனூர் ரயில் நிலையத்தில் இறங்கி அங்கிருந்து 14 கி.மீ. சென்றால் பந்தளத்தை அடையலாம்.  விமான மார்கமாக போகனும்ன்னா திருவனந்தபுரம் சென்று அங்கிருந்து 100 கி.மீ. சாலைப் பயணம் செய்து பந்தளத்தை அடையலாம். அச்சன்கோயில் நதிக்கரையில் அழகிய இயற்கைச் சூழலில் ஐயப்பனின் குறிப்பிடத்தக்க புனிதத் தலங்களில் ஒன்றான வலிய கோயிக்கால் ஆலயமும், அதனையொட்டி பந்தள அரண்மனையும் இருக்கு.

அடுத்தவாரம்  காரையார் சொரிமுத்து அய்யனார் கோவில் பத்தி பார்க்கலாம்... இது அறுபடை வீடுகள்ல ஒன்னுன்னு சொல்றவங்களும் சிலர் இருக்காங்க.

படங்கள்லாம் முகநூலில் சுட்டது..

நன்றியுடன்,

தனக்குள் இருக்கும் கடவுளை உணர்த்தும் சபரிமலை - ஐயப்பனின் அறுபடைவீடுகள்

சபரிமலைக்கு செல்ல மாலை அணிந்த அனைவருமே ஐயப்பன்கள்தான். அனைவருமே கடவுள்தான். மது, புகை, புலால், தகாத உடல்சேர்க்கை, பொய், களவு, சூது... என தீய குணங்களை விட்டொழித்தால் நீயும், நானும் கடவுளாகலாம்ன்ற அரிய தத்துவத்தை எடுத்துச்சொல்வதே ஐயப்பன் வழிபாடு. அதனால்தான் மாலை அணிஞ்சிருக்கும் ஐயப்ப பக்தர்களை வயசு வித்தியாசம், சாதி பேதமில்லாம பகை உணர்ச்சி பார்க்காம வணங்குவது. ஐயப்பனின் அவதாரமும், விரதமுறைகளுமென பல பதிவுகளை பார்த்தாச்சு. ஐயப்பனின் அறுபடை வீடுகளில் இன்னிக்கு பார்க்கவேண்டியது சபரிமலை. அதனால் தலவரலாறு,   கதைன்னு போரடிக்காம சபரிமலையின் சிறப்புகள் பத்தி பார்க்கலாம்.

சபரிமலை அய்யப்பன் கோவில் சுயம்புலிங்க பூமி, யாக பூமி, பலி பூமி, யோக பூமி, தபோ பூமி, தேவ பூமி, சங்கமம் பூமின்ற 7 சிறப்புகளைக் கொண்டது. ஓம் சுவாமியே சரணம் அய்யப்பா என உள்ளம் உருகி வேண்டினால் நம் பாவங்களை அழித்து ஞானத்தைப் பெற அய்யப்பனை சரண் அடைகிறோம் என்று பொருள். அப்படி உள்ளமுருகி வேண்டுபவர்களின் 27 தலைமுறைக்கான பாவத்தை போக்கும். போக்குவேனென ஐயப்பனே பந்தள மகாராஜாவுக்கு வாக்கு கொடுத்திருக்க்கிறான். சபரிமலைக்கு முதன் முதலில் மாலை அணிந்து செல்பவர்கள் 48 மைல் கொண்ட பெரிய பாதையில் செல்ல வேண்டும் என்பது மரபு. சபரிமலையை அடைந்ததும் சரணம் கூறியபடி செல்ல வேண்டும். கழுத்தில் உள்ள மாலை நெஞ்சில் அடிபடும் போதெல்லாம் அய்யப்பன் மனசாட்சியை தட்டிக்கொண்டே இருக்கிறார் என்பதை மறந்து விடக்கூடாது என உணர்த்துகிறது.

அழுதாநதி.. கல்லிடுங்குன்று... 

மகிஷியை வதம் செய்த மணிகண்டன் வதம் செய்ததும், அவளை பூமிக்குள் அழுத்தி பெரிய கல்லை வைத்து அதன்மீது நின்றான்.  இதை மனதில் கொண்டுதான் அழுதா நதியில் எடுத்த கற்களை கல்லிடுங்குன்று பகுதியில் பக்தர்கள் போடுகிறார்கள். அவளின் உடல்மீதேறி ஆனந்த நடனம் புரிந்தார். அப்படி ஐயனின் காலடிப்பட்டதும், மகிஷிக்கு ஞானம் வந்தது. தனது தவறை உணர்ந்து அழுதாள். அவளின் கண்ணீரே அழுதாநதியாய் ஓடுகிறது.  சபரிமலையை நெருங்கியதும், எருமேலியில் பேட்டை துள்ளி அழுதாநதியில் நீராடி, அங்கிருந்து சிறு கல்லை எடுத்துக்கொண்டு, 2மைல் கடந்து கல்லிடுங்குன்று பகுதியில் அந்த கல்லை சமர்ப்பிக்கனும்.

பதினெட்டாம்படி..

நம்மிடம் உள்ள ஆணவம், கன்மம், மாயை ஆகிய மூன்று அகந்தைகளையும் விரட்டவே சபரிமலை பதினெட்டாம்படியில் மூன்று கண்களை உடைய தேங்காயை உடைக்கிறார்கள். பதினெட்டாம்படியில் ஏறும்போது பக்தர்கள் தங்கள் கோரிக்கையை அய்யப்பனிடம் வைக்கவேண்டும் என்பது ஐதீகமாகும். படியில் ஏறும்போது, நெரிசல் ஏற்படும் பட்சத்தில் உங்கள் கவனம் சிதறிவிடக்கூடாது. எனவே பதினெட்டாம்படிகளில் இருமுடியுடன் ஏறும்போது, என்னதான் நெரிசல் ஏற்பட்டாலும் வேண்டுதலை விட்டு விடக்கூடாது. இது ரொம்ப முக்கியம். ஐயப்ப பக்தர்கள் புண்ணியமாய் கருதும் பதினெட்டு படிகளை சொர்க்கலோகத்தை வடிவமைத்த தேவலோக தச்சனான விஸ்வகர்மாவினால் கருங்கற்களைக்கொண்டு கட்டப்பட்டது. அதனால் அப்படிகளில் தேங்காய் உடைக்க தடை செய்யப்பட்டிருக்கு. பதினெட்டு படிகள்முழுக்க பிராணன் சக்தி அடங்கி இருக்கு. அதனால்தான் அவைகளுக்கு பூஜை, அபிஷேகமென செய்விக்கப்படுது. எந்த கோவிலின் படிகளுக்கு இப்படி பூஜைகள் செய்விக்கப்படுவதில்லை. 

தியானம், யோகத்தில் கரைக்கண்டவர்களால்கூட குண்டலினி சக்தியை அடைவது கடினம். ஆனா, இருமுடியை தலைமேல் வைத்து, இருமுடியை கவனத்தில்கொண்டு, ஐயப்பனை புகழ்பாடிக்கொண்டிருந்தால் இந்த குண்டலினி சக்தி கைவரப்பெறும். இருமுடி கட்டி தலையில் அழுத்தம் கொடுத்தவண்ணம் தலையில் ப்ராணன் செயல்படும் நிலையில் அந்த படிக்கட்டுகளை அணுகினால் முழுமையான சக்திமாற்றம் ஏற்படும். இதையே நியதியாக்கினார் அந்த யோகி.  விரதமிருக்காமலும் இருமுடி கட்டாமலும் ஐயப்பனை தரிசனம் செய்யலாம். ஆனா, இருமுடிகட்டாமல் பதினெட்டாம்படியை தொட அனுமதியில்லை. ஐயப்பனைவிட அந்த படிகள் அவ்வளவு உயர்ந்தது. ஏன்னா, அவற்றில்தான் பிராணன் சக்தி உள்ளது. 

சபரிமலை அய்யப்பன் கோவிலில் "தத்துவமசி" எனும் தத்துவம் எழுதப்பட்டுள்ளது. தத்துவமசி என்றால், "நீ எதை நாடி வந்தாயோ, அது நீயாக உள்ளாய்" எனப் பொருள். அய்யப்பனின் படையில் சேனாதிபதியாக இருந்த  கருப்பசாமி பதினெட்டுப்படிக்கு அருகில் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளார். அவருக்கு முந்திரி, திராட்சை, சுருட்டு படைத்து வழிபட்டால் தோஷங்கள் விலகி நன்மை உண்டாகும். சபரிமலையில் உள்ள பஸ்மக்குளத்தில் குளித்தால் புண்ணியம் கிடைக்கும் என்பது ஐதீகம்.

கரிமலைமேட்டில் கரிமலைக்கிணறு ஒன்று இருக்கு. இது ஒரு ஊற்று. இவ்வழியில் வரும் ஐயப்பன்மார்களின் தாகம் தீர்ப்பதற்காக ஐயப்பன் தன் சரத்தினை விட்டு ஒரு கிணறு உருவாக்கியதாக ஐதீகம். இங்கு தேங்காய் உடைத்து வெடி வழிபாடு செய்யலாம். அப்பாச்சிமேட்டில் வனதேவதைகளுக்கு வெல்லம், எள்ளு, பொரி உருண்டைகளைப் பள்ளத்தில் போடுவார்கள். இந்த இடத்திருந்து மகரஜோதியைப் பொன்னம்பலமேட்டில் நன்கு பார்க்கலாமாம். 

பந்தள மகாராஜாவுக்கு கோவில் கட்ட இடங்காட்டும் விதமாக  எய்த அம்பு விழுந்த இடம் சரங்குத்தி. அதனால், எருமேலியில் பேட்டைத்துள்ளலுக்காக வாங்கிய சரம், வாள்,போன்றவைகளை இங்க சேர்ப்பித்துவிட்டு போவாங்க. பதினெட்டு படிக்கு அருகிலிருக்கும் ஹோமக்குண்டத்தில் நெய்தேங்காய் போட்டுவிடுவர். மிச்சம்மீதி தேங்காய்களை தேவாம்சம் போர்டில் ஒப்படைச்சுட்டா அன்னதானத்துக்கு பயன்படுத்திப்பாங்க. திருப்பதியில் லட்டு, பழனியில் பஞ்சாமிர்தம் போல சபரிமலை அரவனைப்பாயசம் புகழ்பெற்றது. அரிசி, நெய், சர்க்கரை, ஏலக்காய் கலந்து அரவனைப்பாயசம் தயாரிக்கப்படுகிறது.

சபரிமலையில் தினமும் அதிகாலை 3 மணிக்கு கோவில் திறந்ததும் சுப்ரபாதம் பாடப்படும். அய்யப்பனுக்கு தினமும் இரவு 8 மணிக்கு புஷ்பாஞ்சலி நடத்தப்படும். பக்தர்களும் பூக்களை  கொடுக்கலாம். அய்யப்பனுக்கு விபூதி, சந்தனம், பால், பன்னீர், 108 ஒரு ரூபாய் நாணயம், தேன், பஞ்சாமிர்தம், இளநீர் ஆகிய எட்டும் கொண்டு செய்யப்படும் அபிஷேகத்துக்கு அஷ்டாபிஷேகம் எனப்பேரு.  சபரிமலை அய்யப்பன் உற்சவர் ஆண்டுக்கு ஒரு தடவை பம்பை ஆற்றுக்கு கொண்டு வரப்பட்டு ஆராட்டு உற்சவம் நடைபெறும். பிறகு அய்யப்பனை அலங்கரித்து பம்பா விநாயகர் கோவில் முன்பு மக்கள் தரிசனத்துக்காக 3 மணி நேரம் வைப்பார்கள். சபரிமலை வர இயலாத 50 வயதுக்குட்பட்ட பெண்கள் இந்த சமயத்தில் அய்யப்ப உற்சவரை தரிசிக்கலாம்.

சபரிமலை செல்லும்முன் எருமேலியிலிருக்கும் வாபர்மசூதியில் தாங்கள் விரதத்தையும், பிரம்மச்சர்யத்தையும் முழுமையாக கடைப்பிடித்தோம் என உறுதி செய்துவிட்டுத்தான் சபரிமலைக்கு செல்லவேண்டும் என்பது ஐதீகம். ராமப்பிரான் தனது தந்தைக்காகவும், மூதாதையர்களுக்காகவும் பம்பைக்கரையில் தர்ப்பணம் செய்ததை அடிப்படையாகக்கொண்டே இப்போதும் பக்தர்கள் தங்களது மூதாதையர்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்வதை வழக்கமாக கொண்டுள்ளனர். 

ஆதிகாலத்தில் இருந்த கோவிலில் மேற்கூரையோ, சுற்றுப்புற சுவர்களோ இல்லை. சாஸ்தாவின் சிலையை மட்டுமே பரசுராமர் பிரதிஷ்டை செய்தார். இதன்பிறகு மறுஅவதாரம் எடுத்த தர்மசாஸ்தா பூமியில் ஐயப்பன்ன்ற பெயரில் வளர்ந்து, தர்மசாஸ்தாவின் விக்கிரகத்தில் ஐக்கியமாக தவம் செய்தார். அப்போது சின்முத்திரையுடன் அமர்ந்தார். ஆத்மா, பரமாத்மாவுடன் இணைவதை சுட்டிக்காட்டுவதே சின்முத்திரையின் தத்துவமாகும். வாழும் காலத்தில் நல்லவனாய் வாழ்ந்துவிட்டால் மீண்டும் இந்த பிறவிப் பெருங்கடலை நீந்தவேண்டாம் என்ற அரிய தத்துவங்களை உணர்த்தும் தலம் சபரிமலை.

ஐயப்பன் சிவனின் உடுக்கையை படுக்கவைத்த நிலையில் உள்ள பீடத்தில், சிவனைப்போல் தியானக்கோலத்திலும் (முக்தி தருவது), விஷ்ணுவைப்போல் விழித்தநிலையிலும் (காத்தல் தொழில்) அருள்பாலிப்பது மிகவும் விசேஷம். ஐயப்பன் தன் வலதுக்கையில் பரமாத்மாவுடன் ஜீவாத்மா கலக்கும் முத்திரையையும், இடதுக்கையில் ஜீவாத்மா பரமாத்மாவின் பாதத்தை சரணடையும் தத்துவத்தையும் குறிக்கிறார். அதாவது, மனிதன் இறைவனை சரணடைந்தால் அவனுடன் கலந்துவிடலாம் என்பதை ஐயப்பனின் முத்திரை குறிக்குது. இந்த ஆசனத்தை சாதாரண மனிதர்கள் செய்வது கடினம். 

நமக்கு ஒரு வருடமென்பது சூரியமண்டலத்திற்கு ஒருநாள் பூமியில் 24 மணிநேரம் ஒருநாள் என  கணக்கிடுகிறோம்.  சூரியக்குடும்பம் என்ற நம் சூரிய மண்டலத்திற்கு ஒருநாள் என்பது பூமியானது சூரியனை ஒருமுறை சுற்றிவருவதை குறிக்கும். அதாவது பூமி தன்னைத்தானே சுற்றினால் நமக்கு ஒருநாள். பூமி சூரியனை ஒருமுறை சுற்றி வந்தால் சூரிய மண்டலத்திற்கு ஒரு நாள். இந்த ஒருநாள் நமக்கு ஒரு வருடமென வானவியல் (astronomy) சாஸ்திரம் சொல்கிறது. இதற்கு நட்சத்திர மணி அல்லது சைடீரியல் டைம் என கூறுகிறார்கள். அதே போல் பகவான் விஷ்ணு பள்ளிகொண்ட திருப்பாற்கடல் Milkyway என்று ஆங்கிலத்தில் அறியப்படுகிறது. 

சூரிய மண்டலம் என்பதையே நம் புராணங்கள் தேவலோகம் என உருவகப்படுத்தி இருக்குது. இதனால் அவர்களின் ஒருநாள் நமக்கு ஒருவருடம் ஆகிறது. தேவர்களின் இந்த ஒருநாள் இரவு பகல் என இரண்டாக பிரிக்கலாம்.  நமக்கு 12 மணிநேரம் பிரிப்பதைப்போல இவர்களுக்கு 6 மாதம் பகல் , 6 மாதம் இரவு என பிரிக்கலாம். இத்தகைய தேவர்களின் இரவு பகல் என்பதையே உத்திராயணம், தட்ஷிணாயனம் என்கிறோம். நம் நாள் எப்படி சூரிய உதயத்திலிருந்து துவங்குகிறதோ அதுப்போல உத்திராயணம் என்ற தேவர்களின் பகல் சூரியன் குறிப்பிட்ட நிலைக்கு வருவதால் துவங்குகிறது. ராசி மண்டலத்தில் 12 ராசிகள் இருப்பது உங்களுக்கு தெரிந்திருக்கும். அதில் 6 ராசிகள் பகல் வேளையும் 6 ராசிகள் இரவு வேளையும் குறிக்கும். பகல் வேளையை குறிக்கும் ராசிகளில் முதலில் ஆரம்பிக்கும் ராசி மகர ராசியாகும்.

மகரராசியில் சூரியன் நுழைந்து உத்திராயணக்காலத்தை துவக்கும் வேளையை மகர ஜோதி என்கிறார்கள். இது மகர ராசியில் ஜோதி சொரூபமாக இருக்கும் சூரியனை குறிப்பதாகும். இதை தவிர்த்து காந்தமலை என்ற இடத்தில் தெரியும் ஜோதியை அல்ல. மகர சங்கிரமம், மகர ஜோதி என்பது சூரியனின் நிலையையும், உத்திராயண காலத்தையும் குறிக்கும். மலையில் தெரியும் ஜோதி இயற்கையாக தெரியும் விஷயம் அல்ல. மனிதர்களால் உருவாக்கப்படும் விஷயமேன்னு சொல்லப்படுவதும் உண்டு.  அது ஓரளவுக்கு ஒத்துக்கொள்ளக்கூடிய விசயமும்கூட... பிரபஞ்சத்தில் எந்த இடத்திலும் இறைவன் அதிசயத்தை நிகழ்த்தி தன்னை நிரூபணம் செய்யவேண்டிய அவசியம் இல்லை. தன்னை நிரூபித்தால் அது இறைவனும் அல்ல..! திருவண்ணாமலையில் ஏற்றப்படுவதை போல சபரிமலையிலும் தை மாதம் ஒன்றாம் தேதி (உத்திராயண ஆரம்பம்) கோவில் நிர்வாக குழுவினரால் ஜோதி ஏற்றப்படுகிறது. இது எனது கருத்து மட்டுமே! நீங்கள் இது இயற்கையாக இறைவனே ஜோதியாக வருகிறான் என நினைத்தால் அப்படியே இருக்கட்டும். ஆழ்ந்த இறைநம்பிக்கை கொண்ட உங்களுக்கு என் வாழ்த்துக்கள்...!

சபரிமலை பயணத்தில் கரிமலை ஏற்றம் என்ற இடத்தை போல கடினமான பாதை ஏதுமில்லை. கரிமலை இறக்கமும் அப்படியே! அதாவது வாழ்க்கையில் கஷ்டப்பட்டு உயர்ந்த நிலைக்கு சென்றாலும் இறக்கமுண்டு என்பதை மனதில் இருத்தி தலைக்கணம் கொள்ளாமல் நடக்கவேண்டும். எத்தனை கஷ்டமான காலக்கட்டத்தில் வாழ்ந்தபோதிலும், கஷ்டப்பட்டு உழைத்தால் ஏற்றமுண்டு என்பதையே இந்த பாதை காட்டுது. பம்பையிலிருந்து புறப்பட்டால் அடுத்து வருவது நீலிமலையாகும். நீலிமலை சற்று கடினமாகவே இருக்கும் ஏன்னா, இப்பாதை  மிகவும் செங்குத்தாக இருக்கும். மலை ஏற்றம் முடியும் இடத்திற்கு அப்பாச்சிமேடு என்று பெயர். அப்பாச்சிமேடு வந்தவுடன் இருபுறமும் உள்ள பள்ளத்தாக்கு பகுதிகளில் வெல்லக்கட்டி வீசி வணங்கனும். கடூரவனையும், துர்தேவதைகளையும் திருப்பதிப்படுத்த வேண்டி இச்சடங்குகள் நடத்தி வழிபாடு செய்வது வழக்கம்.

நீலிமலையில் சுப்பிரமணியர் பாதை: 

ஐயப்பன்வாசம் செய்யும் சபரியை அடையும்முன்பு கால்முட்டி, தரையில் உரசுமளவுக்கு பக்தர்கள் ஏறும் மூன்றாவது மலை இது. நீலிமலையில் வசித்த மாதங்க மகரிஷி, தன் மகள் நீலியுடன் சிவனை நோக்கி தவம் செய்ததாகவும், அவளது பெயரில் இம்மலை விளங்குவதாகவும் சொல்லப்படுது. இம்மலைப்பாதை துவங்குமிடத்தின், வலதுபக்கமாக ஒரு பாதை பிரியுது. இதை "சுப்பிரமணியர் பாதை' ன்னு சொல்வாங்க. இந்த வழியாகத்தான் ஐயப்பன் கோயிலுக்கு தேவையான சாமான்கள் கழுதை மூலமாக கொண்டு செல்லப்படுது. நீலிமலை ஏற்றத்தில் அப்பாச்சிமேடு, இப்பாச்சிக்குழின்ற சமதளப்பகுதி வருகிறது. அப்பாச்சிமேட்டில் பச்சரிசி மாவு உருண்டையை கன்னிசுவாமிகள் வீசி எறிவார்கள். வனதேவதையை திருப்திப்படுத்த இந்த வழிபாடு நடத்தப்படுது.

சபரிபீடம்

நீலிமலையின் உச்சியில் சபரிபீடம் இருக்கு. இந்த பீடம் இருக்கும் பகுதியில்தான் "சபரிமலை' என்று பெயர் தோன்றக் காரணமான சபரி அன்னை வசித்தாள்.  மதங்க முனிவர் என்னும் முனிவர், மதங்கொண்டலையும் ஐம்புலன்களையும் அடக்கி தவம் செய்த தவத்தின் வலிமையால் தனது சீடர்களுடன் பிரமலோகம் செல்லும் பாக்கியம் பெற தவம் செய்த இடம் இதுதான். மதங்க முனிவரின் முதல் சீடரான "சபரி" மதங்க முனிவரோடு பிரம்மலோகம் செல்லும் பாக்கியம் கிடைத்தும் இராமபிரான்மீது கொண்ட பக்தியால் அவரைப் பூலோகத்தில் பூசிப்பதற்கும் அதன் பின்னர் பிரம்மலோகம் செல்வதற்கும் பிரம்மதேவனிடம் வரத்தினைப் பெற்று  இராமபிரானைச் தரிசித்த இடமும் இதுதான். 

சரங்குத்தி ஆல்சபரிபீடத்திற்கு அடுத்து வருவது சரங்குத்தி ஆல். கன்னி ஐயப்பன்மார்கள் தங்களுடைய கன்னி யாத்திரையை உறுதி செய்து கொள்ளும் கட்டம் இதுதான். இந்த இடத்தில் தங்களுக்கு குருசாமியால் எருமேலிப்பேட்டையில் கொடுக்கப்பட்ட தங்களுடன் அதிஜாக்கிரதையாய் காட்டுவழித்துணையாய் கொண்டுவந்த சரத்தை அந்த சரங்குத்தி ஆல் என்ற இடத்தில் விடுக்க வேண்டும். எந்த வருசம் கன்னிச்சாமி யாரும் வரவில்லையோ அந்த வருசம் சரங்குத்தி ஆல் வெறுமையாய் காட்சியளிப்பதைக் கண்டு மஞ்சமாதா வெளியில் வந்து  ஐயப்பனை திருமணம் செய்துக்கொள்வாள் என்பது ஐயப்பன் மகிஷிக்கு கொடுத்த வாக்கு

கட+உள்=கடவுள், அதாவது காமம், குரோதம்,பகை, பழி, ஆசைகள்ன்ற உணர்ச்சிகளை கடந்து சென்றால், நமக்குள் இருக்கும் கடவுளை உணரலாம். இதைத்தான் இந்த வாசகம் சொல்லுது. அதைவிட்டு கடவுளை வெளியிடத்தில் தேடினால் கிடைக்காது. ஏன்னா, கடவுள் வெளியில் இல்லை. நமக்குள் இருக்கின்றான். மனிதன் தன் மதிநுட்பத்தால் விளங்கிக்கொள்ள முடியாதவற்றையெல்லாம் அதிசயம், கடவுள் என நம்புகிறான்.  அப்புறம் எதுக்கு பூஜை, அர்ச்சனை, தியானம்ன்னு கேட்டால் மனிதனை நெறிப்படுத்தவே இதெல்லாம். மனிதன் அடங்குவது ரெண்டு விசயங்களுக்கு.. ஒன்னு பயம், இன்னொன்னு அன்பு,  கடவுளின்பால் அன்பெனும் பக்தியை கொண்டு நெறிப்பட வாழமுடியாதவர்களை பயமென்னும் சாட்டைக்கொண்டு நெறிப்படுத்த முயற்சிப்பதே விரதம், பூஜை முறைகள். 40 நாட்கள் முழுமையாக விரதமிருந்து எளிமையாக வாழ்ந்து இறைவனைக் காண செல்லும்போது ஜோதி வெளியே தெரிய வேண்டுமா அல்லது உள்ளே தெரிய வேண்டுமா என நாம் தான் முடிவு செய்ய வேண்டும்...!?


அப்பா சொன்ன விவரங்களோடு, முகநூலில் சுட்ட படங்களுடனானது இப்பதிவு.. பேரூர்தோடு, வண்டிபெரியாறு, சாலக்காயம், பம்பாநதின்னு அப்பா இன்னும் விவரங்களை சொன்னார். அதுலாம் மனசுல பதியல:-( 

சாமியே சரணம் ஐயப்பா!

நன்றியுடன்,

ராஜி

வாபரன், வா(பா)பர் ஆன கதை - எருமேலி, ஐயப்பனின் அறுபடை வீடுகள்

காதல், காமம், கோபம், பக்தி என எந்த உணர்வுமே  நம்பிக்கை சார்ந்தது. மற்ற உணர்ச்சிகளை நிரூபிக்க வாய்ப்பிருக்கு. ஆனா, பக்தி?! கடவுள் எங்கன்னு கேள்வி கேட்டால், என்னென்னவோ சொல்லி விளங்க வைக்க பார்ப்பாங்க.  எத்தனை குட்டிக்கரணம் அடிச்சு பார்த்தும் முடியலியா!? கடவுள் நம்பிக்கை உனக்கு வராது. உன்  டிசைன் அப்பிடின்னு சொல்லிட்டு போய்டுவாங்க. சிலர், கடவுள் எனப்படுபவர் நீர், நிலம், ஆகாயம், பறப்பன, ஊர்வன, மனுசனை  படைச்சு, ஆக்கல், காத்தல், அழித்தல் தொழில் செய்யும் ஆதிகாலந்தொட்டு வருபவர் அல்ல. எப்பயோ, எந்த காலத்திலேயோ வாழ்ந்த மனிதனின் கதையே கண், காது, மூக்கு வச்சு பில்ட் அப் கொடுத்து இப்ப சிவன், விஷணு, பிரம்மா, முருகன், சக்தின்னு கும்பிடுறோம்ன்னு சொல்வாங்க.  

இந்தக் கூற்று உண்மையா இருக்க வாய்ப்புண்டு. உதாரணத்துக்கு, சமகாலத்தில் வாழ்ந்து இன்னிக்கு கடவுளுக்கு இணையாய் போற்றப்படுபவர்கள் ஆதிசங்கரர், சங்கராச்சாரியார்,  சாய்பாபான்னு அடுக்கிக்கிட்டே போகலாம். இம்புட்டு ஏன், கடவுள் இல்லைன்னு சொன்ன பெரியாரையும் சாமியாராக்கி வச்சிருக்குதுங்க நம்புபவர்களுக்கு கடவுள், நம்பாதவருக்கு வெறும் கற்சிலை. இதுமாதிரி ஒரு கதைதான் எரிமேலி வா(பா)பர் சாமி கதை.

பேரை கேட்கும்போதே பலருக்கும் சந்தேகம் வரும். இது, முஸ்லீம் பேர் மாதிரி இருக்கேன்னு. மாதிரிலாம் இல்லீங்க. அதான் உண்மை. கடவுளுக்கு மதம் இல்லை. மனிதனின் வசதிக்கும், சுயநலத்துக்காகவும், அவரவர் நம்பிக்கை சார்ந்தும் உண்டானதே கடவுளர்களும், மதங்களும். மத்தபடி கடவுள் மதம், மொழி, இனத்துக்கு அப்பாற்ப்பட்டவர். சரி நாம எரிமேலி கதைக்கு வருவோம். இந்து கடவுளான ஐயப்பனுக்கும், வா(பா)பருக்கும் எப்படி நட்பு ஏற்பட்டதுன்னு பார்க்கலாமா?!

ஐயப்பன் கதை சின்ன குழந்தைக்குக்கூட தெரியும். அதனால், நாம புலிப்பால் கொணர, காட்டுக்குள் ஐயப்பன் வரும்போதிலிருந்து பார்க்கலாம். காட்டுக்குள் வந்து தாய்ப்புலியை தேடி ஐயப்பன் வரும்போது, காட்டின் எல்லையில், ஐயப்பனுக்கு   துணையாக சிவன் தன்னுடைய பூதகணங்களை அனுப்பினார்.  அப்படி அனுப்பப்பட்ட பூதகணங்களின் தலைவனே இந்த வாபரன். (முருகனுக்கு வீரவாகு மாதிரி) .  மகிஷி  எருமைதலையுடனும் மனித உடலுடன் இருந்தவள். அவளை வதம் செய்ததால் அந்த இடத்துக்கு எருமைகொல்லி என்றழைக்கப்பட்டு இன்று எருமேலி, எரிமேலி என அழைக்கப்படுது.   மகிஷியுடனான போரில் ஐயப்பனுக்கு துணையாக வாபரண் குழு கலந்துக்கொண்டது. போரின்முடிவில் மகிஷி  வதம் முடிந்தபின், அந்த மகிழ்ச்சியில் வாபரனும், அவரது சகாக்களும் சேர்ந்து வேடமணிந்து நடனமாடினர். அதுவே இன்றளவும்  கடைப்பிடிக்கப்படும் பேட்டைத்துள்ளல் நிகழ்வு. பின்னர், புலியோடு அரண்மனைக்கு திரும்பும் ஐயப்பனோடு, காட்டின் எல்லைவரை வந்து வழியனுப்பும்போது,  ஐயப்பன்,  வாபரனை அழைத்து வனத்தின் எல்லையான எருமேலியிலேயே தாங்கள் தங்கி இருக்கவேண்டுமெனவும்,  தன்னை தரிசிக்க காட்டு வழியாக சபரிமலை வரும் பக்தர்களை கொடிய வனவிலங்குகளிலிருந்து காத்து வருமாறும் கட்டளையிட்டார். அதன்படியே வாபரணும், அவரது சகாக்களும் அங்கேயே தங்கி காட்டின் காவல்தெய்வம் ஆயினர். தர்ம சாஸ்தா வேறில்லை, பேட்டை சாஸ்தா வேறில்லையென அரண்மனையில் தன் தந்தையான பந்தள மகாராஜாவுக்கு ஆன்மீக உபதேசம் செய்தான். 

பேட்டைசாஸ்தாவான வாபரனுக்கு தந்தையை கோவில் கட்டவும், தன் அம்பு விழும் இடத்தில்  தனக்கு பதினெட்டு தத்துவ படிகளுள்ள ஒருகோவிலும், தனக்கு இடப்பக்கம்,  தன்னை மணக்க வரங்கேட்ட உருவமும், மனமும் மாறிய மகிஷிக்கும் கொஞ்சம் தள்ளி மஞ்சமாதான்ற பேரில் ஒருகோவிலும் கட்டுமாறு கட்டளையிட்டுவிட்டு மறைந்தார். அதன்படி பந்தள மன்னன் பரிவாரங்களுடன் கோவில் கட்ட சபரிமலைக்கு புறப்பட்டுச்சென்றார். எல்லோரும் ஓய்வெடுத்துக்கொண்டிருக்கும்போது வாபரன்,  மன்னனை சந்தித்து அவரை யாரும் அறியாமல் பொன்னம்பலமேட்டிற்கு கூட்டிச்சென்று தர்ம சாஸ்தாவிடம் சேர்த்தார். மன்னன் மீண்டுமொருமுறை உபதேசம் பெற்றார். எஞ்சியிருந்த சந்தேகங்களும் தீர்ந்து தெளிவுபெற்றார் மன்னன். வாபரன் மீண்டும் யாருமறியாமல் மன்னனை பரிவாரங்கள் தூங்குமிடத்தில் கொண்டு  வந்து சேர்த்தார். பந்தள மன்னன் ஐயப்பனின் கட்டளையின்படியும் அகத்திய முனிவரின் உபதேசங்களின்படியும் முதலில் எருமேலியில் வாபரனுக்கும், பின் சபரிமலையில் ஐயப்பனுக்கும் மஞ்சள்மாதாவிற்கும் கோயில்கள் அமைத்து பிரதிஷ்டை செய்து உற்சவமும் நடத்தினார். இதுதான் எருமேலி பேட்டைசாஸ்தாவான வாபரன் கதை. அன்றுமுதல் தன் சன்னிதியிலிருந்து பேட்டைத்துள்ளி, சபரிமலைக்கு செல்லும் பக்தர்களை காப்பாற்றி வருகிறார் வாபரன்.

வா(பா)பர் சாமி கதை...

நம் நாட்டினுள்  800 ஆண்டுகளுக்குமுன் இஸ்லாமியர் நுழைந்தனர். வந்த நோக்கமே வேறு. அவர்கள் நோக்கம் நிறைவேறியது. பிளவுப்பட்டிருந்த நம்நாட்டு மன்னர்கள் பல்வேறு காரணங்களுக்காக அவர்களிடம் சரணடைந்தனர். அதில் பந்தள மன்னர் ராஜசேகரன் வாரிசுகளும் ஒருவர். அமீர்காதி செய்னுதீன் பஹதூர் பாவா பா வர் முசலியார்ன்ற இஸ்லாமிய குடும்பத்திற்கு எருமேலியிலும், பதினெட்டாம்படியிலும் பள்ளிவாசல் அமைத்து ஐயப்ப பக்தர்களிடம் நிதிவசூல் செய்துக்கொள்ள அனுமதித்து செப்புபட்டயம்  எழுதி கொடுத்தார் பந்தளமன்னர். எருமேலி பளளிவாசலில் சமாதி வைக்கப்பட்டுள்ள முஸ்லீமின் பெயர் பாபர் என்றும் பெதருதீன் என்றும் சிக்கந்தர்ஷா என்றும் அலியார்தங்ஙள் என அவர்களுக்குள்ளேயே பல சர்ச்சைகள் உண்டு.  

பள்ளிவாசல்களை அமைத்துக்கொண்ட இஸ்லாமியர்கள், வா(பா)பர் கொள்ளைக்காரனாய் இருந்தவரெனவும், அவரை அடக்க வந்த ஐயப்பனுக்கும், அவருக்கும் கடுமையான போர் பலகாலம் நடந்ததாகவும், இறுதியில் வா(பா)பரை வென்று, தன்னுடைய நண்பராக்கி, காவல்தெய்வமாய் எருமேலியில் நிறுத்தினார் எனவும், போரில் வா(பா)பரை வெல்லமுடியாமல் போன ஐயப்பனுக்கு சொந்தமான எருமேலியை ஐயப்பன் வாபருக்கு தந்ததாகவும், அதனாலாயே முதல்மரியாதையை வாபருக்கு செலுத்தி, அவரிடம் அனுமதி பெற்றப்பின்னே, சபரிமலைக்கு செல்லவேண்டுமெனவும் இருவேறு கருத்துகள் உலவுது.   நம்மாளுங்கதான் எதை சொன்னாலும் நம்புவாங்களே! இந்த கதையையும் நம்பினர்.

இஸ்லாமியர் இந்தியாவில் வந்தது 800 ஆண்டுகளுக்கு முன்.. அப்படி இருக்க ஐயாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் நடந்த ஐயப்பன் வரலாற்றில் 800 ஆண்டுகளுக்கு முன்வந்த  வாபர் எப்படி  நுழைந்தார்?! ஐயப்பன் அவதாரமெடுத்தார்ன்னே வச்சுக்கிட்டாலும், இறைவனால் ஒரு கொள்ளையனை, அதிலும் மனிதனை வெல்லமுடியாதா?! அப்படியே வெல்லமுடியலைன்னா அவர் என்ன கடவுள்?!  எதையும் யோசிக்காமல் வாபர சுவாமிதான் பேட்டை சாஸ்தா என்பதை மறந்தனர். 40நாட்கள் விரதமிருந்து இருமுடி சுமந்து செல்லும் பக்தர்கள் விரதமிருக்காத  வாபர் சாமி சமாதியில் இருக்கும் ஆட்களிடம் விபூதி வாங்கி பூசிக்கொள்கிறார்கள். அங்கு ஓம்ன்ற பிரணவ குறியீடு மறைந்து பிறைச்சின்னம் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது.  

கடவுள் என வரும்போது ஜாதி, மதம் பேதம் பார்க்கக்கூடாதுதான். ஆனா, வாபர் சாமியை நம்பும் இஸ்லாமியர் ஐயப்பனை நம்பாததும், அவருக்கு மதிப்பளிக்காததும் வேதனையே! ஆனால், ஐயப்ப பக்தர்கள் ஒருபோதும் பேதம் பார்ப்பதில்லை. எருமேலியில் ஐயப்பனுக்கு பெரியம்பலம், சிற்றம்பலம் என  இரண்டு கோவில்கள் இருக்கு. வில்லும், அம்பும் ஏந்தி நிற்கும் கோலத்தில் ஐயப்பன் சிலைகளை இங்கு காணலாம். சிற்றம்பலமான சிறிய கோவிலில் வர்ணம் பூசி  நடனமாடியபடி பேட்டை துள்ளலை சடங்கை செய்தவாறே பெரிய கோவிலான பெரியம்பலத்தில் வந்து பேட்டை துள்ளலை முடிப்பர். 

மகரவிளக்கின்போது எருமேலியில் நடக்கும் அம்பலப்புழா, ஆலங்காடு எனப்படு பேட்டைத்துள்ளல் நிகழ்வு பிரசித்தம். மாசி மாத கார்த்திகை நட்சத்திரத்தில் தொடங்கி உத்திரம் நட்சத்திரம் வரையிலான பத்து நாட்களுக்கு பிரம்மோற்சவம் நடக்கும்.  வாபரை இந்துக்கள் வணங்குதலைப்போல  அங்கிருக்கும் இஸ்லாமியர் ஐயப்பனை நம்புவதில்லை.    நம்பிக்கை என்பது இருவருக்குமே இருக்கனும். அதைவிட்டு ஒருத்தர் மட்டும் நம்பி பலனில்லை. அப்படி ஒருவருக்கு நம்பிக்கையும், இன்னொருவருக்கு  அவநம்பிக்கையும் இருந்தால் எப்படி?! அதுக்கு அந்த உறவே வேணாம்ன்னு இருக்கலாமே!!

படங்கள் முகநூலில் சுட்டது...
அடுத்த பதிவு சபரிமலை பத்தி...

நன்றியுடன்.
ராஜி