அரசியல் காழ்ப்புணர்ச்சியால் புறக்கணிக்கப்படுகிறதா பூம்புகார்?! - மௌனச்சாட்சிகள்

புராண கதைகள் சம்பந்தப்பட்ட இடங்களுக்கு போகும்போதெல்லாம் அந்த கதை மாந்தர்கள்லாம் கூடவே நடந்து வர்ற மாதிரி எனக்கொரு நினைப்பு. அதனால அதுப்போன்ற இடங்களுக்குப் போகனும்ன்னா எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும். பூம்புகாருக்கு பத்து வருடங்களுக்குமுன் போயிருக்கேன். ஆனா, கடற்கரையில் கால் நனைத்ததோடு சரி. வேற எங்கும் சுத்திப் பார்க்கல. ஆனா, இந்த முறை அப்பாவோடு போகும்போது என்னை பூம்புகார்ல கொஞ்ச நேரம் சுத்தி பார்க்க  விடனும்ன்னு கேட்டுக்கிட்டேன். இந்த முறை பொறுமையாய் எல்லா இடத்துலயும் சுத்திப் பார்த்துட்டுதான் வந்தேன். 

சிலப்பதிகார கதையை உங்களுக்கு நான் சொல்லனும்ன்னு அவசியமில்ல. இருந்தாலும் எனக்கு தெரியும்ன்னு நீங்க தெரிஞ்சுக்கனுமேன்னு சிலப்பதிகார கதை சுருக்கமாய்....,

வணிகக் குலத்தில் பிறந்த கோவலனுக்கும், கண்ணகிக்கும் பெரியவர்கள் திருமணம் செய்து வைத்து தனிக்குடித்தனம் வைக்குறாங்க. கடல் கடந்து வாணிபம் செய்து கண்ணகியுடன் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்கிறான். மாதவியின் ஆடல் நிகழ்ச்சிக்கு செல்லும் கோவலனின் கழுத்தில் மாதவி வீசிய மாலை விழுது. தாசிக்குலத்தில் பிறந்தாலும் நல்லவளான மாதவியின் அன்பிலும், கூடவே அவள் தாயின் சூதிலும் விழுந்து மலையென இருந்த செல்வத்தை இழக்கிறான் கோவலன்.

இந்திரவிழாவில் பாடிய பாடலை தவறாய் புரிந்துக்கொண்டு கண்ணகி இல்லம் நோக்கி மீண்டும் வருகிறான். வீடு வந்தபின்னரே தெரியுது தான் பாடுப்பட்டு சேர்த்த அத்தனை செல்வமும் இழந்துட்டோம்ன்னு.... நல்லா வாழ்ந்த ஊரில் இனி வறுமைக்கோலத்தில் இருக்கக்கூடாதுன்னு  முடிவு செய்து பாண்டிய நாட்டிற்கு கண்ணகியுடன் செல்கிறான். அங்கு கண்ணகியின் கால் சிலம்பை எடுத்துக்கொண்டு சென்று அரண்மனை பொற்கொல்லரிடம் தந்து அதை விற்றுத் தரச் சொல்கிறான்.

அதற்கு முன்பே, பாண்டிய மன்னனின் பட்டத்து ராணியின் சிலம்பு பழுதுக்கு வர, அதை களவாடிக் கொண்ட பொற்கொல்லன், கோவலந்தான் அதை திருடிக்கொண்டான் என மன்னனிடம் சொல்ல, ஆராயமல் கோவலனுக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டு கொல்லப்படுகிறான். இதைக்கேட்டு வெகுண்ட கண்ணகி பாண்டிய மன்னனின் அரசவைக்கு வந்து முறையிட, தன் சிலம்பின் பரல்கள் மாணிக்கம் என உரைத்து, பாண்டிய ராணியின் கால்களில் இருந்த தன் சிலம்பை உடைத்து கோவலன் நிரபராதி என நிரூபித்து மதுரையை எரித்து பழித்தீர்த்துக் கொள்கிறாள்.

இளங்கோவடிகளின் திருவுருவ சிலை.

கால்நடையாகவே 14 நாட்கள் நடந்து,  சேர நாட்டை அடைந்து செங்குன்றம் மலைமீது நிற்க, கோவலன் புஷ்பக விமானத்தில் வந்து அழைத்துச்செல்கிறான். தெய்வமானவளின் கதையை வேட்டைக்கு வந்த செங்குட்டுவன் கேள்வியுற்று, அவளுக்கு கோவில் எழுப்ப இமயமலையிலிருந்து கல் கொண்டுவந்தான் என புராணங்கள் சொல்லுது. 

கண்ணகி கோவலன் வாழ்ந்த காவிரிப்பூம்பட்டினம் நகரத்தின் 7 தெருக்களை நினைவுப்படுத்தும் விதமாக 7 அடுக்குகளை கொண்ட கோபுர அமைப்புடனும், கலைநயத்துடனும் உருவாக்கப்பட்டிருக்கு இந்த சிலப்பதிகாரக் கலைக்கூடம். சிலப்பதிகாரத்தையும், கண்ணகியையும், தமிழையும் கௌரவப்படுத்தும் விதமாக பூம்புகாரில் அப்போதைய அரசால்  1973ல் சிலப்பதிகார கலைக்கூடம் என்ற பெயரால் ஒரு நினைவுக்கூடம் எழுப்பப்பட்டுள்ளது.  மாமல்லபுரம் சிற்பக்கல்லூரி மாணவர்களால் இந்த கூடம்  உருவாக்கப்பட்டது.

கலைக்கூடத்தின் நுழைவு வாயிலில் கோவலன் மற்றும் கண்ணகி  சிலைகள்   நம்மை வரவேற்கும் விதமாக வச்சிருக்காங்க. இக்கலைக்கூட மாளிகையின் கோபுர வடிவமைப்பு 50 அடி உயரம் கொண்டது. இக்கோபுரத்தின் கலசங்கள் 8 அடி கொண்டதாகும்.

இக்கலைக்கூடத்தின் சுவற்றில் சிலப்பதிகார கதையின் முக்கிய நிகழ்வுகளை 49 சிற்பங்களாக வடிக்கப்பட்டு கண்ணாடிக்குள்  பார்வைக்கு வச்சிருக்காங்க. 

(கண்ணகி பத்தினி தெய்வமாக போற்றப்பட முக்கிய காரணமான அவளின் காற்சிலம்பு)

நாகை மாவட்டம், சீர்காழி வட்டத்தில்  பூம்புகார் அமைந்திருக்கு.  சென்னையிலிருந்து 220 கிமீ தூரத்தில் பூம்புகார் இருக்கு.  சென்னைல இருந்து சீர்காழி, அல்லது சிதம்பரம் வந்து அங்கிருந்து பூம்புகார் வரலாம்.

(கண்ணகியும், கோவலனும் சந்தோசமாய் இருந்த காலத்தை விளக்கும் சிற்பம்)

(மாதவியை தவறாய் புரிந்துக்கொண்டு அவளைப் பிரிந்துச் செல்லும் காட்சி)

(கண்ணகி கையால் கடைசியாய் உணவருந்தும் காட்சி)

(பொற்கொல்லரிடம் கண்ணகியின் சிலம்பை கோவலன் கொடுக்கும் காட்சி)

(கோவலனின் படுகொலைக் காட்சி)

(பாண்டிய மன்னன் அரசவையில் கண்ணகி சிலம்பொடித்து கோவலன் நிரபராதி என நிரூபிக்கும் காட்சி)

(சேர மன்னன் செங்குட்டுவனும், அவன் சகோதரன் இளங்கோவடிகளும் கண்ணகிக்கு  கோவில் எழுப்ப இமயமலையிலிருந்து கல் கொணரும் காட்சி)

(சிலப்பதிகார கலைக்கூடத்தின் மேற்கூரையில் வடிவமைக்கப்பட்ட வண்ணச் சிற்பம்)

(சிலப்பதிகார காலத்தில் இசைக்கப்பட்ட இசைக்கருவிகளின் மாதிரிகள்)

காவிரி ஆறு இப்பூம்புகார் கடலில்தான் கலக்கின்றது. இப்பூம்புகார் நகரம் சோழ நாட்டின் தலைநகராய் அக்காலத்தில் விளங்கியது.

வரலாற்று புகழ்பெற்ற எல்லா இடங்களிலும் சுற்றிக்காட்ட கைடுகள் இருப்பாங்க. ஆனா, எவ்வளவு தேடியும் பூம்புகார் பற்றி விளக்க ஒருத்தரையும் காணோம். 

காவிரிப்பூம்பட்டிணம் மிகப்பெரும் துறைமுகமாக விளங்கியது. உலக நாடுகள் பலவற்றிலிருந்து வந்தப் பொருட்கள் இங்கு கடைவிரிக்கப்பட்டதற்கு பட்டிணப்பாலை நூலே சாட்சி. முத்தும், பவளமும், பட்டும், ரத்தினமும் கடைவிரிக்கப்பட்ட இடத்தில் கருவாடும், மீனும். காலத்தின் கோலம் இதுதான் போலும்!!

பூம்புகார் நகரின் கடற்கரை. துறைமுகம் வரப்போகுது. அதனாலதான், கற்களால் கரைக் கட்டுறாங்கன்னு அங்கிருந்தவங்க சிலர் சொன்னாங்க. இன்னும் சிலர் சுனாமி தாக்குதலிலிருந்து அதிக பாதிப்பு வராம இருக்க தடுப்பணை கட்டுறாங்கன்னு சிலர் சொல்றாங்க. எது உண்மை!?

அரசியல் காழ்ப்புணர்ச்சியா!? இல்ல எதாவது செண்டிமெண்டான்னு தெரியல. இக்கலைக்கூடம் போதிய வெளிச்சமில்லாம, சரிவர துப்புறவு கூட செய்யாம இருக்கு. நுழைவுக்கட்டணம் கூட பலகையில் போட்டிருப்பது போல் வாங்காம 7 பேரா!? 29 ரூபா கொடுத்துட்டுப் போங்கன்னு சொன்னார். இதென்ன கணக்குன்னு எனக்கு புரியல.
என்னதான் அரசியல் காழ்ப்புணர்ச்சியாய் இருந்தாலும் ஐப்பெருங்காப்பியங்களில் ஒன்றான சிலப்பதிகார கதையின் நினைவாய் இருஜ்கும் கலைப்பொக்கிஷம் இப்படி வீணாய் போகக்கூடாது :-(

நன்றியுடன்,
ராஜி

கற்பெனப்படுவது யாதெனில்?! - வெளிச்சத்தின் பின்னே...

அதுதான் தனக்கும், கோவலுக்குமான கடைசி சந்திப்பென உணராமல் இந்திர விழாவுக்கு தயாராகிக்கொண்டிருந்தாள் மாதவி. தன்னை அலங்கரித்துக்கொள்வதிலும், அங்கு சென்று சாப்பிட சித்தரன்னங்களை தயார் செய்வதிலும், உண்ட களைப்பு தீர ஆடல் பாடலில் மகிழ்ந்திருக்க இசைக்கருவிகளை எடுத்து வைப்பதென பரப்பரப்பாய் இருந்தாள் மாதவி. தன் வாழ்நாளின் கடைசி மகிழ்ச்சி தினம் என்பதை அறியாமல் கோவலனுடன் இந்திரவிழாவுக்கு  மாதவி சென்றாள். 

விழாவில் கலந்துக்கொண்டு மகிழ்ந்திருந்தாள் மாதவி. நாக்குல சனின்ற வாக்கிற்கேற்ப யாழ் எடுத்து பாட்டு பாட தயாரானாள். பதிலுக்கு கோவலன் பாட.. இப்படியே பாட்டுக்கு பாட்டு தொடர்ந்தது..  'வீசும் அலைகளைக்கொண்ட கடலோரம் நீரில் விளையாடும் இளம் பெண்ணின் நடைக்கு அன்னமே உன் நடை ஒப்புமையாகாது போ ''என்பதே கோவலன் பாடிய பாடலின் பொருள்.கோவலன் வேறு பெண்மீது காதல் கொண்டு பாடியாதாக மாதவி தவறாக எண்ணினாள். அதனால் அவன்மீது மாதவி ஊடல் கொண்டு தானும் ஒருவனை கருதியது போல் நினைத்துகொண்டு பாடத்தொடங்கினாள்*விரும்புவதுப்போலவும், தன் காதல் உணர்வு கோவலனால் பூர்த்தியடையாத ஏக்கத்தினை வெளிப்படுத்தும்விதமாய் 

உடைதிரை நீர்ச்சேர்ப்பர்க்கு உறு நோய் உரையாய்

அடையல் குருகே அடையல் எம் கானல்''

என பதிலுக்கு  மாதவி பாடுகிறாள். இதன்பொருள்' என் காதல் நோயை கடல் சூழ்ந்த ஊர்த்தலைமகனுக்கு[காதலன்] என் காதலை நீ கூறவில்லை எனவே கடல் மணல் அருகே கொக்கே தங்காதே என்பதாகும். மாதவி வேறு ஒருவனை நினைத்து பாடல் படிக்கிறாள். கொக்கே தங்காதே! என மறைமுகமாய் தன்னைத்தான் சொல்கிறாள் என எண்ணி  கோபமாய் அங்கிருந்து  அகன்றான்.  அவனுக்காய் காத்திருந்து சலித்து போய் வீடு வந்து சேர்ந்தாள். 

ஊரே மகிழ்ந்திருக்கும் மாலை வேளை வந்தது. நிலா முற்றத்தில் காத்திருந்த மாதவி, இனியும் தாமதிக்கலாகாது என எண்ணி, இவ்விளவேனில் நாளில் காதலர் மகிழும் மாலையில் தோன்றிய நிலா என்னைத் துன்பம் செய்கிறது. காதலர் சற்றே பிரியினும் பிரிந்த காதலர் வராமல் போயினும் காமன் காதலர் உயிரைக்கொல்வான் இதை நீர் அறிவீராக! என கடிதம் எழுதி, தனது தோழி வசந்தசேனையிடம் தந்து அனுப்பினாள். மடலை தந்த வசந்தசேனை மாதவியின் நிலையை எடுத்து சொன்னாள். ஆடல், பாடல், நடிப்பில் தேர்ச்சி பெற்ற ஆடல் மங்கைதானே அவளுக்கு இந்த உருக்கமெல்லாம் அத்துபடி என அந்த மடலை வாங்கக்கூட மறுத்துவிட்டான். மாலையில் வராவிட்டாலும், காலையில் வருவார் என மனதை சமாதானம் செய்தபடி கோவலனுக்கும் தனக்கும் பிறந்த பெண்குழந்தையை அணைத்தபடி  உறங்கிப்போனாள் மாதவி. 

காலையில் இடியென இறங்கியது அச்செய்தி, கோவலன்  ஊரைவிட்டே போய்விட்டான் என அறிந்து வேரற்ற மரம் போல் சாய்ந்தாள்.  கையில் குழந்தையுடன், இன்று கண்ணீருடன் தான் நிற்க காரணமான அந்நாளை எண்ணி மாதவி மாய்ந்து போனாள். மாசாத்துவன் மகன் கோவலன் கண்ணகியை மணந்து பூம்புகாரில் வசித்து வந்தான்.   மாதவியின் நாட்டிய அரங்கேற்ற நாள் வந்தது.  மன்னர், தளபதி, ஊர் பெரியவர்கள் என ஊரே அங்கு கூடியிருக்க,   ஆடை கட்டி வந்த நிலவாக மாதவி ஒயிலுடன் மேடை ஏறி, மின்னலென சுழன்று, சுழன்று ஆடினாள். 

ஏழு வருடங்களாய் கற்ற மொத்த வித்தையையும் மேடையில் அரங்கேற்றினாள்.  கோவலனுக்கு மாதவியின் அழகு மனதை கொள்ளை கொண்டது. மனைவி கண்ணகியா?! அழகி மாதவியா?! என கோவலனின் மனம் தடுமாற அழகி மாதவி ஜெயித்தாள்.  ஒருகட்டத்தில்  கோவலனின் கண்களை மாதவியின் கண்கள் சந்தித்தது. கண்களாலேயே காதலை பரிமாறிக்கொண்டனர்.  எத்தனை அழகான ஆண்மகன் தன்னை விரும்புகிறான் என எண்ணி மாதவி அவன் காதலுக்கு சம்மதித்து தன் கண்களாலேயே ஒரு நிபந்தனை விதித்தாள். அப்பா யார் என்ற கேள்விக்கு பதில் சொல்ல தெரியாமல் விழிக்கும் தன் தாயை போல அல்லாமல், இன்னாரென என் பிள்ளைக்கு தகப்பன் பேரை சொல்லும் அதிகாரம் எனக்கு வேண்டும். எனக்கு கணவராக, உங்கள் மூலமாய் பிள்ளை பெற்றுக்கொள்ளும் உரிமையை தனக்கு தரவேண்டுமென மாதவி வேண்டுகோள் வைத்தாள்.  இனி எனக்கென தனி விருப்பமில்லை. உனது விருப்பமே எனது விருப்பமென மாதவியின் நிபந்தனைக்கு கண்களாலேயே உடன்பட்டான் கோவலன். நாட்டியத்தோடு காதலும் அரங்கேறியது.

இதை கவனித்த மாதவியின் தாயான சித்ரபதியும், அவளது தோழியுமான கூனி அதிர்ந்தனர். மாதவியின் அழகினை வைத்து பொருள் ஈட்டலாம் என காத்திருந்தவர்களுக்கு பேரதிர்ச்சி இது.  நாட்டியம் முடிந்ததும் 1008 பொன்கழஞ்சும், முத்துமாலையும் பரிசாய் தந்து தலைக்கோலி என்ற பட்டத்தினையும் மன்னன் மாதவிக்கு தந்தான். தலைக்கோலி மாதவி வாழ்க என மக்கள் கொண்டாடினர். மன்னன் சென்றதும், மன்னன் பரிசளித்த முத்துமாலை 1008 பொன்கழஞ்சுக்கு சமமாகும். இதை விலைக்கொடுத்து வாங்குபவர்களுக்கே மாதவி சொந்தமென மாதவியின் தாய் சித்ரபதி சபையில் அறிவித்தாள்.  தன் மனம் புரியாமல் தாய் இப்படி தன்னை ஏலம் விட்டதில் கூனிக்குறுகி நின்றாள் மாதவி. அப்போதுதான் அரும்பியிருக்கும் தன் காதல் ஜெயிக்க வேண்டியும், தனது நிபந்தனையையும் எண்ணி கடவுளை வேண்டியபடி நின்றாள்.   அவளின் நிலையை அறிந்த கோவலன் முத்துமாலையை 1008 பொன் கழஞ்சுகள் தந்து வாங்கிக்கொண்டான். 

கண்ணே! கரும்பே! மலைத்தேனே! என கொஞ்சிய கண்ணகியை மறந்தான். பெற்றோரை, வியாபாரத்தை மறந்தான். நாட்டிய மண்டபத்திலிருந்து  மாதவியுடன் அவள் இல்லம்  கோவலன் சென்றான்.  உற்றார், சுற்றம், ஊர் நிகழ்வுகள் மறந்து இருவரும் இரவும், பகலும் கூடி களித்தனர்.  கோவலனனின் அதீத காமத்தை பயன்படுத்தி மாதவிக்கு தெரியாமல்   கோவலனின் கணையாழியை காட்டி காட்டி கண்ணகியிடமிருந்து பொன், பொருள், ஆஸ்தியென அனைத்தையும் வாங்கிக்கொண்டாள் சித்ரபதி. கண்ணகி நடுவீதிக்கு வந்து சேர்ந்தாள். மாதவி கருத்தரித்து ஒரு பெண் பிள்ளையையும் பெற்றாள். இந்த இன்பம் என்றும் நிரந்தரம் என்று பூரித்ததாலும், தாய்மையாலும்  மாதவி மேலும் அழகானாள்.  எதுவும் நிரந்தரமில்லை என இந்திர விழா வரை அவள் உணரவில்லை. இந்திர விழாவும் வந்தது. வர விருப்பமில்லாத கோவலனை வற்புறுத்தி அழைத்துச்சென்றாள் மாதவி.. இல்லையில்லை மாதவியின் விதி. 

புன்னை மரத்தடியில் புதுமணல் நிரவி,  திரைச்சீலையை கட்டி,  வெண்ணிற தந்தக்கட்டிலில் நறுமண மலர் தூவி, பால், பழம் வைத்து, தேவதையாய்  மாதவியை அலங்கரித்து இருவரையும்  தனித்திருக்க செய்தனர் மாதவியின் தோழியர். அங்குதான் மேற்கண்ட அந்த அசம்பாவிதம் நடந்து இருவரும் பிரிந்தனர். 

கோவலன் ஊரை விட்டு போனதும் நம்பிக்கை குன்றிய மாதவி, கோசிகா என்பவனிடம் மீண்டும் ஒரு கடிதத்தை கொடுத்தனுப்பினாள். யாரிந்த கோசிகா?! மாதவி, கோவலன் பிரிவை கேள்விப்பட்ட  பல ஆண்கள் மாதவியை சொந்தம் கொண்டாட  வந்தனர். அவர்களில் ஒருவன்தான் இந்த கோசிகா.  ஆனால் மற்ற ஆண்களைப்போல மாதவியின் உடலுக்கு ஆசைப்படாமல், அவளின் நாட்டிய கலைமீது ஆர்வம் கொண்டும், மாதவிக்கு ஆறுதல் அளிக்கும் பொருட்டு அவளிடம் சேர்ந்தவன். தாய் தந்தைக்கு சேவை செய்வதைக்கூட மறந்து, இரவோடு இரவாக கண்ணகியோடு  ஊர் விட்டு செல்லுமளவுக்கு நான் என்ன பாவம் செய்தேன்?! எப்படியோ இந்த குற்றம் நடந்துவிட்டது. பிரிவுத்துன்பத்தில் இருக்கும் என் மனம் குற்றமற்ற உங்கள் அன்பை  நாடுகிறது.  அதனால் குற்றங்குறைகளை மன்னித்து வந்து விடுங்கள் என கடிதம் எழுதி, இது வெறும் மடலல்ல கோசிகா. எனது உயிர். விரைந்து அவரிடம் சென்று சேர்பித்து பதில் மடல் பெற்று வா! முடிந்தால் அவரை கையோடு கையாய் அழைத்துவா என கோசிகாவை அனுப்புகிறாள். 

கோவலன் இனி செல்லாக்காசு, அவனிடமிருந்த அனைத்து செல்வத்தையும் வாங்கியாகிவிட்டது. இனி எதற்கு அவன்?! உனக்கிருக்கும் அழகிற்கும், நாட்டிய திறமைக்கும் இந்த நாடே அடிமைப்படும். அவனை விடுத்து பிழைக்கும் வழியைப்பார் என மாதவியின் தாய் சித்ரபதியும், அவளது கூனியும் சொல்ல, அப்போதுதான் கண்ணகியை அவர்கள் ஏமாற்றி பொருள் கவர்ந்தது மாதவிக்கு தெரிய வந்தது.  உடனே, கோவலனின் சொத்துகள் அனைத்தையும் கோவலனின் தந்தையான மாசாத்துவனிடம் சேர்ப்பித்தாள். அவளது கடிதத்தையே சிறிது மாற்றி எழுதி தனது தந்தை, தாய்க்கு அனுப்பி வைத்தான் கோவலன். தனித்து வந்த கோசிகாவை கண்டதும் ஓடி கோவலன் என்ன சொன்னான் எனக்கேட்டாள், நடந்ததை சொன்னான் கோசிகா. தன்னை பற்றி எதாவது கேட்டாராவென மாதவி கேட்க இல்லையென்றான் கோசிகா. மகள் மணிமேகலை பற்றி?! ம்ஹூம் என உதட்டை பிதுக்கினான் கோசிகா. கோவம் தன்மீதுதானே?! மகளை விசாரிக்கக்கூடவா மனமில்லை என மனம் நொந்தாள். கோவலனுடன் அவள் வாழ்ந்த பொன் நாட்களின் நினைவுச் சின்னமாகத்தான் அவள் மணிமேகலையை எண்ணி மிகவும் பாசத்துடன் வளர்க்கிறாள்.

இதற்கிடையில் கோவலன் கொலையுண்டது மாதவி காதுக்கு வந்து சேர்ந்தது கோவலன் இறந்ததும் நன்மைக்கே! பத்து கப்பலுக்கு சொந்தக்காரனான ஒரு வணிகன் உன்மீது ஆசைக்கொண்டு வந்திருக்கிறான். மணிமேகலையை உனது தங்கை என சொல். போய் ஒப்பனை செய்துக்கொண்டு வா. என ஒப்பனை அறைக்குள் மாதவியை தள்ளினாள். ஒப்பனை முடிந்து வந்த மாதைவியை கண்ட சித்ரபதி விக்கித்து நின்றாள். பொன் ஆபரணங்கள் நீக்கி, தலையை மொட்டையடித்து, காவி அடித்து துறவியாய் வந்து நின்றாள்.   மகள் மணிமேகலையோடு நாடு நகரம் என சுற்றினாள்.

வெறும் உடல் சுகத்துக்காக மட்டுமே மாதவியை கோவலன் அண்டியிருந்தான். அதனால்தான் அவள் பாடிய கானல்வரி பாடலின் பொருள் புரிந்துக்கொள்ளாமல் மாதவியை சந்தேகித்து   அவளைவிட்டு பிரிந்துப்போனான். ஆனால் மாதவி அவனை உண்மையாய் நேசித்தாள்.  அதனால்தான் அவனை பிரிந்தபின் தவ வாழ்வை வாழ்ந்தாள் மாதவி.  கோவலனுக்கு உற்ற பத்தினியாக தன்னை அற்பணித்துக்கொண்டு வாழ்ந்த மாதவி கோவலனுக்காக காத்திருந்து உருகிய கண்ணகிக்கு எந்த வகையிலும் குறைவில்லாத பத்தினி தெய்வம்தான்.  அவள் நினைத்திருந்தால், அவள் பின்னே சுற்றி வந்த ஆண்களில் யாருடனாவது செல்வச்செழிப்போடு வாழ்ந்திருக்கலாம்.   துறவியாய் வாழ்ந்திருக்க வேண்டியதில்லை. அவள் மட்டுமில்லாமல் மகள் மணிமேகலையையும் சுகபோக வாழ்க்கையில் ஈடுபடுத்தாமல் யோகியாய் வளர்த்து வந்தாள்.  .

சித்ரபதி தனது மாதவியிடம், உன் மகள் மணிமேகலை பருவம் வாய்த்த மங்கை ஆகிவிட்டாள். அவள் நடனம் கற்காததால் பெருங்குடிமக்கள் மணிமேகலையை ஏற்கமாட்டார்கள்.  என்ன செய்வாய் மாதவி என்று கேட்கிறாள். மாதவி தன் மகள், பெரும்பத்தினியான கண்ணகியின் மகள், கோவலனின் மகள்  கணிகையின் மகளில்லை. அவள் இந்த வாழ்க்கைக்கு சரிப்படமாட்டாள். அவள் புத்தமதத்தை சேர்ந்துவிட்டாள் எனக்கூறி தனது மகள் தனக்கோ, கண்ணகிக்கோ சற்றும் குறைவில்லாத பத்தரை மாற்று தங்கம் என உலகுக்கு உணர்த்துகிறாள்.

ஒரு மகளாய் சித்ரபதிக்கு பொருளீட்டி கொடுத்து, மனைவியாய் காதலியாய் கோவலனை உண்மையாய் நேசித்து, தாயாய் மணிமேகலையை  காமப்பார்வை பார்க்கும் ஆண்களிடமிருந்து காப்பாற்றியும், தான் பிறந்த கணிகையர் குலத்து பெண்ணாய் நாட்டிய கலையில் தேர்ச்சியும், ஆன்மீகத்தில் ஈடுபாடும் என தான் ஏற்ற அனைத்து பாத்திரத்திலும் தேர்ந்து விளங்கினாள். அவளது மனதை, விருப்பத்தை அவளை பெற்றவளும் புரிந்துக்கொள்ளாமல் அவளை சந்தைப்படுத்தினாள். காதலே முக்கியம் என எண்ணி கோவலனை நாட, அவனோ அவளது உடல்மீது மட்டுமே ஆர்வம் கொண்டான். கற்பு மணத்திலும் களவு உண்டு. களவு மணத்திலும் கற்பு உண்டு என உலகுக்கு உணர்த்தினாள்.  கண்ணகி பாதுகாப்பான இடத்தில் பிறர் நெருங்க முடியாத அரணுக்குள் வாழ்ந்தவள். ஆனால், மாதவி கற்பு நெறி தேவையற்ற குலத்தில் பிறந்து யாரும் நெருங்கலாம் என்ற சூழலில், கோவலனை மட்டுமே நேசித்து வாழ்ந்த காரணத்தினால் மாதவியும் கற்புக்கரசியே. கண்ணகி அளவுக்கு அவளது பாத்திரம் பேசப்படவே இல்லை என்பது வேதனையே!

அதிகம் பேசப்படாத கதாபாத்திரத்தோடு வருவேன்....

நன்றியுடன்,
ராஜி

வா! வா! என் வீணையே! - பாட்டு புத்தகம்

ஆர்பரித்து கொட்டும் அருவியை ரசித்து பார்க்கிறோம். ஆனால் சலனமின்றி  நகரும்  ஓடையையும்  நின்று ரசிப்போம். பி.சுசீலா, எஸ்.ஜானகி, சித்ரான்னு எத்தனையோ பாடகிகளின் குரலை கேட்டு ரசித்திருப்போம். இவங்க பாடிய மெல்லிசைப்பாடல்களை ரசித்தாலும் அவங்க குரலில் கொஞ்சம் கடினத்தன்மை இருக்கும். ஆனா,  குயில் மாதிரியான மெல்லிய குரல் இருக்கும் பாடகி யார்ன்னு பார்த்தா வாணி ஜெயராமினை சொல்லலாம். அவங்க பேட்டிகளை கேட்கும்போது இதை உணரலாம்.

தன்னோட  முதல் பாடலான குட்டி படத்துல வரும் போலேரே பப்பீ ஹரா என்ற பாட்டுக்காக தான்சேன் விருதுக்கு பரிந்துரை செய்யப்பட்ட குரல் இவருடையது.  நித்தம் நித்தம் நெல்லுச்சோறு,  மல்லிகை என் மன்னன் மயங்கும், நினைவாலே சிலை செய்து உனக்காக வைத்தேன், என்னுள் ஏதோ ஏங்கும் ஏக்கம்.. ஒரே நாள் உன்னை நான் நிலாவில் காண்கிறேன்", "பாரதி கண்ணம்மா... இப்படி அவரோட ஹிட் பாடல்களை சொல்லிக்கிட்டே போகலாம்... இவரோட குரலில் வந்த பாடலை கேட்கவே நல்லா இருக்கும்.  எஸ்.பி.பியோடு இணைஞ்சு பாடிய பாடல்கள் அத்தனையும் முத்தானது. இந்த ஜோடிக்குரலுக்கு இளையராஜா, கங்கை அமரன் மாதிரியான ஆட்கள் இசையமைத்திருந்தால் இன்னும் சூப்பர்.

இன்னிக்கு நாம பார்க்கப்போறது ஒரு டூயட் பாட்டு. எஸ்.பி.பியுடன் இணைந்து, கங்கை அமரன் இசையில் வந்த வா.. வா.. என் வீணையே! விரலோடு கோபமா?!.... குரலிலே நவரசம் காட்டும் இவர்களின் குரலுக்கு கமலும், அழகான மாதவியும் நடிச்சிருப்பாங்க. மாதவியை பார்க்கும்போதெல்லாம் பதிவர்  ரூபக் ராமின் நினைவு வரும். அவனுக்கு மாதவின்னா ரொம்ப பிடிக்கும். இன்னமும் அந்த கண்களை காதலிக்கிறேன்னு சொல்வாப்ல. 

பயணங்களில் கேட்க பிடிக்கும் பாடல்களில் இதுவும் ஒன்று. இந்த பாட்டை கேட்கும்போதே ஒரு உற்சாகம் மனசுக்குள் வருவதை மறுக்கமுடியாது...

வா வா என் வீணையே!
லலா
விரலோடு கோபமா?!
லலா

மீட்டாமல் காதல் ராகம்
யாவும் விளங்கிடுமா ஆஆஆஆ
கிள்ளாத முல்லையே!
காற்றோடு கோபமா?!
இளந்தென்றல் தேடும் போது
ஊடல் ஆகுமா ஆஆஆஆ?!

தண்டோடு தாமரையாட..
வண்டோடு மோகனம் பாட...
நான் பார்த்ததும் நெஞ்சிலே
உன் ஞாபகம் கூட..

தண்டோடு தாமரையாட..
வண்டோடு மோகனம் பாட...
நான் பார்த்ததும் நெஞ்சிலே..
உன் ஞாபகம் கூ..ட

துணை தேடுதோ தனிமை..

 துயர் கூடுதோ?!
தடை மீறுதோ 

உணர்ச்சி அலை பாயுதோ
நாள் தோறும் ராத்திரி வேளையில்
ரகசிய பாஷை தாஆஆஆஆனோ

வா வா உன் வீனை நான்
தனனா
விரல் மீட்டும் வேளைதான்
தனனா
மீட்டாமல் காதல் ராகம்
யாவும் விளங்கிடுமோ ஓஓஓஒ
கிள்ளாத முல்லையே
வந்தாடும் பிள்ளையே
இளந்தென்றல் தேடும் போது
ஊடல் ஆகுமோ ஓஓஓஓ


சந்தோசம் மந்திரம் ஓத...
சந்தர்ப்பம் சாதகமாக...
நாள் பார்த்ததோ இன்னமும்
இந்த நாடகம் போட...

சந்தோசம் மந்திரம் ஓத...
சந்தர்ப்பம் சாதகமாக...
நாள் பார்த்ததோ இன்னமும்
இந்த நாடகம் போட..

இரவாகலாம் இளமை அரங்கேறலாம்!!
உறவாடலாம் இனிய ஸ்வரம் பாடலாம்!!
கேட்காத வாத்திய ஓசைகள்
கேட்க்கையில் ஆசைகள் தீ..ரு..ம்

வா வா வீணையே
லலா
விரலோடு கோபமா
லலா

படம்: சட்டம்

இசை: கங்கை அமரன்

எழுதியவர்: வாலி

நடிகர்கள்: கமல், மாதவி

நன்றியுடன்,

ராஜி

சிறகே சிறையாய் - பாட்டு புத்தகம்

ஆண்கள்லாம் அழகா தெரியும் பருவம் எது?!

நிச்சயமா 30லிருந்து 40வயசுலதான். முப்பது வயசுக்குள் ஹேர்ஸ்டைல், மீசைன்னு புதுசுபுதுசா ட்ரை பண்ணி எது ஒரிஜினல் தோற்றம்ன்னே தெரியாது. 40க்கு மேல் தொப்பை, நரை, வழுக்கைன்னு வந்தபின் எதுமே செட் ஆகாது. ஆனா, முதிர்ச்சி எட்டி பார்க்கும் வயசில் அந்த 30 டூ 40வயசில் ஆண்கள் அழகிருக்கே?! அடடே! மழுங்க ஷேவ் செஞ்சு, கிருதா ஒதுக்கி, நீட்டா முடி கட் செஞ்சு....  ரொம்ப அழகு... 

அதுமாதிரியான ஒரு தோற்றத்துல உன் கண்ணில் நீர் வழிந்தால் படத்துல ரஜினி தோற்றம்.  ஆன்மீகமும், அரசியலும் கலக்காத நடிகனா மட்டுமே இருந்த ரஜினிகாந்த். அதும் அழகான ரஜினி. கருப்பா இருந்தா பொண்ணுங்களுக்கு பிடிக்காதுன்ற எண்ணத்தை உடைச்ச அழகு.  தம்பிக்கு எந்த ஊரு, அடுத்த வாரிசு, தங்க மகன், நான் அடிமை இல்லை, நான் சிகப்பு மனிதன்னு  சூப்பர் ஹிட் படங்கள் கொடுத்த காலக்கட்டம்.  மீன்விழியாள்ன்ற வார்த்தைக்கு சொந்தக்காரி நடிகை மாதவி. ஐடெக்ஸ் கண்மைக்கு முதன்முதலா மாடலா வந்தது மாதவிதான். அடுத்து பானுப்பிரியா... முத்துபல் தெரிய சிரிக்கும் அழகி.  சில நடிகைகளுக்கு மட்டுமே எந்த உடை போட்டாலும் பொருத்தமா இருக்கும். அதில் மாதவியும் ஒன்னு. பிகினி முதல் சேலை வரை எல்லாமே இவங்களுக்கு பொருந்தும்.

பாலுமகேந்திரா சிறந்த ஒளிப்பதிவாளர். மணிரத்ணம், மகேந்திரன் மாதிரியான படாபடா ஆளுங்க படத்துக்குலாம் ஒளிப்பதிவாளரா இருந்திருக்கார். இவர் இயக்குனரும்கூட, கோகிலா, ரெட்டைவால் குருவி, மூடுபனி, மூன்றாம் பிறை, அழியாத கோலங்கள், சதிலீலாவதின்னு சில படங்கள் இயக்கி இருக்கார்.  எனக்கு  தெரிஞ்சு மூன்றாம் பிறையும் சதிலீலாவதிதான் ஹிட் அடிச்சது. மத்ததுலாம் சுமார் ரகம்தான். ஒருமாதிரியான மனப்பிறழ்வு கதைதான் இவரோட கதைக்கருவா இருக்கு. அது ஏன்னு தெரில.  அதுமாதிரி ஹிட் அடிக்காத ஒரு படம்தான் உன் கண்ணில் நீர் வழிந்தால்..

ரஜினி ஸ்டைலும் இல்லாத, பாலுமகேந்திரா ஸ்டைலுமில்லாத படமில்லாததால் படம் ஹிட் அடிக்கல, ஆனா பாட்டுலாம் செம ஹிட். இப்ப வரும் பாடலில் முதல்ல பியானோ இசையும், அதை தொடர்ந்து வரும் வயலின் இசையுமே நம்ம மனசின் நினைவுகளை கிளறி செல்லும்.  சோகப்பாட்டுதான் ஆனாலும் மெல்லிசைப்பாடலா மாத்தினது பாலுமகேந்திராவின் கைவண்ணம். பாடலின் ஆரம்பத்தில் ரஜினியும், மாதவியும் புல் தரையில் நடந்து வருவதை மெல்லிய பனிப்படலத்தினூடாக பதிவு செஞ்சது அருமை. பாட்டை கேளுங்க. பாடல் காட்சிகளை பாருங்க. பாட்டுக்காக படத்தை பார்த்தா வருத்தப்படுவீக..

துணையின் ஆறுதல் இருந்தா எந்த சோகத்திலிருந்தும் வெளிவரலாம், எதையும் எதிர்கொள்ளும் தைரியம் வரும்ன்றதை இந்த பாட்டு உணர்த்தும்

கண்ணில் என்ன கார்காலம்?!
கன்னங்களில் நீர்க்கோலம்...
மனமே நினைவை மறந்து விடு..
துணை நான் அழகே துயரம் விடு...
விழியில் விழும் துளி என் மார்பில்
வீழ்ந்ததே கண்ணே!!
அமுதம் சிந்தும் கண்ணில் கண்ணீரா?!
நியாயமா பெண்ணே?!!
 ஹோ..

கண்ணில் என்ன கார்காலம்?!
கன்னங்களில் நீர்க்கோலம்?!


நானே உன் சுமையாக ஏன் வந்தேன்?!
சிறகெல்லாம் சிறையாக வாழ்கின்றேன்!!
நான் உறங்கும் நாள் வேண்டும்!!
சாய்ந்து கொள்ளத் தோள் வேண்டும்!!
நான் உறங்கும் நாள் வேண்டும்
சாய்ந்து கொள்ளத் தோள் வேண்டும்!!
என் கண்ணில் நீர் வேண்டும்!!
சுகமாக அழ வேண்டும்...

 கண்ணில் என்ன கார்காலம்?!
கன்னங்களில் நீர்க்கோலம்?!


 இருள் மூடும் கடலோடு நான் இங்கே...
என் தோணி கரை சேரும் நாள் எங்கே?!
பூவுக்குள் பூகம்பம் எங்கு வரும் ஆனந்தம்?!

பூவுக்குள் பூகம்பம் எங்கு வரும் ஆனந்தம்?!
நிழலாக நீ வந்தால்...
 இது போதும் பேரின்பம்!!

 கண்ணில் என்ன கார்காலம்?!
கன்னங்களில் நீர்க்கோலம்!!
மனமே நினைவை மறந்து விடு...
துணை நான் அழகே துயரம் விடு...
விழியில் விழும் துளி என் மார்பில்
வீழ்ந்ததே கண்ணே!
அமுதம் சிந்தும் கண்ணில் கண்ணீரா
நியாயமா பெண்ணே?! ஹோ....

கண்ணில் என்ன கார்காலம்?!
கன்னங்களில் நீர்க்கோலம்?!

படம்: உன் கண்ணில் நீர் வழிந்தால்
வரிகள்: வைரமுத்து
இசை: இளையராஜா
பாடியவர்கள்: S.P.பாலசுப்ரமணியம், ஜானகி
நடிகர்கள் : ரஜினி, மாதவி

நன்றியுடன்,
ராஜி