வினாயகனே! வினை தீர்ப்பவனே! வேழை முகத்தோனே! ஞான முதல்வனே!

’வி’ ன்னா சிறப்பு. “நாயகன்’ ன்னா தலைவர். சிறப்புமிக்க தலைவர்ன்னு குறிப்பதே வினாயகன்.  கடவுளுக்கெல்லாம் மேலான தலைமைக் கடவுளாக விநாயகப்பெருமான்னும்.  விக்னம்ன்னா பிழை, இடர்ன்னு பொருள். நமக்கு ஏற்படும் பிழைகளை, இடர்களை தீர்ப்பதால் விக்னேஸ்வரன்னும் பூதகணங்களுக்கு அதிபதியா இருக்குறதால கணேசன்னும்,  மனித உடலும், யானை தலையையும் கொண்டதால இந்த ’பிள்ளை’ யார்ன்னு கேட்க போய் பிள்ளையார்ன்னும்  பாசம், அங்குசம், அபயம், வரதம், மோதகம் ஆகியவற்றை தாங்கிய நான்கு கரங்களோடு தும்பிக்கையும் சேர்ந்து ஐந்து கரங்களை கொண்டதால் ஐங்கரன்னும் பேர் உண்டானது. 

ஐந்தாவது கரமான தும்பிக்கையின் மூலமா, படைத்தல், காத்தல், அழித்தல், அருளல், மறைதல் என்னும் ஐந்தொழில்களை ஆற்றுவதால் மும்மூர்த்திகளும் இவருள் அடக்கம் என்கிறது விநாயக புராணம். அதன் அடிப்படையிலேயே இவரை முழுமுதற் கடவுளாக வழிபடுகின்றனர்.  இந்துக்கள் எந்தவொரு காரியத்தைத் தொடங்குவதற்கு முன்பும் விநாயகப்பெருமானை வணங்கியப்பின்னரே தங்கள் செயலை செய்ய தொடங்குவாங்க. பிள்ளையார் நம்ம அப்பாக்கள் போல எளிமையானவர். நாம எப்படி இழுத்தாலும் வந்துடுவார்.  சாணம், மஞ்சள், சந்தனம், அரச இலைன்னு எதிலும் வந்திடுவார்.

இன்று நாம கொண்டாடும் இந்த விரதத்தை அன்று பார்வதிதேவிதான் தொடங்கி வைத்தாள்.  தன் கணவரான சிவனை அவமதித்து யாகம் நடத்திய தந்தை தட்சனிடம் நியாயம் கேட்க போனாள் பார்வதி என்ற தாட்சாயணி. ஆனால், தட்சனோ மிகவும் கர்வம் பிடித்தவன். மருமகனை அவமானப்படுத்தியது போதாதென்று, மகளையும் கேலி பேசினான்.  இந்த அவமானத்தை பொறுத்துக் கொள்ள முடியாத தாட்சாயணி, தட்சன் வளர்த்து வைத்திருந்த யாகக்குண்டத்தில் அப்படியே பாய்ந்துவிட்டாள்.

அதன்பிறகு, பர்வதராஜனுக்கு மகளாகப் பிறந்து பார்வதின்ற  பெயரில் வளர்ந்து வந்தாள்.  சிறு வயதிலிருந்தே கயிலைநாதன்தான் தன் கணவன் என்று தீர்மானமாக இருந்தாள். அவளுடைய அந்த எண்ணம் பலிக்க வேண்டும்ன்னா அவள் விநாயகரை நினைத்து சதுர்த்தி விரதம் மேற்கொள்ள வேண்டுமென்று அவளுடைய தந்தையான பர்வதராஜன் யோசனை சொன்னார்.  அவர் சொன்னபடியே, மண்ணால் ஒரு விநாயகர் உருவத்தை செய்து,  கூடவே தங்கத்தாலும் ஓர் உருவம் செய்து இரண்டையும் பொற்கும்பம் ஒன்றின் பக்கத்தில் வைத்தாள்.

 அந்த விக்ரகங்களுக்கு ஆகம விதிப்படி பூஜைகளை செய்தாள். ஆவணி மாத அமாவாசைக்கு அடுத்த சதுர்த்தியில் இப்படி பூஜையை ஆரம்பித்து, பௌர்ணமிக்கு அடுத்த சதுர்த்தி வரையில் தினமும் பூஜை செய்தாள். அதற்குப் பிறகு மண் பிள்ளையாரை, மேள தாளத்தோடு ஊர்வலமாக எடுத்துப் போய் நதியிலே இறக்கி விட்டாள். அந்த பதினைந்து நாட்களும் நியம நிஷ்டைகளை மீறாமல் இருந்த விரதத்தின் பலனாக, தான் ஆசைப்பட்டாற்போல கயிலைநாதனை கைப்பிடித்தாள்.

விநாயகருக்கு    மோதகம், கொழுக்கட்டை படைப்பது வழக்கம். மோதகம் என்பது  தேங்காய் பூர்ணத்தை உள்ளே வைத்து செய்யப்படுவது.  மேலே இருக்கும் மாவுப் பொருள்தான் அண்டம்.  உள்ளே இருக்கும் வெல்லப் பூர்ணம்தான் பிரம்மம்.    அதாவது வெள்ளை மாவுப் பொருளை உடைத்தால், உள்ளே இனிய குணமான வெல்லப் பூர்ணம் நமக்கு கிடைப்பதுப்போல நமக்குள் இருக்கும் இனிய குணங்களை அண்டத்திலுள்ள அனைத்துவித மாயைகளும் மறைக்கிறது. இந்த மாயையை உடைத்தால் பிரம்மத்தை அடையலாம் என்பதை இந்த மோதகம் உணர்த்துது.  விநாயகருக்கு முதன் முதலாக இந்தக் கொழுக்கட்டையை நிவேதனம் செய்தது வசிஷ்ட முனிவருடைய மனைவியான அருந்ததி.

விநாயகருக்கு யானை முகம் வந்ததுக்கு பல காரணம் சொல்றாங்க. அதுல ஒண்ணு, ”கஜமுகாசுரன்”ன்ற அசுரன், பிரம்மாவிடம் ஆண், பெண் சம்பந்தமில்லாமல் பிறந்த ஒருவனாலேயே தனக்கு அழிவு வரனும்ன்னு வரம் கேட்டான். ஆண், பெண் சம்பந்தமின்றி, உலகில், குழந்தை பிறப்பு என்பது சாத்தியம் இல்லைன்னு அவன் போட்ட கணக்கு.  அவன் நினைச்ச மாதிரியே அப்படி யாருமே உலகில் பிறக்கலை. எனவே, அவன் சர்வலோகங்களையும் வளைத்து, தன் ஆளுகையின் கீழ் கொண்டு வந்தான். ’

தேவர்களை வதைத்தான். அவர்கள் துன்பம்  தாளாமல் தவித்தனர். அவர்களது துன்பம் தீர்க்க லோகமாதாவான பார்வதிதேவி முடிவு செய்தாள். தன் மேனியில்  பூசியிருந்த மஞ்சளை (அழுக்குன்னும் சிலர் சொல்றாங்க. நாம நல்லதையே எடுத்துப்போமே!)  வழித்தெடுத்து உருண்டையாக்கினாள். அந்த மஞ்சளில் உடல் உறுப்புகளையும், உயிரையும் கொடுத்தாள். அந்தக் குழந்தைக்கு, பிள்ளையார் என பெயர்  சூட்டினாள். அந்தப்பிள்ளை தன் அன்னையின் அந்தப்புர காவலனாக இருந்தான். சிவபெருமான் அங்கு வந்தார். அவர் மனதில் தேவர்கள் படும் துன்பத்தை  நினைத்து கருணை உண்டாயிற்று. இதற்காக ஒரு திருவிளையாடல் செய்தார். அம்மையார் குளிக்கும்போது, உள்ளே போக முயன்றார். அப்போது காவலுக்கு  இருந்த பிள்ளையார் தடுக்க,  என் அந்தப்புரத்தில் இருக்கும் நீ யாரடா? எனக் கேட்டு, பிள்ளையாரின் கழுத்தை  வெட்டிவிட்டார். தன் பிள்ளை மாண்டு கிடப்பதை பார்த்த பார்வதி தேவி, தன் மகனை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்க சிவனை வேண்டி நின்றாள். “வடக்கு நோக்கி யார் படுத்திருந்தாலும் அவர் தலையை கொண்டு வந்தால், மீண்டும் உன் பிள்ளையை உயிர்ப்பிக்குறேன்னு வாக்கு கொடுத்தாராம் சிவன். அதன்படி, உலகை சுற்றி வந்தாள் பார்வதி தேவி, வடக்கு நோக்கி தலை வைத்து படுப்பது தனக்கும், தான் வாழும் உலகத்துக்கும் ஆகாது என்பதை  உணர்ந்த எல்லா ஜீவன்களும் அப்படி படுக்கலை. என்னை போல சொல்பேச்சு கேளாத ஒரே ஒரு யானை மட்டுமே வடக்கு நோக்கி படுத்திருந்தது. அதன் தலையை கொய்து கொண்டு வந்து சிவப்பெருமானிடம் தர, சிவன் மீண்டும் பிள்ளையாரை உயிர்பித்ததா ஒரு வரலாறு இருக்கு.

மனிதனின் வாயும், உதடும் தெளிவாக வெளியே  தெரிகிறது. மற்ற மிருகங்களுக்கும் கூட அப்படித்தான். ஆனால், யானையின் வாயை தும்பிக்கை மூடிக் கொண்டிருக்கிறது; அது வெளியே தெரியாது. தேவையின்றி பேசக்கூடாது என்பதும், தேவையற்ற பேச்சு பல பிரச்னைகளை ஏற்படுத்தும் என்பதும்உலகத்துக்கு உணர்த்தவே இப்படி ஒரு திருவிளையாடல்ன்னு அன்னையை சமாதானம் செய்தார் சிவன்.  

தன் பிறப்பின் நோக்கம் அறிந்து கஜமுகன்மீது படை எடுத்து சென்று அவன் மீது போர் தொடுத்தார். விநாயகரிடமிருந்து தப்பிக்க எலி உருக்கொண்டு தப்பிக்க பார்த்தான். அவனை வதம் செய்து. அவனின் வேண்டுக்கோளுக்கிணங்கி,  தன் வாகனமாக்கி கொண்டார்.

அனலாசுரன் என்ற அசுரன் தேவர்கள் மனிதர்களை துன்புறுத்தி வந்தான். தன்னை எதிர்ப்பபர்களை அனலாய் மாறி தகித்து விடுவான், அவனை பிரம்மா, இந்திரனால் கூட அடக்க முடியவில்லை.  சிவனிடம் சென்று முறையிட்டனர். சிவன், பிள்ளையாருக்கு கட்டளை இட்டார், பிள்ளையார் அசுரனிடம் மோதினார். ஆனால், அவனை வெற்றி கொள்ள முடியலை.பிள்ளையாருக்கு கோவம் வந்து அனலாசுரனை விழுங்கி விட்டார். வயிற்றுக்குள் போன அனலாசுரன் அனலாய் தகிக்க தொடங்கினான், குடம் குடமாக கங்கை நீர் கொண்டு வந்து பிள்ளையார் மீது ஊற்றியும் பலனில்லை. இந்நிலையில் ஒரு முனிவர் ஒரு அருகம்புல்லை கொண்டு வந்து பிள்ளையார் தலையில் வைக்க அனல் மறைந்து அனலாசுரனும் ஜீரணமாகி விட்டான், தன்னை அருகம்புல் கொண்டு அர்சிக்க வேண்டுமென ஆணையிட்டார். 

விநாயகர் ஒரு கொம்பு (தந்தம்), இரண்டு காதுகள், மூன்று திருக்கண்கள், நான்கு தோள்கள்,  ஐந்து கரங்கள், ஆறுஎழுத்து மந்திரம் கொண்டவர். அவரை வழிபட்டால் ஏழேழு பிறவிகள் நீங்கும். எண்திசைகளும் புகழும். நவமணிகளும் பெற்று செல்வவளத்துடன் வாழச் செய்வார்.   விநாயகருக்கு இடைக்கு கீழே பூத உடம்பும், இடையிலிருந்து கழுத்துவரை தேவவுடம்பும், மிருகத்தலையும் உள்ளது. ஒரு கொம்பு ஆண்மையையும், கொம்பில்லாத பகுதி பெண்மையையும் கொண்டு உலகம் அனைத்தும்  தன்னுள்ளே  இருப்பதை விநாயகரின் உருவம் உணர்த்துது.

கரும்பு, அவரை, பழங்கள், சர்க்கரை, பருப்பு,நெய், எள், பொரி, அவல், துவரை, இளநீர், தேன்,பயறு, அப்பம், பச்சரிசி, பிட்டு, வெள்ளரிப்பழம், கிழங்கு, அன்னம், கடலை முதலிய பொருட்களை விநாயகருக்கு நிவேதனம் செய்யலாம். இந்நிவேதனப் பொருட்களை அருணகிரிநாதர் திருப்புகழில் குறிப்பிடுகிறார்.

வினாயகரின் புது அவதாரமான சுற்றுச்சூழலை காக்கும் விதை வினாயகர்.

விநாயகரின் சக்திகளாக சித்தி, புத்தி உள்ளனர். அவர் எப்போதும் பிரம்மச்சாரியாக விளங்குபவர். தம்மை வழிபடும் அன்பர்களுக்கு காரிய சித்தியும், அதற்கு புத்தியும் அருள்பவர். அதனால், சித்தி புத்தி என்ற பண்புகளை இரு மனைவிகளாக்கி சித்தி புத்தி விநாயகர் ஆனார். அடியார்களின் இடையூறுகளை அகற்றுவதற்கு வல்லபம் (வல்லமை) வேண்டும். எனவே, இவர் வல்லபை என்னும் சக்தியுடனும் இருப்பார். விநாயகரின் சக்தியாகிய வல்லபை மரீச முனிவரது புதல்வி.

ஜமுகாசுரன் என்னும் அசுரன், தேவர்களுக்கு கொடுமைகள் செய்து வந்தான். தேவர்கள் தன்னைக் கண்டால் தோப்புக்கரணம் இடவேண்டும் என்று நிர்ப்பந்தித்தான். தேவர்களும் பயந்துபோய் இச்செயலைச் செய்து வந்தனர். அவனைச் சம்ஹாரம் செய்ய கிளம்பினார் விநாயகர். விநாயகரையும் தோப்புக்கரணம் இடுமாறு கஜமுகாசுரன் ஆணையிட்டான். கோபமடைந்த விநாயகர் தன் தந்தத்தால் அவனைக் குத்திக் கொன்றார். கஜமுகாசுரன் அழிந்ததும் அவனுக்கு போட்டு வந்த தோப்புக்கரணத்தை நன்றியுணர்வுடன் தேவர்கள் விநாயகப்பெருமானுக்குச் செய்யத் தொடங்கினர். இதுமுதல் தோப்புக்கரணம் போடும் வழக்கம் வந்தது.  தோப்புக்கரணம் போடுவதால் மூளைசெல்கள் புத்துணர்ச்சி பெறுகின்றன. நாடிகள் சுத்தம் பெறுகின்றன. நம் உடலிலுள்ள நரம்பு மண்டலங்கள் அனைத்தும் சேருமிடம் காது மடல்கள். தோப்புக்கரணம் செய்யும் போது காது மடல்களை இழுப்பதால் அனைத்து நரம்புகளும் தூண்டப்படுகின்றன.

கருங்கல், பொன், வெள்ளி, செம்பு, பளிங்கு, மரம், சுதை, வெள்ளெருக்கு வேர் முதலியவைகளால் விநாயகரை வடித்து வழிபாடு செய்யலாம். இவற்றில் சுதை மற்றும் மரத்தாலான வடிவங்களுக்கு அபிஷேகம் செய்ய முடியாது என்பதால், மலர் அலங்காரம் மட்டும் செய்து கொள்ளலாம். மஞ்சள், சந்தனம், களிமண் முதலியவற்றால் செய்த திருமேனிகளை பூஜித்தபின் தூய்மையான நீரில் கரைத்துவிட வேண்டும். மண்ணில் பிறக்கும் நீ இந்த மண்ணுக்கே சொந்தமாவாய் என்பது இதன் தாத்பர்யம்.  மூன்று, ஐந்து, ஏழு நாள்ன்னு பிள்ளையாரை கோலாகலமா பூஜித்து அவரை கொண்டு போய் கரைக்கனும்ன்னு உடக்குறதும், மிதிக்குறதும் காண சகிக்காத என் அம்மா வீட்டிலேயே கரைச்சு செடிகளுக்கு ஊத்திடுவாங்க, நானும் அப்படியே!

பிள்ளையார், சூரியன், அம்பிகை, விஷ்ணு, சிவன் என்று ஐம்பெரும் தெய்வங்களையும் ஒரே நேரத்தில் ஒரே பீடத்தில் வைத்து பூஜை செய்வதற்கு கணபதி பஞ்சாயதனம் என்பர். இதில் விநாயகப்பெருமானை ஐந்து தெய்வங்களுக்கும் நடுவில் வைத்து வழிபட வேண்டும்.

அதிகாலை எழுந்து வீடுகளை சுத்தம் செய்து மனையில் களிமண்ணாலான பிள்ளையாரை வைத்து அலங்கரித்து பொரி, அவல், பழங்கள், கரும்பு, சோளம், வேர்க்கடலை, நாவல்ப்பழம்,  மோதகம், சுண்டல் செய்து படைத்து, விநாயகர் அகவல் பாடி தொழ வேண்டும். அவரவர் வசதிப்படி 3, 5, 7,9 நாட்கள் வைத்து பூஜிக்க வேண்டும்.  கடைசி நாளில் படைத்து ஏதாவது நீர்நிலையில் கரைத்து விடவேண்டும்.

விநாயகரை தொழுவோம்... எல்லா வளமும் பெறுவோம்..

அனைவருக்கும் இனிய விநாயகர் சதுர்த்தி நல்வாழ்த்துகள்....

நன்றியுடன்,

ராஜி.

கண் திருஷ்டி நீங்க வழிப்பட வேண்டிய கோவில் - திருவலஞ்சுழி

கல்லடி பட்டாலும் கண்ணடிப்படக்கூடாதுன்னு சொல்வாங்க. எப்பேற்பட்ட ராஜ்ஜியமும் கண்ணடிப்பட்டா சரிஞ்சு போகும்ன்னு பெரியவங்க சொல்வாங்க. கெட்ட எண்ணங்களின் தொடர்ச்சியான தாக்குதலே கண் திருஷ்டி. இதற்கு கண்ணேறுன்னும் சொல்வாங்க. நம்மை பார்த்து பொறாமைப்படும் ஒருவர் அதிக வயித்தெரிச்சலுடன் பார்க்கும்போது கண் திருஷ்டி வருவதாக சொல்லப்படுகிறது. இப்படி பொல்லாத கண் திருஷ்டி போக வழிப்பட வேண்டிய கோவில், தஞ்சை மாவட்டம் சுவாமிமலைக்கு அருகில் இருக்கும் திருவலஞ்சுழி, ஸ்ரீபரஹந்தநாயகி சமேத ஸ்ரீகபர்தீஸ்வரர்  கோவில் உடனுறை வெள்ளை வினாயகர் கோவில் ஆகும்.  அக்காலத்தில் மன்னர், அமைச்சர்ன்னு படா படா ஆளுங்கலாம் வழிப்பட்டதால் இக்கோவிலுக்கு கோட்டை கோவில்ன்னு இன்னொரு பேரும் உண்டு. 

திருவலஞ்சுழின்னு சொன்னதும் நம்ம நினைவுக்கு வருவது வெள்ளை வினாயகர் ஆகும்.  ஆனா, இக்கோவில் பெரியநாயகி உடனுறை ஜடாமுடிநாதர் என்னும் கபர்தீஸ்வரர் ஆலயமாகும். கூட்டம் அதிகமில்லாத பரப்பரப்பு இல்லாத சுத்தமான   பிரம்மாண்டமான கோவில் இது.  கோவிலில் நுழைந்து கொடிமரத்தை தாண்டியதுமே வெள்ளை விநாயகர், கோட்டை விநாயகர்ன்னு சொல்லப்படும் ஸ்வேத வினாயகர் சன்னிதி. 

திருவலஞ்சுழியில் உள்ள தல விநாயகர் ஸ்வேத விநாயகர். தேவர்கள் திருப்பாற்கடலை கடையத் தொடங்கும்முன் விநாயக பூஜை செய்ய மறந்தார்கள். ஆகையால், ஆலகால விஷம் பாற்கடலில் இருந்து வெளி வந்தது. பல்வேறு அவதிகளுக்கு உட்பட்ட தேவர்கள், தங்கள் தவறை உணர்ந்து...,  பொங்கி வந்த கடல்நுரையைப் பிடித்து பிள்ளையாரை உருவாக்கி பூஜை செய்தனர். அதன் பின்னரே அமுதம் பெற்றதாக புராணங்கள் சொல்லுது. தேவர்களால் உருவாக்கப்பட்ட இந்த விநாயகர் தான் திருவலஞ்சுழியில் உள்ள ஸ்வேத விநாயகர். இவருக்கு அபிஷேகம் கிடையாது. சுமார் 10 அங்குல உயரமே உள்ள இந்த வெள்ளைப் பிள்ளையாருக்கு புனுகு மட்டும் சாத்துவார்கள். 

இங்குள்ள வினாயக உற்சவ மூர்த்தமானது ஸ்ரீவாணி, கமலாம்பிகா சமேதராய் அருள்பாளிக்கிறார்.  இந்திரனும் விஷ்ணுவும் வணங்கும்வண்ணம் எழுந்தருளியிருக்கிறார். புராண காலத்துக்கு அப்பாற்பட்டவர். மகாபாரதம் எழுதும்பொருட்டு எழுத்தாணி வேண்டியும், கஜமுகாசூரனை அழித்திடும்பொருட்டும் ஆயுதம் வேண்டியும் தன் ஒரு பக்கத்து தந்தந்தை உடைத்திடும்முன் உருவானவர் என்பதால், இவருக்கு இரண்டு தந்தங்களும் உண்டு. 

ஆலயத்தின் முகப்பில் திருஞானசம்பந்தரால் போற்றி வணங்கப்பட்ட கம்பீரமான ஓங்கி உயர்ந்த ஐந்து நிலை கோபுரம். அதனையடுத்து, உட்புறத்தின் வடக்கே ஜடாபுஷ்க்கரணின்ற புண்ணிய தீர்த்தமும், தீர்த்தக்கரையில் திருக்குள வினாயகர் கோவிலும் இருக்கு. 

அபராத மண்டபத்தை அடுத்து காயத்திரி மண்டபம் இருக்கு. வேத மந்திரங்களிலேயே சிறந்ததான காயத்ரி மந்திரத்தின் 24 அட்சர எழுத்துக்கள்  இங்கு தூண்களாய் எழுந்துள்ளதால் இம்மண்டபத்துக்கு இப்பேர் உண்டாச்சு. இந்த காயத்ரி மண்டபத்தின் முன்பு செய்யப்படும் ஜபங்கள் அதீத பலன் தரும்ன்னு சாஸ்திரங்கள் சொல்லுது. மண்டபத்தில் உள்ள ஆறு கருங்கல் குத்து விளக்குகளையும் ஏற்றி வழிப்பட்டால் அனைத்து செல்வங்களும் நம் வாழ்வில் கிட்டும் எனவும் சொல்லப்படுகின்றது.

ஆகமவிதிப்படி ஒவ்வொரு கோவில் அமைப்புக்கும் ஒவ்வொரு வடிவம் உண்டு. அதன்படி இங்கிருக்கும் வினாயகர் கோவில் இந்திர ரத வடிவத்தில் அமைந்துள்ளது.  இக்கோவிலின் தென்புறத்தில் ரத சக்கரம், அச்சு, கடையாணி மற்றும் குதிரைகள் பூட்டிய வண்ணம் நேர்த்தியாக காட்சியளிக்கிறது. 

இப்பகுதியை ஆண்டு வந்த மன்னன் ஒருவன்  ஆலயத்திற்கு தரிசனம் செய்ய வந்தான். பிரதான மூர்த்தியாக விளங்கும் ஸ்வேத விநாயகருக்கு ஆடை, ஆபரண, புஷ்ப, திலகங்கள் இல்லாததை பார்த்து, இதுப் போன்று சிலா ரூபங்கள் இருப்பது முரண்பாடாயிற்றே என எண்ணி விளக்கம் கேட்டான். அதற்கு அங்கிருந்தோர், இந்த விநாயகர், தேவலோகத்தில் இருந்து இத்தல விநாயகர், கடல் நுரை கொண்டு தேவாதி தேவர்களால் சிருஷ்டிக்கப்பட்டு, இந்திரனால் இங்கு கொண்டுவரப்பட்டு, ஈசனால் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டவர். கடல் நுரையாலானதால் இவருக்கு பச்சை கற்பூரம் மட்டுமே சார்த்தப்படும். . வேறு எந்த அலங்காரமோ, அபிஷேகமோ இல்லை எனக் கூறினார்.  

அதனை  சற்றும் மதியாத மன்னன், அபிஷேக அலங்காரங்களை செய்திடுமாறு கட்டளையிட்டான். அனைவரும் திகைத்தனர். அச்சமயம், அங்கிருந்த மன்னனின் கண்கள் இரண்டும் பார்வை இழந்தன. பின்னர் வருத்தமுற்று விநாயகரை வேண்டிக்கொள்ள பார்வையை திரும்பப் பெற்றான். தான் செய்த தவறினை வரும் காலத்தில் யாரும் செய்துவிடக்கூடாது என, அதன் நினைவாக, ஞாபகச் சின்னமாக கருங்கற்களிலான மண்டபம் ஒன்றை கட்டினான். இதுவே  இப்ப அபராத மண்டபமா இருக்குன்னு ஒரு செவி வழிச் செய்தியும் உண்டு. 

ஸ்வேத விநாயகர் சந்நிதியின் முன் உள்ள சிற்பக்கலைத் திறன் கொண்ட கருங்கல் பலகணி.  இந்தச் சன்னல் போன்ற அமைப்பு மிகப்பெரிய தத்துவத்தை உள்ளடக்கியதாக உள்ளது.  இது 4 தூண்களும், 111 கண்களும், 49 மலர்களும், 24 கர்ண துவாரங்களும், 10 யாளிகளையும் கொண்டது. மூன்று பாகங்களாக குறுக்கு வாட்டில் ஒன்றன் மீது ஒன்றாக மூன்று கற்களினால் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.  இது 9 அடி உயரமும், 7 அடி அகலமும் கொண்டது, நெடுக்கவாட்டு கற்கள் மும்மூர்த்திகளையும், 4 தூண்கள் நான்கு யுகங்களையும், 24 கர்ண துவாரங்கள் அஷ்ட மூர்த்திகள், அஷ்ட ஐஸ்வர்ய சித்திகள் மற்றும் எட்டு வசுக்களையும், 111 கண்கள் மந்திரங்களையும், 10யாளிகள், எட்டு திசைகளுடன் ஆகாயம், பாதளம் என 10 திக்கு நாயகர்களையும், 49 மலர்கள் ஆகமங்கள், புராணங்கள், இதிகாசங்கள் எனவும் சொல்லப்படுது. அதனால், இந்த பலகணி வழியாக இறைவனை வணங்குவது  மும்மூர்த்தி உட்பட சகல மூர்த்திகளையும் ஒரே நேரத்தில் வழிப்பட்ட பலனையும் தரும்.

கூகுள்ல சுட்டது

ஸ்வேத வினாயகரை  தரிசனம் செய்துட்டு,  தனிக்கோவிலில் இருந்து அருள் புரியும் பெரிய நாயகியையும் வணங்குகிறோம். அம்மன் சந்நிதிக்கருகில் அஷ்ட புஜ துர்கைக்கென்று தனி சந்நிதி.   ராஜராஜசோழன் வணங்கிய 'நிசும்ப சூதனி' அன்னை இவங்கதான்னும், ஒவ்வொரு முறை போருக்குச் செல்லும் முன்னும்  இவளை வணங்கிச் சென்றதால்தான் போர்களில் வெற்றி பெற்றான் என்றும் அருகில் வைத்திருக்கும் அறிவிப்பு பலகை சொல்லுது.  

ஆனா, நிசும்பசூதனி கோவில் தஞ்சாவூரில்தான் இருக்கிறது என்றும் இங்கிருப்பவள் அஷ்டபுஜ துர்கை எனவும், இவளைதான் ராஜராஜசோழன் வணங்கினான் என்பதற்கு ஆதாரம் இல்லையென்றும் எழுத்தாளர்  பாலகுமாரன் சொல்றார். எப்படி இருந்தாலும் கண்களில் கருணை வழியும் இவளை யாராய் இருந்தாலும் வணங்கலாம் வாங்க!

ஆன்மீகவாதிகளுக்கு மட்டுமில்லை. ஆராய்ச்சியாளர்கள் மற்றும் கட்டிடக்கலை ஆர்வலர்களுக்கும் இக்கோவில் ஒரு பொக்கிஷம். மார்க்கேண்டயனுக்கு போட்டி போடும் விதமாக லிங்கத்திருமேனியை அணைத்தபடி இருக்கும் உமாமகேஸ்வரி சிலாரூபம் சில அங்குல அடி உயரமே! மூர்த்தம் சிறிதானாலும் அழகு அளவில்லாதது. அதேமாதிரி, இக்கோவிலில் இருக்கும் பாவை விளக்கொன்றின் அழகும் பாராட்ட வார்த்தை இல்லை.   கையிலிருக்கும் விளக்கின் ஒளி, பாவையின் முகத்தில் பட்டு அவள் முகம் பளப்பளப்பது வரை நேர்த்தியாய் செதுக்கி இருப்பாங்க. 

 சுவாமிமலையிலிருந்து பட்டீஸ்வரம் செல்லும் பாதையில் சுமார் 3 கி.மீ தொலைவில் உள்ளது இத்திருத்தலம். காடு, மலை, ஊர்ன்னு எங்கும் நில்லாது தான் சென்ற இடமெல்லாம் செல்வம் கொழிக்கச் செய்த காவிரித்தாய் திருவலஞ்சுழி வந்ததும், இறைவனை வலமாய் சுற்றி, மேற்கொண்டு செல்லாமல் ஆதிசேஷன் வெளிப்பட்ட பாதாளம் ஒன்றினுள் புகுந்துக் கொண்டாள். இதையறிந்த அந்நாட்டு மன்னனான கனக மன்னன் திகைத்து,  இத்தலத்து இறவனை வேண்டி நிற்க.., நீயோ, உன் மனைவியோ இப்பள்ளத்தில் புந்தாலோ அல்லது முற்றும் துறந்த முனிவரொருவர் அப்பாதாளத்துள் புகுந்தால்  மீண்டும் காவிரி அன்னை வெளிவருவாள் என அசிரீரி மூலமாய் இறைவன் தெரிவித்தார்.

நாட்டு  மக்களுக்காக, கனக மன்னனும் அவன் மனைவி செண்பகாங்கியும் இப்பள்ளத்தில் புகுந்து உயிர் தியாகம் செய்ய முயன்றதைக் கண்டு  ஏரண்ட முனிவர் தம்மையே தியாகம் செய்து பாதாளத்தினுள் பாய்ந்து காவிரியை வெளி வரச் செய்தார். ஏரண்ட முனிவர் வேண்டுகோளின்படி இரண்டு லிங்கங்களைப் பிரதிஷ்டை செய்த கனகசோழன் 70 ஆண்டுகளுக்கு ஆட்சி செய்து தன் மகன் சுந்தர சோழனுக்குப் பட்டாபிஷேகம் செய்தபின் சிவபதம் அடைந்தார்.

  

சைவ, வைணவ ஒற்றுமைக்கு எடுத்துக்காட்டாகவும் இத்தலம் விளங்குது.   கோவில் கோபுர சிற்பத்துலயே  இடதுப்புறம் விஷ்ணுவும், வலப்புறம் சங்கரனும் சேர்ந்து சங்கரநாராயணனாகிய நமக்கு அருளும் காட்சியே இதற்குச் சான்று.  தமிழக அரசின் மதிய உணவு திட்டத்துக்கான காய்கறிகள் மற்றும் வாழை இலைகளை இக்கோவில் வளாகத்தில் உள்ளயே பயிரிடப்படுவது மற்றொரு சிறப்பு.   இத்தலத்து ஸ்வேத பெருமாளை வழிப்பட்டப் பின்னரே சுவாமிமலை முருகனை தரிசிக்கனுமாம். ஸ்வேத வினாயகர் என்ற பேருக்கு வெள்ளை வாரணப் பிள்ளையார்ன்னு அர்த்தமாம்.  இது ஒரு பரிகார தலம். திருமணத்தடை நீக்கும் தலமாவும் இருக்கு. 

வேழமுகத்தோனை வணங்குவோம்! 

நன்றியுடன்,

ராஜி.