Showing posts with label பதிவர்கள். Show all posts
Showing posts with label பதிவர்கள். Show all posts

Thursday, November 23, 2017

பேஸ்புக், ட்விட்டர் மாதிரியான சோஷியல் மீடியா உருவாக இதான் காரணமா?!


நாராயணா! நாராயணா!

இதென்ன அதிசயம்?! மும்மூர்த்திகளும் ஓரிடத்தில் கூடி இருக்குறீர்கள்?! அனைவருக்கும் வணக்கம்!

என் வணக்கத்திற்கு பதில் சொல்லக்கூட முடியாதளவுக்கு மூவரும் சோகமாய் உள்ளீர்களே! எதாவது பிரச்சனையா?! சிவப்பெருமானே! எவனுக்க்காவது ஏடாகூடமாய் வரம் கொடுத்து மாட்டிக்கொண்டீர்களா?! என்ன எதென்று யோசிக்காமயே வரங்களை வாரி வழங்குவதில் நீங்கள்தான் வள்ளலாச்சே!

க்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்

ம்க்கும். இந்த கோவத்துக்கு ஒன்னும் குறைச்சல் இல்ல. நாராயணா! ஸ்ரீதேவி, பூதேவி இருக்க.. நீங்கள் எதாவது?!

என்னை வம்புக்கிழுக்காமல் உனக்கு தூக்கம் வராதே!

அப்பா! பிரம்மதேவரே! நீங்கள்.....

மகனே! தேரை இழுத்து தெருவில் விட்டுவிடாதே! சொல்லி விடுகிறேன்.... இப்போது எங்கிருந்து வருகிறாய்?!

பூலோகத்திலிருந்து... அதான் அடிக்கடி என் ஃபேஸ்புக், ட்விட்டர், இன்ஸ்ட்ராகிராம், வாட்ஸ் அப், ஃபிலிக்கர்ன்னு எல்லா பக்கத்துலயும் ஃபோட்டோவோடு  எல்லாத்தையும் ஷேர் செஞ்சுக்கிட்டிருந்தேனே பார்க்கலியா?! எல்லாரும் என் பக்கத்துல நில்லுங்க ஒரு செல்ஃபி எடுத்து ரீச் ஹோம் வித் சேஃப்ன்னு ஒரு ஸ்டேட்டஸ் போடனும்....

ம்க்கும், அந்த கருமம் பிடிச்ச அக்கவுண்ட்லாம் டீ ஆக்டிவேட் செஞ்சும், அந்த ஆப்லாம் அன் இன்ஸ்டால் செஞ்சும் ரொம்ப நாளாச்சு..

ஏன் ?!

ஒருத்தி ஃபேஸ்புக்ல படத்தை அப்லோட் பண்ணுறா, அதை இன்னொருத்தன் இறக்கி அதை கிராஃபிக்ஸ் பண்ணி அந்த பொண்ணை தற்கொலை பண்ணிக்க வைக்குறா. ட்விட்டர்ல பிரண்டாகி கள்ள காதல் பண்ணுதுங்க. ஐஎ.ம்.ஓ ல பழகி ஓடிப்போகுதுங்க. ஃப்ளிக்கர்ல அந்தரங்கத்தை காட்டுறாளுங்க,  ஜாதி சண்டை இன்னொரு பக்கம், என் நடிகர்தான் பெரியாள்ன்னும் இன்னொரு பக்கம் ..  நம் முன்னோர்கள் ஒன்னும் முட்டாள்கள் இல்லைன்னு வாட்ஸ் அப் வசந்தி புருசங்க ஒரு பக்கம். இதில்லாம இதை  தொட்டு ஷேர் செஞ்சா பத்து நிமிசத்துல நல்ல சேதி வரும்ன்னு எங்களையே வச்சு கும்மியடிக்குறாங்க. நாங்க சொன்னோமா இவனுங்கக்கிட்ட?! இதை நம்பி ஷேர் செஞ்சு நல்லது நடக்கலைன்னா சாமி இல்லன்னு அதே வாட்ஸ் அப், பேஸ்புக்ல பக்கம் பக்கமா எழுதி போட்டு கிழிக்குறான். இந்த ஆப்லாம் கண்டுப்பிடிச்சவன் கைக்கு கிடைச்சான் சிக்குனான்...

மும்மூர்த்திகளே! இந்த ஆப்லாம் உருவாக்குனவனை விடுங்க. இந்த ஆப்லாம் உருவாக காரணமானவங்களை என்ன பண்ணலாம்?!

நரகத்துக்கு அனுப்பி எண்ணெய் சட்டியில் போட்டு வறுத்தெடுக்கலாம்....

ம்ம்ம்ம் அப்ப வாங்க நரகத்துக்கு...

என்ன உளறுகிறாய் நாரதா?! நாங்க ஏன் வரனும்?!

நல்லா யோசிங்க.. ஒரு நாலைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை வலைப்பூ என்கிற பிளாக்(blog) மட்டும் இருந்துச்சு.  எத்தனை சந்தோசமா அண்ணன், தம்பியா, சகோதரியா ஒரு குடும்பமா இருந்தாங்க. சண்டை சச்சரவு, கிசுகிசுன்னு இல்லாம, பாலியல் தொந்தரவு இல்லாம எத்தனை சந்தோசமா இருந்தாங்க?! வருடத்துக்கொருமுறை கூடி விருது கொடுத்து, வீட்டுக்கு அழைச்சு விருந்து வச்சு, கல்யாணம், காது குத்து, ஆப்ரேஷன், சாவுன்னு எத்தனை ஒத்துமையா இருந்தாங்க.   அப்ப நீங்க என்ன சொன்னீங்க?!

சோசியல் மீடியாவுல இத்தனை மகிழ்ச்சியா இருக்காங்க. அவங்களுக்குள்ளயே ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் உதவிக்குறாங்க. ஆறுதலா இருக்காங்க. தோள் கொடுக்குறங்க. போற போக்கை பார்த்தா எங்களை மறந்துடுவாங்க போலன்னு சொன்னோம்.

உங்களை மறக்கக்கூடாதுன்னுதான் அந்த ஆப்லாம் கண்டுப்பிடிக்க மார்க் மாதிரியான ஆளுங்களை தூண்டி விட்டேன். இப்ப கள்ளக்காதல், ஜாதி சண்டைன்னு புலம்புனா எப்படி?!

ம்ம்ம்ம்ம்ம், அட ஆண்டவா! நாங்க ஒன்னு நினைச்சா இப்படி ஆகிட்டுதே! இப்ப என்ன செய்யலாம் நாரதா?!

 ஆக்கம் கொண்ட ஒரு பொருள் அழிந்தே தீரும். இது இயற்கை நியதி. அதனால,  இதுக்கும் ஒரு முடிவு வரும். அதுவரை கொஞ்சம் பொறுங்க.... இப்ப வாங்க ஒரு செல்ப்பி எடுத்து ஃபேஸ்புக், ட்விட்டர், ஃப்ளிக்கர்ல போடலாம்....

# பிளாக் மட்டுமே இருந்த காலம் நினைவுக்கு வந்திட்டுது. பதிவர் சந்திப்பு மாதிரியான அழகிய தருணங்கள்லாம் இனி வருமா?! ஏன் ஃபேஸ்புக், ட்விட்டர்ன்னு உண்டாச்சோன்னு அடிக்கடி நினைச்சுப்பேன். அதான் சின்னதா ஒரு கற்பனை....


தமிழ்மணம் ஓட்டு போட
க்ளிக் ஹியர்..

நன்றியுடன்,
ராஜி.

Saturday, January 18, 2014

பிரபல பதிவர்கள் வீட்டு பொங்கல் பண்டிகை ஒரு கண்ணோட்டம் - 500வது பதிவு


தமிழர் திருநாளாம் பொங்கல் பண்டிகையை சமீபத்துலதான் நாம கொண்டாடினோம். பிரபல பதிவர்கள்லாம் அவங்கவங்க வீட்டுல எப்படி கொண்டாடுனாங்கன்னு பதிவா போட்டு இருப்பாங்க. நீங்களும் படிச்சு, பார்த்து ஆஹா, ஓஹோன்னு கமெண்ட் போட்டுட்டு வந்திருப்பீங்க. அதுலாம் பதிவுக்காக கொஞ்சம் மிகைப்படுத்தி இருக்கும்.

அதனால, நம்ம சக பதிவர்கள்லாம் நிஜமாவே எப்படி அவங்க  வீட்டுல எப்படி பொங்கல் கொண்டாடினாங்கன்னு கொஞ்சம் கஷ்டப்பட்டு தகவல் சேகரிச்சதால கொஞ்சம் லேட்டாகிட்டுது.., சாரி..., இனி ஒவ்வொரு பதிவரும் அவங்க வீட்டுல எப்படி கொண்டாடினாங்கன்னு அவங்கவங்க குடும்பத்தார்கிட்ட கேட்டு தெரிஞ்சுக்கிட்டது...,

”மின்னல் வரிகள்” கணேஷ் அண்ணா வீட்டில்...,

சரிதா: ஏங்க! பொங்கல் வைக்க டைம் ஆகிட்டுது. எல்லாம் ரெடி.., அடுப்பை  பத்த வச்சு பொங்க பானை வெக்கலாம். வாங்கன்னு கூப்பிட்டா அங்க என்னத்தை தேடுறீங்க?! ஏங்க! ஏங்க!

கணேஷ் அண்ணா: நீ பட்டுப் புடவைக்கும், தங்க வளையலுக்கும் ஏங்குறது தெரிஞ்சும் கண்டுக்காமத்தானே இருக்கேன்..

சரிதா:  நான் கரடியா கத்துறது உங்க காதுல விழலியா?!

கணேஷ் அண்ணா: எனக்கு கரடி பாஷைலாம் தெரிஞ்சா நான் ஏன் இங்க இருக்கேன். சர்க்கஸ்ல போய் ரிங்க் மாஸ்டராகி நல்லா சம்பாதிச்சு வேற பொண்ணை கட்டி நல்லா இருந்திருப்பேனே!

சரிதா: என்னாது அங்க முணுமுணுப்பு??!! 

கணேஷ் அண்ணா: ஒண்ணுமில்லம்மா! சாண்டில்யன் தன்னோட ஒரு நாவல்ல பொங்கல் வைப்பதன் சிறப்பு என்ன? எப்படிலாம் வெக்கனும்ன்னு எழுதி இருக்கார் அதைதான் தேடிக்கிட்டு இருக்கேன்.

சரிதா: ம்க்கும்.., நீங்க எப்போ தேடி நாம எப்போ பொங்கல் வைக்குறது??!!  உங்க பாச மலர்கள்ல ஒண்ணு சசிக்கிட்ட போன் போட்டு கேட்டு பாருங்க...,

கணேஷ அண்ணா: அது பாவம், சின்ன பொண்ணு அதுக்கு ஒண்ணும் தெரியாது..,

சரிதா: அப்படின்னா, அடுத்த பாசமலர் ராஜிக்கிட்ட கேளுங்களேன்.

கணேஷ் அண்ணா: உன்னை கட்டிக்கிட்ட நாள் முதலா இன்னிக்குதான் உருப்படியா ஒரு யோசனை சொல்லி இருக்கே. ராஜிக்கு எல்லாம் தெரியும் அவளை கேட்டுட்டு வரேன்.



அவர்கள் உண்மைகள்” மதுரை தமிழன் வீட்டில்...,

ஹவுஸ் பாஸ்: ஏங்க! பொங்கல் வைக்க, கூட மாட ஒத்தாசை பண்ணாம அங்க என்ன செல்லை நோண்டிக்கிட்டு இருக்கீங்க.

மதுரை தமிழன்: வரேன் இரு.

ஹவுஸ் பாஸ்: ஏங்க, இங்க வந்து ஹெல்ப் பண்ணா சீக்கிரம் சாமி கும்பிடலாமில்ல!!

மதுரை தமிழன்:  பொங்கல் வச்சுட்டேன். ஏழு காய் போட்டு குழம்பு வச்சாச்சு. பூஜை ரூம்ல விளக்குலாம் ஏத்தி ரெடி பண்ணி வச்சுட்டென். நீ கற்பூரம் காட்ட வேண்டியதுதான் பாக்கி! வேற என்ன வேலை பாக்கி இருக்கு நான் உனக்கு ஹெல்ப் பண்ண!?

ஹவுஸ் பாஸ்: என்ன அங்க வாய் நீளுது!? நல்ல நாளும் அதுமா பூரிக்கட்டையை எடுக்கக் கூடாதுன்னு நினைச்சா எடுக்க வச்சுடுவீங்க போல!! இந்த கற்பூரத்தை யார் ஏத்தி தருவாங்க. 10000ல பட்டுச் சேலை எடுத்துக் கட்டி இருக்கேன். அது கசங்கக் கூடாது.

மதுரை தமிழன்: ம்க்கும், புடவை கசங்க கூடாது. ஆனா, புருசனை மட்டும் கசக்கி புழிவா!





” கோவை நேரம்” ஜீவா வீட்டில்..,

ஹவுஸ் பாஸ்: ஏனுங்க! இன்னிக்கு பொங்கல் பண்டிகை. சர்க்கரை பொங்கல் செய்யனும்.., பொங்கல் குழம்பு வைக்கனும்.., கொஞ்சம் மளிகை சாமான் வாங்கி வர்றீங்களா?!

ஜீவா: இதோ பாரும்மா! சர்க்கரை பொங்கல், நம்ம மூணவது தெருவுல இருக்குற -------   ஹோட்டல்ல நல்லா இருக்கும். காலையில  8 மணிக்கு கூட்டம் கம்மியா இருக்கும். அங்க வாங்கிக்கலாம்.பொங்கல் குழம்பு லாங்க் பஜார் ரோடுல இருக்குறா------- ஹோட்டல்ல நல்லா இருக்கும் அங்க வாங்கிக்கலாம். டேஸ்ட் கொஞ்சம் மட்டமா இருந்தாலும் கலர் கலரா அம்மணிகள்லாம் வருவாங்க.

ஹவுஸ் பாஸ்: !@#$%^  +)&^%$ !@#%^&&

ஜீவா: நல்ல நாளும் அதுவுமா, நிம்மதியா  ஒரு பக்கார்டியா  அடிக்க உடுறாளா?! நொய், நொய்ன்னு சே இதுக்கு நான் டூர் இருக்குன்னு வழக்கம்போல எங்கிட்டாவது கிளம்பி போய் இருக்கலாம்.



ஸ்கூல் பையன் வீட்டில்...,

ஹவுஸ் பாஸ்: ஏங்க! பொங்கல் வைக்க அடுப்பு ரெடி பண்ண சொன்னா வரலை. நானே ரெடி பண்ணி, பானை வாங்கி வந்து பொங்கல் வைக்க ரெடி பண்ணிட்டேன். நீங்க கற்பூரம் காட்டவாவது வாங்களேன்.

ஸ்கூல் பையன்: வர மாட்டேன் போடி!

ஹவுஸ்பாஸ்: என்னது போடியா!? 

ஜூனியர் ஸ்கூல் பையன்:: நல்ல நாள் அதுமா அப்பாவை அடிக்காதம்மா!

ஹவுஸ் பாஸ்: பையனுக்காக சும்மா வுடுறேன். நானும் பார்க்குறேன் ஒரு வாரமா நீங்க சரியில்ல. எது சொன்னாலும் எரிஞ்சு எரிஞ்சு விழுறிங்க. முஞ்சை தூக்கி எரவானத்துல வச்சிருக்கீங்க. நல்ல நாளும் அதுமா ஏங்க இப்படி அழிச்சாட்டியம் பண்ணுறீங்க.

ஸ்கூல் பையன்: அடிப்போடி, எனக்கு பிடிச்ச மாதிரி ட்ரெஸ் எடுத்துக் கொடுத்தியா!?

ஹவுஸ்பாஸ்: புரியலை!

ஸ்கூல் பையன்: என் பேர் என்ன!? ஸ்கூல் பையன். என் பேருக்கு தகுந்த மாதிரி  சட்டை, ட்ரவுசர் எடுக்காம வேட்டி ஃபேண்ட் எடுத்திருக்கியே! அதான் கோவம்.

ஹவுஸ் பாஸ்: ம்க்கும். நீங்க எனக்கு அடங்க மாட்டீங்க. இருங்க உங்க அக்கா ராஜிக்கு போன் பண்றேன். அப்பதான் அடங்குவீங்க.

ஸ்கூல் பையன்: அம்மா தாயே! உன்கிட்ட அடிகூட வாங்கலாம். அவங்கக் கிட்ட அட்வைஸ்ன்ற பேர்ல கடிலாம் வாங்கமுடியாது. இதோ வந்துட்டேன்.


கடல் பயணங்கள் சுரேஷ்குமார்....,

ஹவுஸ்பாஸ்: டேய் கண்ணா! உன் அப்பாவை கூப்பிடுடா. சாமி கும்பிடலாம்.

ஜூனியர் சுரேஷ் குமார்: ம்க்கும் உங்க வீட்டுக்காரர் எங்க இருக்கார். அலங்காநல்லூர் ஜல்லிக்கட்டை பதிவாக்க காரெடுத்து கிளம்பி ஒரு மணிநேரமாச்சு.

ஹவுஸ் பாஸ்: இந்தாள்கிட்ட இதே ரோதனையாப் போச்சு! 


ஆரூர் மூனா வீட்டில்...,

ஆரூர் மூனா அம்மா: ஏம்மா! அந்த பானையை எடுத்து மஞ்சள் துண்டு கோர்த்து கட்டும்மா

ஹவுஸ் பாஸ்: கட்டிடேனுங்க அத்தை. அரிசி களைஞ்சு வெச்சுட்டேன். குழம்பு வைக்க காய்லாம் கூட கட் பண்ணி வெச்சுட்டேன்.

 ஆரூர் மூனா அம்மா: பொங்க பானை அடுப்புல வெக்கனும் செந்தில் எங்கேம்மா!? கூப்பிடு அவனை!!

ஹவுஸ் பாஸ்: ம்க்கும். உங்க புள்ள எங்கே இங்க இருக்க போறார். இன்னிக்கு பொங்கல் பண்டிகையை முன்னிட்டு  12 படம் ரிலீஸ் அதனால, நேத்து நைட்டே பாய், தலைகாணிலாம் எடுத்துக்கிட்டு தியேட்டர் வாசல்லயே போய் படுத்துக்கிட்டார்.

திண்டுக்கல் தனபாலன் வீட்டில்...,

ஹவுஸ் பாஸ்: பொங்கல் பொங்கி வரும் போது எல்லாரும் சத்தமா சொல்லுங்க. பொங்கலோ பொங்கல்ன்னு...,

திண்டுக்கல் தனபாலன்: ஏய்! நீங்க யாரும் சொல்லக்கூடாது, நாந்தான் முதல்ல சொல்லுவேன். சீக்கிரம் பொங்கல் வை. அப்புறம் நமக்கு முன் மத்த வீட்டுலலாம் பொங்க வச்சிட போறாங்க.



  ”காணாமல் போன கனவுகள்” ராஜி மற்றும் வீட்டில் ...

பெரியப்பா: ஏம்மா தூயா! செங்கல் கொண்டு வாம்மா!

தூயா: இந்தாங்க பெரியப்பா.

பெரியம்மா: அந்த அரிசில இருக்குற கல்லு, நெல்லுலாம் பொறுக்கி சுத்தம் பண்ணும்மா.

தூயா: சரி பெரியம்மா. என்ன காய்கறின்னு சொன்னா.., நான் கழுவி நறுக்கி தருவேன்.

ராஜியோட ஹவுஸ் பாஸ்: ஏய் தூயா! நீதான் வேலை செய்யுறே. உங்கம்மா எங்கே?!

தூயா: ம்க்கும் அம்மா என்னிக்குப்பா வீட்டு வேலைகள் செஞ்சு இருக்காங்க?! அதோ பாருங்க பதிவுல போடுறதுக்காக வளைச்சு வளைச்சு போட்டோ எடுக்குறதை..., மனசுக்குள் பிரபல பதிவர்ன்னு நினைப்பு...,

ராஜியோட ஹவுஸ் பாஸ்:     1{@}%:&{)_!?$<>^&*&))()@<>{}][’;./,




டிஸ்கி: இது என்னோட 500 வது பதிவு. என்னையும் ஒரு ஆளாய் மதிச்சு நான் போடும் பதிவையும் படிச்சு ஆதரவு தரும் சகோதரர்கள் அனைவருக்கும் நன்றி! ஆளுக்கொரு கேக் துண்டு எடுத்துக்கோங்க. அமெரிக்காவுல இருந்து நீளும் கை மேல மட்டும் ஒரு கண் வச்சுக்கோங்கப்பா! அது ரெண்டு, மூணு கேக் துண்டு எடுத்துக்கும்.

Sunday, January 12, 2014

பதிவர்கள்லாம் சேர்ந்துக் கொண்டாடும் சமத்துவ பொங்கல்



பதிவர் சந்திப்பு நடத்தி புத்தகம் வெளியிடுறது, குறும்படம் வெளியிடுறது மட்டும்தானே இத்தனை நாள் நாம செஞ்சோம். வெவ்வேற இடம்,மொழி, கலாச்சாரம், சாதி, மதத்து ஆளுங்கலாம் ஒண்ணு சேர்ந்துதானே எதுவா இருந்தாலும் கூடி கும்மியடிக்கிறோம். அதனால, இந்த பொங்கல் பண்டிகையை எல்லா பதிவர்களும் சேர்ந்து சமத்துவப் பொங்கல் வைக்கலாம்ன்னு ஒரு ஐடியா தோணவே மின்னல் வரிகள் கணேஷ் அண்ணா தலைமைல எல்லோரும் ஒண்ணுக் கூடியாச்சு. 

”மின்னல் வரிகள்”கணேஷ் : ஏம்மா ஆதி! பொங்கல் வைக்கும் இடத்தை சுத்தம் பண்ணி கோலம் போட்டு விடும்மா!

ஆதி வெங்கட்: போங்க கணேஷ் அண்ணா, இப்பதான் டெல்லி, ஸ்ரீரங்கம்ன்னு ரெண்டு இடத்துலயும் வீடு சுத்தம் பண்ணி, கோலம் போட்டதுல உடம்புக்கு முடியல. நீங்க வேற யார்கிட்டயாவது சொல்லிக்கோங்க. 

”மின்னல் வரிகள்”கணேஷ் : ஏம்மா! அமைதியான, அடக்கமான பொண்ணு நீயே செய்யலைன்னா வேற யார் செய்வாங்க!?

ஆதி வெங்கட்: ஏன்? உங்க தங்கச்சி சசிக்கிட்ட சொல்லுங்களேன். 

”மின்னல் வரிகள்”கணேஷ் :எங்கம்மா! அவளுக்கு கிராமத்து பாணில கவிதை எழுத வருமே தவிர, இதெல்லாம் தெரியாதும்மா!  

ஆதி வெங்கட்: சரி, சரி நானே செய்யுறேன். இதுக்கப்புறம் வேற எதும் செய்ய மாட்டேன்.

”மின்னல் வரிகள்”கணேஷ் : சரிம்மா! பானை வாங்க யாரை அனுப்பலாம்.

ஆரூர் மூனா செந்தில்: நான் போறேனே சார்.

”மின்னல் வரிகள்”கணேஷ் : ஒண்ணும் வேணாம். உன்னை அனுப்பினா எப்படி பஸ் ஏறினேன், ஆட்டோக்காரன் இடிச்சது முதற்கொண்டு பானை உடையாம கொண்டு வந்தது எப்படின்னு கதையா சொல்லி சாகடிப்பே. நான் யாரையாவது அனுப்புறேன்.

ஆரூர் மூனா செந்தில்: உங்க சிஷ்யன் சீனுவை அனுப்ப வேண்டியதுதானே!

”மின்னல் வரிகள்”கணேஷ் : ஐயோ! அவனையா!? அப்புறம் பானை விக்குறவங்கக்கிட்ட போய் காதலிப்பது எப்படி? நீங்க லவ் லெட்டர் எழுதுனீங்களா!? கவிதை எழுத வருமா!?ன்னு இம்சை பண்ணிட்டு இருப்பான். 

கோவை நேரம் ஜீவா! நான் போய் வாங்கி வரவா!?

”மின்னல் வரிகள்”கணேஷ் : ஒண்ணும் வேணாம் சாமி! பானை கடைக்கு பக்கத்துல எதாவது ஹோட்டல், திண்பண்டக் கடை இருந்தா நீ பதிவு தேத்தப் போய்டுவே!

கோவை நேரம் ஜீவா! அப்ப ஆவியை அனுப்பலாமா!?

ஆவி: நானே கொலை வெறில இருக்கேன். யாராவது என்னைப் பத்தி பேசினீங்க. என் பேருக்கேத்த மாதிரி மாறிடுவேன்

”மின்னல் வரிகள்”கணேஷ் :என்ன சோகம் ஆவி!

ஸ்கூல் பையன்: ம்ம் அவன் ஆளு நஸ்ரியா நடிச்ச படம் ஏதும் வரலியாம்!! அதான். விடு ஆவி.., தமிழ்ல வராட்டி என்ன!? மலையாளத்துல ஒரு படம் வந்திருக்கு. அதைப் பார்த்து மனசு ஆத்திக்கோ!

ஆவி: ம்க்கும், என்ன இருந்தாலும் தாய் மொழிப்போல வருமா!?

ஸ்கூல் பையன்: அடப்பாவி, உன் மொழிப்பற்றை காட்ட வேண்டிய நேரமா இது!?

”மின்னல் வரிகள்”கணேஷ் : நல்லா வாய்ச்சிருக்கானுங்கப் பாரு எனக்குன்னு. ஏர்ல பூட்டுன எருமைங்க மாதிரி. நீங்கதான் இப்படின்னா, கரும்பு, அரிசி, வெல்லம், நெய்லாம் வாங்கப்போன நம்ம ஆஃபீசர் என்ன ஆனார்ன்னு தெரியலியே! 5 பொருளை வாங்கி வர மூணு மணி நேரமா!?

நாய் நக்ஸ்: பர்ச்சேஸ் பண்ணப் போன இடத்துல கரும்பு, மஞ்சள் எங்க விளைஞ்சது!? வெல்லத்துல ஈ மொய்ச்சதுன்னு சொல்லி கடைக்காரனை ரெய்டு விட்டுக்கிட்டு இருக்கார். இப்பதான் போன்ல சொன்னார்.

”மின்னல் வரிகள்”கணேஷ் : அப்படியா!? பொங்கல் அதுவுமா ஒரு ஆச்சர்யம் நீங்க போன் போட்டு பேசி இருக்கீங்க பாரு நக்ஸ்!!

நாய் நக்ஸ்: நான் போன் போட்டதா சொன்னேனா!? வழக்கம்போல மிஸ்டு கால் விட்டேன். சண்டைக்கு நடுவால ஆஃபீசர் போன் பண்ணி சொன்னார்.

”மின்னல் வரிகள்”கணேஷ் : அதானே பார்த்தேன். நீங்கதான் போன் பண்ணி பேசிட்டீங்களோன்னு!!  பொருட்கள்லாம் வாங்க யாரை அனுப்புறதுன்னு தெரியலியே!

வெங்கட் நாகராஜ்: நான் வேணுமின்னா கடைவீதிக்கு போய் பொருட்கள் வாங்கி வரவா!? 

”மின்னல் வரிகள்”கணேஷ் : நீங்க பொறுப்பானவர்தான். போய் வாங்க. ஆனா, உங்க காதை அங்க இங்க கதைக் கேட்க அனுப்பாம போனமா வந்தமான்னு இருக்கனும். இப்பவே நல்ல நேரம் போய்க்கிட்டு இருக்கு. 

ரூபக் ராம்: எங்களையே வெரட்டிக்கிட்டு இருக்கீங்களே! உங்க ஆசைத்தங்கச்சி ராஜி சும்மாதானே இருக்காங்க. அவங்களைக் கூப்பிட்டு வேலை வாங்குங்களேன்.

ராஜி: ஹலோ! நான் ஒண்ணும் சும்மா இல்ல ரூபக். நீங்கலாம் பொங்கல் வைக்கும்போது எனக்கு செமத்தியான வேலை இருக்கு. அதனால நான் முன்கூட்டியே ரெஸ்ட் எடுத்துக்குறேன்.

மதுரை தமிழன்: எல்லாம் வாங்கி வந்து, மொழுகி, கழுவி நாங்கலாம் பொங்கல் வைக்கும்போது மேடத்துக்கு என்ன வேலை இருக்கு? பதிவு தேத்த போட்டோ எடுக்குறதும், குறிப்பெடுக்குறதும்தானே!

ராஜி:!!!!!!!!!!!!!!!!!??????

”மின்னல் வரிகள்”கணேஷ் : ராஜி வாயை அடைக்க பெரிய அண்ணன் என்னால ஆகலைன்னாலும், சின்ன அண்ணன் மதுரை தமிழ்னால மட்டும்தான் முடியுது...

ராஜா: இப்படியே பேசிட்டு இருந்தே சாயந்தரம் ஆகிடுச்சு. இனி எங்க பொங்கல் வச்சு சாப்புடுறது!? வயத்துக்குதான் ஒண்ணும் கிடைக்கலை. காதுக்காவது பொங்கல் கிடைக்கட்டும். எல்லோரும் சத்தமா சொல்லுங்க பொங்கலோ பொங்கல்!

பொங்கலோ பொங்கல்!!
பொங்கலோ பொங்கல்!!
பொங்கலோ பொங்கல்!!
பொங்கலோ பொங்கல்!!
பொங்கலோ பொங்கல்!!

Sunday, December 29, 2013

சுடுதண்ணி, டீ போட்டு சாப்பிட்டு கழுவிய பாத்திரத்தைக் கொண்டு அடிப்பது எப்படி!?

 ஹரி பத்த வச்ச அடுப்புல ஆவி, சீனு, வச்ச சுடுதண்ணியையும், பிரகாஷ் அவிச்ச முட்டையையும் கணேஷ் அண்ணா சாப்பிட்டு கழுவப் போட்ட பாத்திரத்தை ராஜா கழுவி காய வச்சதை எடுத்து உருப்படியா பிளாக்குல எழுதாம மொக்கைப் போட்டு கொல்லும் பதிவர்கள் மேல் அவர்கள் வீட்டம்மாக்கள் பாத்திரம் எறிவது எப்படின்னுதான் இன்னைய பதிவுல பார்க்கப் போறோம். 

தேவையானப் பொருட்கள்:
கழுவி வச்ச பாத்திரம்
வூட்டுக்காரர். 

வூட்டுக்காரர்:

காலைல வாசல் தெளிச்சு கோலம் போட்டு, பொண்டாட்டியை எழுப்பி காஃபி போட்டு கொடுத்து, லஞ்ச், பிரேக் ஃபாஸ்ட்லாம் ரெடி பண்ணி வச்சு, பிள்ளைகளை ஸ்கூலுக்கு ரெடி பண்ணி அனுப்பிட்டு வீடு வாசல் கூட்டி துணியை மெஷின்ல போட்டுட்டு, டிவி சீரியல் பார்க்கும் பொண்டாட்டிக்கு நொறுக்ஸ் செஞ்சு கொடுத்துட்டு, அம்மாடி,முடிஞ்சா விளம்பர இடைவேளையின்போதோ! இல்ல கரண்ட் கட் போதோ மெஷின்ல இருக்கும் துணியை காய வச்சு எடுத்து வந்து மடிச்சு வைக்கும் கஷ்டமான வேலையை கொடுத்துட்டு.., ஆஃபீசுல போய் ஹாயா ஃபேஸ்புக், பிளாக், ட்விட்டர்ன்னு மொக்கைப் போடும் படுபாவி வூட்டுக்காரரா இருந்தா நலம்.



பிளாக்கரா இல்லாம வொயிட்டரா அதாவது வெள்ளந்தியா இருக்குற வூட்டுக்காரர்லாம் இதுக்கு சரிப்பட மாட்டார்.

பாத்திரம்: 
சுடுதண்ணி, டீ போட்ட பாத்திரத்தை விட முட்டை வேக வச்ச பாத்திரம், சிக்கன், மீன் சமைச்ச பாத்திரமா இருந்தா நலம். என்னா அதான் கப்படிக்கும்!!

நேரம்: 
பொண்டாட்டி பேச்சை கேட்டு வீட்டு வேலை செய்யாம பிளாக், ஃபேஸ்புக்குன்னு கடலைப் போடும் நேரம் கடலை போட்டாலும் கூட தாங்கிக்கலாம். மொக்கைப் போட்டால் விடவே விடாதீங்க. அடி உதவினாலும் அண்ணன் தம்பி உதவ மாட்டாங்கன்ற பழமொழிக்கேற்ப அடிச்சாதான் இதெல்லாம் சரிப்பட்டு வரும்.

இனி எப்படி பாத்திரத்தால அடிப்பதுன்ற வகைகளைப் பார்க்கலாம்!!

முதல் வகை:
கம்ப்யூட்டர்ல உக்காந்திருக்கும் வூட்டுக்காரர் கவனிக்காத போது கையில் பாத்திரம் எடுத்துக்கிட்டு கிட்டக்க போய் ஆற, அமர ஓங்கி நங்குன்னு பின் மண்டையில அடிக்கலாம்.

இரண்டாம் வகை:
அடிக்க வருவதை உணர்ந்து எஸ்கேப் ஆகுற ஆள் மேல குறி பார்த்து பாத்திரத்தை எறியலாம். உடம்புல எங்க வேணுமின்னாலும் அடிப்படட்டும். நம்ம குறிக்கோள் அடிப்படனுமேத் தவிர, எங்க அடிப்படனும்ன்னு இல்ல. கண்ணை மட்டும் விட்டுடுங்க. அப்புறம் வீட்டு வேலைலாம் செய்ய முடியாதே!

மூன்றாம் வகை:
எதையும் உணராமல் இருப்பவரை பாசமா, டிவி பார்த்தவாறே, ஏங்க! இங்க வாங்களேன்! உங்கக்கிட்ட ஒண்ணு சொல்லனும்ன்னு கிட்ட கூப்பிட்டு பக்கத்துல உக்கார வச்சுக்கிட்டு, ஆசையா கையை பிடிச்சு பின்னால முறுக்கி ஓங்கி நங்குன்னு குத்துங்க.

ரத்தம். வீக்கம் வரப்படாது. அதான் முக்கியம்.  ரத்தம், வீக்கம் வந்தால் நம்ம பேர் சொந்தம், பந்தங்களுக்கிடயே நாறிப்போகும் ஜாக்கிரதை அம்மணீஸ்!

Tuesday, October 29, 2013

பலகாரம் சுடும் பிரபல பதிவர்கள் - கிச்சன் கார்னர்

ட்ரிங்க்..., ட்ரிங்க்...,

ஹலோ ராஜிம்மா! எப்படி இருக்கே!? என்னம்மா விசயம்!?

நல்லா இருக்கேன் அண்ணா! தீபாவளிக்கு இன்னும் நாலு நாள்தான் இருக்கு. பலகாரம்லாம் சுடனும்..., எப்பவும் அம்மாவும், தூயாவும் ஹெல்ப் பண்ணுவாங்க. இந்த வருசம் அம்மாக்கு உடம்புக்கு முடியல. தூயா படிக்க போய்ட்டா. எல்லா வேலையும் நானே செய்யனும். வேலைகளை நினைச்சாலே பயம்மா இருக்குண்ணா!

நீ ஏன்மா பயப்படுறே!? தம்பி உடையான் படைக்கு அஞ்சான்னு சொல்வாங்க.  நீ ஏகப்பட்ட தம்பிகளோடு, அண்ணன்களையும் இணையத்தால சேர்த்து வச்சிருக்கே! அதனால, நாங்கலாம் இருக்கோம். என்ன பலகாரம் சுடனும், அதுக்கு தேவையானதைலாம் வாங்கி வை. நான் போய் நம்ம சீனு, ஜீவா, ஆஃபீசர், மனோ, ஆரூர் மூனா செந்தில், சசி, சௌந்தர், ரூபக், மோகன்குமார்ன்னு எல்லோரையும் கூட்டி வரேன். பலகாரம்லம் ருசியா செஞ்சு அசத்திடலாம்.

சரிங்கண்ணா!


ராஜிம்மா! எல்லோரும் வந்துட்டாங்க பாரு.

வாங்க ! எல்லாரும் வாங்க! என்ன சாப்பிடுறீங்க!? டீ? காஃபி? கூல் ட்ரிங்க்ஸ்?

நாய் நக்ஸ்: தங்கச்சிம்மா! டீ, காஃபி தான் உங்கண்ணி போட்டு கொடுத்து கொல்லுறாளே! வேற எதாவது கிடைக்குமா!?

”மின்னல் வரிகள்”கணேஷ்: யோவ் நக்ஸ்! இந்த பலகாரம்லாம் சாமிக்கு படைக்குறதுக்காக செய்யுறது. அதனால, சுத்த பத்தமா செய்யனும். பலகாரம்லாம் சுட்டு முடிச்சு ஊருக்கு கிளம்பும்போது ஒரு குவார்ட்டர் வாங்கி தரேன்.

”கோவை நேரம்” ஜீவா : எங்களுக்கு குவார்ட்டர்லாம் எந்த மூலைக்கு!? அதனால, வீட்டுக்கு போகும் போது ராஜியக்கா கிட்ட சொல்லி ஒரு கேஸ் பகார்டியாக்கு காசு வாங்கி தாங்க!

”மின்னல் வரிகள்”கணேஷ்: சரி, வாங்கி தரேன். ராஜிம்மா! பலகாரம் செய்ய மளிகைப்பொருட்கள்லாம் வாங்கி வந்தாச்சா!?




இல்லண்ணா! வீடுதிரும்பல் மோகன்குமார் அண்ணாவை அனுப்பி இருக்கேன். இன்னும் வரலை. கடைக்கு போயும் 2 மணி நேரம் ஆச்சு.

”மின்னல் வரிகள்”கணேஷ்:  அப்படியா! பொருட்கள்லாம் வந்ததும் ஊற வைச்சு அரைக்க வேண்டியதைலாம் அரைச்சா பலகாரம் செஞ்சுடலாம். இதோ வந்துட்டாரே! என்னங்க மோகன் கடைக்கு போய் ரொம்ப நேரம் ஆனதா ராஜி சொன்னாளே!


வீடு திரும்பல் மோகன்: ம்ம்ம் மளிகை பொருட்கள் வாங்க கடைக்கு போனேன். மளிகைக்கடைக்காரர்கிட்ட பேசி ஒரு பதிவு தேத்தினேன். மளிகைக்கடைக்காரர் அறியாத தகவல்கள்ன்னு. அப்புறம், அரிசியும், சர்க்கரையும் வாங்க ரேஷன் கடைக்கு போனேன். அங்க அவங்ககிட்ட பேசி ரேசன் கடைக்காரர் அறியாத தகவல்கள்ன்னு பதிவு தேத்துனேன்.

நாஞ்சில் மனோ: உங்கக்கூட எப்படித்தான் குடும்பம் நடத்துறாங்கன்னு உங்க வூட்டம்மாக்கிட்ட யாராவது பேட்டி எடுத்து பதிவா போட்டா தேவலாம். சரி, வாங்க போய் பலகாரம் சுடலாம்.

திடங்கொண்டு போராடு சீனு: வாங்க போகலாம். செந்திலண்ணா, நீங்க ஏன் பேப்பர் பேனா கொண்டு வந்திருக்கீங்க.

ஆரூர் மூனா செந்தில்: அதுவா! பலகாரம் சுடுறதுக்கு முன்ன என்ன நடந்துச்சுன்னு பதிவு போட வேணாமா?! அதுக்குதான். சினிமாவுக்கு போகும்போது எல்லாமே தெரிஞ்ச வழி, தியேட்டர் அதனால ஒரு வழியா ஒப்பேத்திடுவேன். ஆனா, அக்கா வீட்டு கிச்சன், ஹால், மிக்ஸி, கடாய் பத்தி தெரியாதுல்ல. நான் என்னத்தையாவது எழுதி வைக்க..., அக்கா ஃபோட்டோ போட்டு அப்படி இல்ல. செந்தில் பொய் சொல்லிட்டான்னு மானத்தை வாங்குவாங்க தேவையா!? அதான் குறிப்பெடுத்துக்குறேன்.
திடங்கொண்டு போராடு சீனு: அதும் கரெக்ட்தான். அக்கா, இப்படி கூப்பிடுவாங்கன்னு தெரிஞ்சிருந்தா, முன்னாடியே ஒரு போட்டி வச்சிருப்பேன். காதலன் அல்லது காதலி மனசை கவரும் விதமா பலகாரம் சுடுவதெப்படின்னு..., 

கோவை நேரம் ஜீவா: சரி விடு சீனு! அடுத்த தீபாவளிக்கு அப்படி ஒரு போட்டி வச்சுடலாம். சரி, நாமெல்லாம் வந்துட்டோம். எப்பவும், எங்கயும் முதல்ல வரும் டிடி எங்க ஆளை காணோம்.

திண்டுக்கல் தனபாலன்: நான் காலைலயே வந்துட்டேன். நாந்தான் மளிகைப்பொருட்கள் என்னென்ன வாங்கனும்ன்னு லிஸ்ட் எழுதி கொடுத்தனுப்பினேன். என்னை கேக்குறீங்களான்னு பார்க்கத்தான் மாடில உக்காந்துட்டிருந்தேன். தமிழ்வாசி கைல எதோ புத்தகம் வச்சிருக்கிறாறே ஏன்!?

தமிழ்வாசி பிரகாஷ்:  இதெல்லாம் பலகாரங்கள் எப்படி சுடுவதுன்னு புத்தகம். இதை பார்த்து டெக்னிக்கலா நாம பலகாரம் சுடனும். 

ரூபக் ராம்: இப்படியே பேசிக்கிட்டு இருங்க.  உங்க வூட்டம்மா ஒரு நாளைக்கு உங்களை டெக்னிக்கலா உதைக்க போறாங்க. ராஜியக்கா! ஏன் இம்புட்டு கஷ்டப்பட்டு பலகாரம் செய்யனும். அடையாறுல எனக்கு தெரிஞ்ச ஒரு ஹோட்டல் இருக்கு. அங்க போனா அதிரசம் நல்லா இருக்கும். சேலம் பக்கத்துல ஒரு வீட்டுல முறுக்கு சுட்டு தர்றாங்க. அதை வாங்கிக்கலாம்.

மின்னல் வரிகள் கணேஷ்: அதெல்லாம் எப்படி செய்தாங்களோ! நாம சுத்தபத்தமா செய்யலாம் ராம்.  மனோ நீஞக் ஏன் கைல அருவா எடுத்து வந்திருக்கீங்க!? பலகாரம் சுடுறதுக்கு எதுக்கு அருவா!?

நாஞ்சில் மனோ: அரிசி, பருப்பு, சர்க்கரை, ஏலக்காய், முந்திரி வாங்கி வரும் கவர்களை கிழிக்க அருவா கொண்டாந்தேன். அது மட்டுமில்லாம, அதிரசம், முறுக்கு மாவுகளை சின்ன சின்ன உருண்டையா உருட்ட ஒரே லெவலா மாவு வெட்டறதுக்கும் அருவா கொண்டாந்தேன்.

உணவு உலகம் சங்கரலிங்கம்: கவரை பிரிக்கவும், மாவை உருட்டவும் அருவாவா!? பலகாரம்லாம் வெளங்குன மாதிரிதான். சரி, அந்த பருப்பு, அரிசி, சர்க்கரைலாம் இப்படி கொண்டாங்க. அதுல கலப்படம் இருக்கா. பேக்கிங் சரியா இருக்கா?ன்னு பார்க்கனும். கேசரிக்கு போடுற கலர் பவுடர் யார் வாங்கி வந்தாங்க.

திண்டுக்கல் தனபாலன்:  குலோப் ஜாமூன்ல கொஞ்சம் கலர் பவுடர் சேர்த்தா நல்லா இருக்குமேன்னு நாந்தான் லிஸ்ட் எழுதி கொடுத்தேன் ஆஃபீசர்.
உணவு உலகம் சங்கரலிங்கம்: நோ! நோ! இந்த கலர்லாம் சேர்க்க கூடாது. இதுல்லாம் சேர்க்குறதால உடம்புக்கு கேடு, அதுமிட்டுமில்லாம இந்த பாக்கெட்டுல என்னிக்கு தயாரானது?ன்ற தகவலும் இல்ல. ஏம்மா ராஜி! அரிசி, பருப்பு ஊற வைக்க தண்ணி பிடிச்சு வச்சிருக்கியா!?

பிடிச்சு வச்சிருக்கேண்ணா! ரெண்டு தவளை, ஒரு அண்டாவுல இருக்கு.

உணவு உலகம் சங்கரலிங்கம்: அதை விம் போட்டு நல்லா துலக்கி, கழுவினியா?! தண்ணி என்னிக்கு பிடிச்சே!? தட்டு போட்டு மூடி வச்சிருக்கியா!? தண்ணி பிடிக்கும் இடத்துல க்ளீனா இருக்கா!? இல்ல தண்ணி தேங்குதா!?

விக்கியுலகம் வெங்கட்:  இப்படியே ராஜியை கேள்வி கேட்டுட்டு இருந்தா தீபாவளி முடிஞ்சு பொங்கலே வந்துடும். நான் இருக்குற வியட்னாம்ல பூச்சிலாம் சாப்பிடுறாங்க. அப்படி நினைச்சு சாப்பிட்டுக்கலாம். இன்னும் பலகாரம் சுடவே ஆரம்பிக்கலை. ஆனா, அதுக்குள்ள என்ன நாய் நக்ஸ் இப்படி தூங்குறாரு!? நக்ஸ்ண்ணே! எந்திரிங்க! ஏன் இப்படி தூங்குறீங்க!!
நாய் நக்ஸ்: ஊருல இருந்து கார்ல வரும்போது முன்னாடி போய்க்கிட்டிருந்த கார்க்காரன் மேல இடிச்சு பெரிய சண்டை வந்துட்டுது. அப்புறம் கமிஷ்னருக்கு ஒரு மிஸ்ட் கால் கொடுத்து அவர் வந்து பஞ்சாயத்து பண்ணி இங்க வர்றதுக்குள்ள டயர்டாகி போச்சு. 

விக்கியுலகம் வெங்கட்: கமிஷனருக்கே மிஸ்டு காலா!? சுத்தம். ஏன்யா, மதுரை தமிழா! உனக்கு இம்புட்டு நேரமா!? நாங்கலாம் எப்பவோ வந்திட்டோம். போ உன் சகோதரி ராஜி உனக்காக வெயிட் பண்ணிட்டு இருக்காங்க.

மதுரை தமிழன்: உங்களுக்கென்னப்பா, நீங்கலாம் உள்ளூர்லயே இருக்கீங்க சீக்கிரம் வந்துட்டீங்க. ஆனா, நான் அமெரிக்காவுல இருக்கேன். இதுக்கே ஒபாமாக்கிட்ட பேசி ஸ்பெஷல் ஃப்ளைட் அனுப்ப சொல்லி வந்திருக்கேன். தீபாவளி அதுவுமா இந்தியாவுக்கு போறீங்க, உங்க பழைய கேர்ள் ஃப்ரெண்ட்ஸ்களுக்கு சேலை எடுத்து கொடுக்க போறீங்களா?!ன்னு ஆயிரம் கேள்வி கேட்ட பொண்டாட்டிக்கிட்ட சரியா பதில் சொல்லாம அவ கையால பூரிக்கட்டை அடி வாங்கிட்டு வந்திருக்கேன். ஏம்பா சதீஷ்! நீ ஏன் துப்பாக்கி கொண்டாந்திருக்கே!?

” ரௌத்திரம் பழகு” சதீஷ் செல்லதுரை: காலைல நம்ம வாத்தியார் போன் பண்ணி இருந்தார். பார்டர்ல இருந்ததால, என்ன சொல்றாருன்னு சரியா காதுல விழல. ராஜி அக்கா, வீடு, சுடனும், புறப்பட்டு வான்னு மட்டும்தான் காதுல விழுந்துச்சு. திருடன், தீவிரவாதி யாராவது அக்கா வீட்டுக்குள் வந்துட்டாங்களோன்னு துப்பாக்கி கொண்டு வந்தேன்.

தமிழ்வாசி பிரகாஷ்: ம்க்கும், ராஜி அக்கா, திருடன், தீவிரவாதியை பிடிச்சு ஆட்டி வைக்காம இருந்தா போதாதா!? ராஜி அக்கா வீட்டுல பலகாரம் சுட ஹெல்ப்க்கு நம்மை கூப்பிட்டு இருக்காங்க. அதுக்கு துப்பாக்கி சரிப்படாது. கரண்டி, கடாய்தான் வேணும். சசியக்கா! நாங்களே பேசிட்டு இருக்கோமே! நீங்க மகளிரணியாச்சே! எதாவது பலகாரம் செய்யுங்களேன்.

தென்றல்” சசிகலா:  
என் ஆசை மச்சானே! 
நீ பிறந்ததென்ன திருநெல்வேலியா!?
எனக்கு பதில் சொல்லாம,
 இப்படி ஜவ்வா இழுக்குறியே!? 

நீ வளர்ந்தென்ன மணப்பாறையா!? 
அந்த முறுக்கு போல என் மனசை நொறுக்குறியே!

”கோவை நேரம்” ஜீவா! யக்கா! யக்கா! உங்களை கவிதை படிக்க வரச்சொல்லலை. தீபாவளி பலகாரம் செய்ய கூப்பிட்டோம்.
தென்றல்” சசிகலா: இப்பதான் பாட்டி வைத்தியத்துக்காக, தீபாவளி லேகியம் செய்யுறது பத்தி படிச்சேன். அதை வேணும்ன்னா செய்யுறேன். மத்தப்படி பலகாரம் செய்யுறதுலாம் எனக்கு தெரியாது.

நாஞ்சில் மனோ” நீ கிண்டுற அல்வாவே மருந்து மாதிரிதான் இருக்கும்ன்னு மச்சான் சொல்ல கேட்டிருக்கேன். நீ அமைதியா போய் கவிதை எழுது. நாங்க பார்த்துக்குறோம் தாயி. ஆமா, இங்க இந்த கலாட்டா நடக்குது, இந்த ஆவிப்பய மட்டும் அமைதியா இருக்கானே! ஏன்? 

”மின்னல் வரிகள்: கணேஷ்: ஆவி, என்னாச்சுப்பா!? ஏன் டல்லா இருக்கே!

”பயணம்” ஆவி: ராஜி அக்கா மேல கோவம். அதான் அமைதியா இருக்கேன்.

”அஞ்சறைப் பெட்டி” சங்கவி: ஏன்? என்னாச்சு!? நீ வரும்போது சரியா ரெஸ்பான்ஸ் பண்ணலியா!? நம்ம அக்காதானே! இதெல்லாம் பெருசா எடுத்துக்காத ஆவி!

பயணம்” ஆவி: என்னை வரவேற்கலைன்னா கூட என் மனசு ஆறி இருக்கும். ஆனா, இம்புட்டு பேரை கூப்பிட்ட அக்கா என் செல்லம், அம்மு, பட்டுக்குட்டி நஸ்ரியாவை கூப்பிடாம விட்டுடுச்சே! கூப்பிடதான் இல்ல. என் செல்லத்துக்கு என்ன பிடிக்கும்ன்னு என்னை கேட்டாங்களா!? அதான் கோவம்.
அஞ்சறைப் பெட்டி” சங்கவி: எனக்கும்தான் கோவம் என் செல்லம் லட்சுக்குட்டியை கூப்பிடலைன்னு. 

”மின்னல் வரிகள்” கணேஷ்: ராஜிம்மாக்கு ஹெல்ப் பண்ண கூப்பிட்டா, என் செல்லத்தை கூப்பிடலை, உன் செல்லத்தை கூப்பிடலைன்னு வெட்டிக்கதையா பேசுறே! யோவ், மனோ! உன் அருவாவுக்கு வேலை வந்துட்டுது. என் சிஷ்யன்னு பார்க்காத. ரெண்டு பேரை ஒரு இழுப்பு இழுத்துட்டு வா.

ஆவி & சங்கவி: டேய்! நம்ம வாத்தியாருக்கே கோவம் வந்துட்டுது. இந்த இடத்தை விட்டே ஓடிப்போகலாம். வந்திடு.

கவிதை வீதி” சௌந்தர்: அக்கா, இந்த பசங்கலாம் அரட்டை. கொஞ்சம் கூட பொறுப்பில்லாத பசங்க, நீங்க வேற யாரையாவது பலகாரம் சுட கூப்பிட்டு இருக்கலாம், என்கிட்ட கேட்டிருந்தா நல்ல சமையல்காரரை அரேஞ்ச் பண்ணி இருப்பேன்.  உங்க கிச்சன் இத்தனை பேர் சமைக்க இடம் பத்தலை. வாங்கி வந்த அரிசில வண்டும், கல்லும் இருக்கு. மிக்சி சீக்கிரத்துலயே சூடாகிடுது. அடுத்த வருசத்துக்குள்ள இதெல்லாம் சரி பண்ணிடுங்கக்கா!

திக்கி திணறி நானே எதாவது பலகாரம் சுட்டிருப்பேன். ஆனா, இப்ப!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!?????????????????????????????

Monday, October 28, 2013

தீபாவளி கொண்டாடுவது ஏன்!? - ஐஞ்சுவை அவியல்


ஏனுங்க மாமா! தீபாவளி பண்டிகை வருதே! புது துணி எடுக்கனும் பலகாரம் சுடனும்! எம்புட்டு வேலை இருக்கு தெரியுமா!?

நாளைக்கு போய் துணி எடுத்து வரலாம்!! தீபாவளி பண்டிகை எப்படி வந்ததுன்னு உனக்கு தெரியுமா!?

ம்ம்ம் தெரியும் மாமா! பூமாதேவியின் அம்சமாக மஹாவிஷ்ணு வராக அவதாரம் எடுத்தபோது அவருக்கும், பூமாதேவிக்கும் பிறந்த மகன்தான் நரகாசுரன். ஆரம்பத்தில் அவன் ரொம்ப நல்லவனா தான் இருந்தான். தன் அன்னையிடமிருந்து பல கலைகள் கற்று சிறந்து விளங்கினான், ஆனால் வயது ஆக ஆக அவனது போக்கில் மாற்றம் ஏற்பட்டது, கெட்ட சகவாசத்துடன் எல்லோரையும் கஷ்டப்படுத்தினான்.  பெரிய மகரிஷி குரு, போன்றவர்களையும் இகழ்ந்தான், எல்லா உலகத்தையும் ஜெயிக்க எண்ணினான், ஆகையால் போருக்குத் தேவையான எல்லாக் கலைகளும் படித்தான். பின் அவன் தாய் எத்தனைச் சொல்லியும் கேளாமல் இளம் பெண்களைத் துன்புறுத்தலானான். எல்லோரும் அவனைக் கண்டு பயந்தனர்.
இதற்கு நடுவில் அவன் பிரம்மாவை நோக்கி கடுந்தவ்ம் செய்யலானான். 

பிரம்மாவும் உனக்கு என்ன வரம் வேனும்ன்னு கேட்டார். நான் சாகவே கூடாதுன்னு வரம் கேட்டான். அதற்கு பிரம்மா, உலகில் பிறந்தவன் அழியத்தான் வேணும். அதனால, வேற எதாவது கேளுன்னு பிரம்மா சொல்ல, “தன் தாயான பூமாத்தேவி தவிர வேற யார் மூலமாகவும் தனக்கு மரணம் நேரக்கூடாது”ன்னு வரம் வாங்கிகிட்டான்.

நல்லா யோசனை பண்ணிதான் வரம் வாங்கி இருக்கான். எந்த அம்மாவது தன் பிள்ளையை கொல்லுவாளா!?

அப்படித்தான் அவனும் தப்பா நினைச்சுட்டான். ஆனா, எந்த ஒரு புரட்சியும் தெரிஞ்சோ தெரியாமலயோ பெண்கள் மூலமாதான் ஆரம்பிக்குதுன்னு வரலாறுகள் சொல்லுது. அதுக்கேத்த மாதிரிதான் இங்கயும் நடந்துச்சு! வரம் வாங்கின பின் அவனின் அட்டகாசம் ஆரம்பமாகிச்சு. எல்லா லோகத்தையும் தன் வசப்படுத்த இந்திர லோகத்தை முற்றுகையிட்டு இந்திரன், தேவர்கள்லாம் சிறைப்பிடித்தான். முனிவர்களை இம்சை பண்ணான், எல்லோரும் தங்களை காப்பாற்ற கிருஷ்ணன்கிட்ட போய் முறையிட்டாங்க.

”நான் உங்களை காப்பாற்றுகிறேன்”ன்னு கிருஷ்ணன் வாக்கு கொடுத்து, நரகாசுரனுக்கு அட்வைஸ் சொன்னார். அழிவுக்காலம் நெருங்கிட்டா யார் அட்வைச் பண்ணாலும் காதுல ஏறாதே! கிருஷ்ணனையே வம்பிக்கிழுத்தான். போரு ஆரம்பித்தது! தனக்கு சாரதியாக சத்தியபாமாவை அழைத்தார் கிருஷ்ணன். போரில்  நரகாசுரன் வீசிய கதையினால் காயம்பட்டு மயங்கி வீழ்ந்தார் கிருஷ்ணர்.

எல்லாம் வல்ல கிருஷ்ணனுக்கா மயக்கம்!? எல்லாம் நடிப்புதானே புள்ள!?

ஆமா மாமா,  பூமாதேவியின் அம்சமான சத்தியபாமா ஒரு வகையில் நரகாசுரனின் அம்மா ஸ்தானம்தானே!? கிருஷ்ணனின் மயக்கம் கண்டு கோபம் கொண்ட சத்தியபாமா, சராமாரியாக அம்பு வீசி நரகாசுரனை வீழ்த்தினாள். உயிர் போகும்போது தான் இறந்த இந்த நாளை எல்லோரும் எண்ணெய் தேய்த்து குளித்து, புத்தாடை அணிந்து, தீபங்கள் ஏற்றி, பட்டாசு வெடித்து இனிப்போடு கொண்டாடனும்ன்னு கிருஷ்ணன்கிட்ட வேண்டிக்கிட்டதால நாம தீபாவளியை கொண்டாடுறோம்!!

பரவாயில்லியே! உனக்கு கூட இதெல்லாம் தெரிஞ்சிருக்கே! அப்படின்னா இதுக்கு விடை சொல்லு பார்க்கலாம்!! தூரத்தில் பார்த்தால் கறுப்பு, பக்கத்தில் போய் பார்த்தால் பழுப்பு, கையில் எடுத்து பார்த்தால் சிகப்பு,வாயில் போட்டால் இனிப்பு.. அது என்ன?!

----- தானே மாமா! 

அட! இதுக்கும் சரியான விடை சொல்லிட்டியே! உனக்கு ஒரு ஜோக் சொல்லவா!?
 ம்ம் சொல்லுங்க மாமா! 
பாலு கடைக்காரரிடம், “உங்களிடம் வாங்கிய ரேடியோ ஜப்பான் தயாரிப்பு இல்ல. நீங்க பொய் சொல்லி என்கிட்ட அதை வித்துட்டீங்கன்னு சொல்லி சண்டை பிடிசானாம்.

இல்லைங்க.. அது சோனி ரேடியோ, ஜப்பான் தயாரிப்புதான்”ன்னு சொல்லி சமாதானப்படுத்த பார்த்திருக்கார் கடைக்காரர்.
அதுக்கு பாலு,“அப்ப ஏன், ஆன் பண்ணவுடனே ஆல் இந்தியா ரேடியோன்னு சொல்லுது?!ன்னு கேட்டு சண்டை போட்டானாம்.

ஹா! ஹா! இந்த ஜோக்கை இது வரை கேட்டதில்லை மாமா!

மாமா, நேத்து நம்ம சின்ன மண்டையனை கூட்டிக்கிட்டு ஹாஸ்பிடல் போனேன். அவனுக்கு யூரின் டெஸ்ட் பண்ண சொல்லி எழுதி கொடுத்தாங்க. அங்க இருந்த பாத்ரூம்ல போய் நின்னுக்கிட்டு இவனை உச்சா போக சொல்லி கெஞ்சுறேன். ம்ஹூம், போகவே இல்ல. கொஞ்ச நேரத்துல எனக்கு கோவம் வந்து அடிக்கவே போய்ட்டேன்.

ச்ச்சீ அவனுக்கென்ன தெரியும்!! பாவம், சின்ன புள்ளைதானே!அப்புறம் என்ன பண்ணே!

அங்க வந்த ஒரு நர்சம்மா, அங்க இருந்த தண்ணி குழாயை திறந்து விட்டாங்க. தண்ணி கொட்டுறதை பார்த்ததும் இவனும் உச்சா போய்ட்டான். 

ம்ம் பார்த்தியா!? நீ அம்மாவா இருந்தாலும் இது மாதிரியான நேரத்துல என்ன பண்ணுறதுன்னு தெரியாம இருக்கே! ஆனா, அந்த நர்சம்மாவுக்கு எல்லாம் தெரிஞ்சிருக்கு. காரணம் தொழில் மேல் கொண்ட ஈடுபாடும், அக்கறையும், சமயோசித புத்தியும்தான்!!

கரெக்ட்தான் மாமா!, சரிங்க மாமா, சாப்பாடு செஞ்சு டேபிள் மேல எடுத்து வச்சுட்டேன். நீங்களே போட்டு சாப்பிட்டுக்கோங்க. நான் ராஜி வீட்டுக்கு போறேன்.

எதுக்கு இப்ப அங்க போறே!? தீபாவளிக்கு அவ எடுத்த புடவைலாம் காட்டி பெருமையடிப்பா! அதே மாதிரி வேணுமின்னு என்னை புடுங்கி எடுத்தே! மகளே கொண்டே புடுவேன்.

ம்க்கும், எப்ப பாரு அவளை தப்பாவே சொல்லுங்க. இந்த வருசம் தீபாவளி பலகாரம் செய்ய, பதிவர்கள் கணேஷ் அண்ணா, ஆவி, செந்தில், ஜீவா, சசிகலாலாம் வர்றங்க. கூடவே நக்கீரன் அண்ணா, ஆஃபீசர் சார்லாம் நாளைக்கு அவ வீட்டுக்கு வர்றாங்க. அதான் கூட மாட நானும் ஹெல்ப்பலாம்ன்னு போறேன்.

ராஜியோட சேர்ந்து நீயும் கெட்டுபோகாம இருந்தா சரிதான் தாயி!!

Thursday, August 29, 2013

பதிவர் சந்திப்பை மேலும் கலகலப்பாக்க என்ன விளையாடலாம்?! ஆலோசனை கூட்டம்


மதுமதி: வரவேற்புரை, சுய அறிமுகம், பதிவர்கள் தனித்திறமைன்னு நிகழ்ச்சிகள் இருந்தாலும் எல்லாரும் சின்ன பிள்ளைகளா மாறி இந்த ஒரு நாள் பொழுதை சந்தோசமா போக்கனும். என்ன செய்யலாம்?!

ஆரூர் மூனா செந்தில்: நாம வேணும்ன்னா யார் அதிகமா தண்ணி அடிக்குறாங்கன்னு ஒரு போட்டி வைக்கலாமா?!

வீடு திரும்பல்” மோகன்குமார்: ம்க்கும், உனக்கும், ஜீவாவுக்கும்தான் பலத்த போட்டி நடக்கும்ன்னு எங்க எல்லாருக்குமே தெரியுமே!! அதுமட்டுமில்லாம தண்ணிக்கான செலவை எப்படி ஈடுகட்டுறது?!

”மின்னல் வரிகள்”கணேஷ்: என்ன மிஸ்டர் மோகன், இது லேடீசுலாம் கூட கலந்துக்குற நிகழ்ச்சின்றதை மறந்துட்டு, அவங்களோடு சேர்ந்து நீங்களும்  இப்படி கூத்தடிக்குறீங்களே!

”வீடு திரும்பல்” மோகன்குமார்: ஸ்ஸ்ஸ் ஆமா, சாரி மறந்துட்டேன் கணேஷ் அண்ணா. தண்ணி அடிக்குற போட்டிலாம் வேணாம்.

ஆரூர் மூனா செந்தில்: ஹலோ தண்ணி அடிக்குற போட்டின்னுதான் சொன்னேன். சரக்கடிக்குற போட்டின்னு சொன்னேனா?! இப்படி ஓட்டுறீங்க ரெண்டு பேரும்?! (ஸ்ஸ்ஸ் அபா! எப்படிலாம் தப்பிக்க வேண்டி இருக்கு?! ஓசில லேசா தொண்டையை நனைச்சுக்கலாம்ன்னு பார்த்தா விட மாட்டாங்க போல?!)

மதுமதி: சரி, திடீர்ன்னு தலைப்பு கொடுத்து ஒரு கவிதை, குறிப்பிட்ட நேரத்துக்குள்ள எழுத சொல்லலாமா?! 

”மின்னல் வரிகள்”கணேஷ்: ஐயையோ! வேணாம், ஏற்கனவே கைக்கு, மரபுக்கவிதை, புதுக்கவிதை, சுட்டது, சுடாததுன்னு டெய்லி 150 கவிதை வருது. அந்த இம்சையை இங்கயும் படனுமா?!

”வீடு திரும்பல்” மோகன்குமார்: பிளாக் எழுதுற எல்லாருக்கும் முக்கியமான சில HTML மேட்டர் தெரியுதா?!ன்னு டெஸ்ட் வச்சு பார்க்கலாமா?!

”தமிழ்வாசி” பிரகாஷ்: ம்ம்ம் சரி, சரி, நான் ரெடி.

”கோவை நேரம்”ஜீவா: இரு இரு எதுக்கு இப்போ இப்படி ஆளா பறக்குற?! உனக்கு தெரிஞ்ச மேட்டர்ங்குறதால, ஈசியா ஜெயிச்சுடலாம்ன்னு கணக்கு போடுறீயா?! அதுதான் நடக்காதுடி மாப்ள! வேணும்ன்னா ஸ்கூல் போல மாறுவேட போட்டி வைக்கலாமா?!

”கவிதை வீதி”சௌந்தர்:  ம்ம்ம்ம் ஓக்கே! ஓக்கே! நான் போலீஸ் ட்ரெஸ்ல வரேன்.

”மின்னல் வரிகள்” கணேஷ்: எதுக்கு?! நிகழ்ச்சிக்கு வர்றவங்க கண்ணை நொள்ளையாக்கவா?! ஏற்கனவே, ஃபேஸ்புக்குல நீ போட்ட போட்டோக்களை பார்த்து ரெண்டு குழந்தைகளுக்கு ஜுரம் வந்துட்டுதாம். வேணும்ன்னா புகைப்பட போட்டி வைக்கலாம்.

”வீடு திரும்பல்” மோகன்குமார்: ஐயோ! வேணாம், வேணாம், உங்க தங்கச்சி ராஜி புதுசா கேமரா வாங்குனாலும் வாங்குச்சு, ஆடு, மாடு முதற்கொண்டு அரிசி, பருப்புன்னு ஒண்ணு விடாம ஃபோட்டோவா எடுக்குது. அதனால இதும் கேன்சல். வேணும்னா சமையல் போட்டி வைக்கலாம். ஈசியா ருசியா யார் சமைக்குறாங்கன்னு பார்க்கலாம்!!

”தமிழ்வாசி” பிரகாஷ்” ஐயையோ! இங்க வந்தும் அதை செய்யனுமா?! ஒரு நாள் நிம்மதியா இருக்கலாம்ன்னுதானே வந்தோம்! இங்க வந்தும் சமைங்கன்னு சொன்னா என்ன நியாயம்?!

மதுமதி: அதும் சரிதான், வேணும்னா விழாவுக்கு வர்ற லேடீசுக்கு இந்த போட்டியை வைக்கலாமா?!

”தென்றல்” சசிகலா: போங்க மது, சமைக்குறதா?! பிளாக், போட்டோ இணைக்குறது, ஃபேஸ்புக்குல அரட்டை, கவிதை எழுதுறது, மத்தவங்களுக்கு கமெண்ட் போடுறதுன்னு 24 மணிநேரமும் பிளாக்குக்கே அதெல்லாம் டச் விட்டு போச்சே!!

”மின்னல் வரிகள்” கணேஷ்: என்னமமா சசி! எனனமோ டைப் ரைட்டுறல டப் பண்ணுற மாதிரி சொல்லுறே!! சரி, கயிறு இழுக்கும் போட்டி வைக்கலாமா?!

”தீதும் நன்றும் பிறர் தர வாரா” ரமணி:  வைக்கலாம் கணேஷ். ஆனா, ஆரூர் மூனா மட்டும் இந்த போட்டில கலந்துக்க வேணாம்.

ஆருர் மூனா செந்தில்: என்னது?! நான் போட்டில கலந்துக்க கூடாதா?! ஒரு மாசமா இந்த நிகழ்ச்சி நல்லப்படியா நடக்க நாயா பேயா அலைஞ்சுக்கிட்டு இருக்கேன். என்னை கலந்துக்க கூடாதுன்னு சொல்லுறீங்களே! இந்த அநியாயத்தை தட்டி கேக்க யாருமே இல்லியா?! ராஜியக்கா சும்மாதானே உக்காந்திருக்கீங்க நீங்களவாது இது தப்புன்னு சொல்லுங்களேன்.

ராஜி: யாராவது எந்த போட்டியாவது நடத்திக்கோங்க, பரிசு வாங்கிக்கோங்க. ஆனா, நான் போட்டோ எடுக்குறதுல்யும், பதிவு தேத்துறதுலயும்தான் பிசியா இருப்பேன். அதுமில்லாம, புது புடவைல ஒரு வாரமா ஸ்டோன் வொர்க் பண்ணி அதைதான் சந்திப்புக்கு கட்டி வரப்போறேன். அந்த சேலை கசங்கிட கூடாது பாருங்க. அதனால, நான் எந்த போட்டிலயும் கலந்துக்கலை!!

ஆரூர் மூனா செந்தில்:  இந்த அக்காக்களே இப்படிதான்!! புடவை, நகைக்குன்னு குடுக்குற மதிப்பை உறவுகளுக்கு குடுக்க மாட்டாங்க. என் டிடி அண்ணன் இருக்கார். எனக்காக, அவர் உங்களைலாம் கேள்வி கேப்பார்,

திண்டுக்கல் தனபாலன்: ஏம்பா! பாவம் செந்தில், அவரையும் சேர்த்துக்கலாம்.

”மின்னல் வரிகள்” கணேஷ் : ஏம்பா டிடி!! நீ எல்லாம் புரிஞ்சுதான் செந்திலை சேர்த்துக்க சொல்லுறியா?! செந்திலோட ஒரு இழுப்புக்கு நீ தாங்குவியா?!

திண்டுக்கல் தனபாலன்:  எல்லாம் யோசிச்சுதான் சொல்லுறேன். ந்ந்த போட்டி வச்சாலும், யார் கலந்துக்கிட்டாலும் முதல்ல வரப்போறாதென்னமோ நாந்தானே?! அதான் செந்திலையும் கலந்துக்க சொல்லுறேன்.

மதுமதி அண்ட் கோ : ????????!!!!!!!!!!!!

Tuesday, August 27, 2013

பதிவர் சந்திப்பில் கலந்து கொள்ளும் பதிவர்களை வாழ்த்தும் பிரபலங்கள்!!


உலக தமிழ் பதிவர் சந்திப்பு நாள் கவுண்ட் டவுன் ஸ்டார்ட் ஆகிட்டுது....,  எப்பவுமே ஒரு பண்டிகை வந்தா பிரபலங்கள் வாழ்த்து சொல்லுவது வழக்கம். அதுப்போலதான் பதிவர் சந்திப்புக்காக பிரபலங்கள் தங்களுக்கு பிடிச்ச பதிவர்களை பத்தி ரெண்டு வார்த்தை சொல்லி அவங்களுக்கு வாழ்த்து சொல்லி இருக்காங்க....

 முதல்ல வயசுல பெரியவரான கலைஞர் ஐயா:
எனதருமை உடன்பிறப்புகளே! நான் எப்படி தமிழை வளர்க்க பாடு படுகிறேனோ அப்படிதான் தம்பி மகேந்திரன், அம்பாளடியாள், எனதருமை சகோதரர்களான ராமனுஜமும், ரமணியும் தங்கள் அழகான பாடல்கள் மூலம் தமிழை வளர்த்து வருகிறார்கள். அவர்களின் சேவை அளப்பரியது. நான் அவர்களின் வலைப்பூவை தவறாமல் வாசித்து வருகிறேன். தொடரட்டும் அவர்தம் சேவை!

அடுத்து அம்மா: 
எனதருமை பதிவர்களே! எனது தலைமையினாலான ஆட்சியிலே பதிவர்கள் அனைவரும் தினந்தோறும் பதிவு போட என்னால ஆன முயற்சிகள் அனைத்தும் செய்து கொண்டுதான் இருக்கிறேன். அவர்களுக்காகவே, கண்ணுறக்கம் பாராமல் யோசித்து நான் பல திட்டங்கள் தீட்டி வைக்கிறேன். பதிவர்கள் பற்றி ஒரு கதை சொல்லலாம்ன்னு இருக்கேன். ஒரு ஊருல 4 பசு மாடு இருந்துச்சாம். அதுலாம் ஒத்துமையா புல் மேஞ்சுக்கிட்டு இருக்கும்போது ஒரு சிங்கம் அதுகளை அடிச்சு திங்க வந்துச்சாம். ஆனா, ஒத்துமையான மாடுகள் ஒண்ணா சேர்ந்து அந்த சிங்கத்தை அடிச்சு விரட்டிடுச்சாம். என்ன செய்யுறதுன்னு நரிக்கிட்ட யோசனை கேட்டுச்சாம். நரி ஒரு தந்திரம் பண்ணி அந்த மாடுகளை பிரிச்சு விட்டுச்சாம். மாடுகள் ஒவ்வொரு மூலைல போய் புல் மேஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சாம். ஒவ்வொரு நாளைக்கு ஒவ்வொரு மாடுன்னு அடிச்சு சாப்பிட்டுடுச்சாம் சிங்கம். அதுப்போல பதிவர்கள்லாம் ஒத்துமையா இருந்தாதான் நல்லது. இல்லாட்டி, மாடுகள் போலதான் அழிஞ்சு போகனும்ங்குறதை மனசுல வச்சுக்கிட்டு செயல்படுங்க.

ரஜினி:
ஹா! ஹா! கண்ணா நான் இமய மலைக்கு போறதே உடம்பும் மனசும் ஃப்ரெஷ் ஆக்கிக்கத்தான். ஆனா, இமயமலைக்கு போகாமயே இங்கயே உக்காந்து “திண்டுக்கல்” தனபாலன்ன்னு ஒரு நண்பர் எழுதுற பதிவை படிச்சாலே ஃப்ரெஷ் ஆகிடுறேன். என்னை போல புது புது ஸ்டைல்ல தன் பிளாக்கை அழகா வச்சிருக்கார். அவருக்கு என் வாழ்த்துகள். எனக்கும் அவருக்கும் ஒரே வித்தியாசம்தான், நான் எப்போ வருவேன்?! எப்படி வருவேன்?!ன்னு யாருக்கும் தெரியாது!! ஆனா, நீங்கலாம் பதிவு போட்டதும் தனபாலன் முதல் ஆளாய் வந்து நிப்பார்ன்னு உலகத்துக்கே தெரியும்!! 

கமல்:
யூ சீ,  நான் என் தொழில்ல புது புது உத்திகளை புகுத்த வெளிநாட்டுக்குலாம் போயி அங்கிருக்கும் விசயங்களை தெரிஞ்சுக்கிட்டு வருவேன். அதுமில்லாம, நம்ம ஊரு பொண்ணுங்க கிட்ட இல்லாத ஏதோ ஒரு ஈர்ப்பு வெளிநாட்டு அம்மணிங்க கிட்ட இருக்கு. வெல், எப்படி சொல்லுறதுன்னா, கலை உலகில என் வாரிசுங்க நிறைய பேரு இருக்காங்க. பட், பதிவுலகில என் வாரிசுன்னா அது “கோவை நேரம்” ஜீவாதான்.

டைரக்டர் ஷங்கர்:
என் படத்தை எடுக்கும்போது வெளிநாட்டு லொக்கேஷன்லாம் நெட்ல போய் தேடிப்பேன். இருந்தாலும், உளாநாட்டு, வெளிநாட்டு லொக்கேஷன் பத்தி எனக்கெதாவது டவுட்ன்னா நம்ம “கடல் பயணங்கள்” சுரேஷ்குமார் பிளாக்கை படிச்சுட்டுதான் போவேன். அங்கிருக்கும் ஹோட்டல், எங்க சாப்பாடு நல்லா இருக்கும், எங்க தங்கலாம், என்ன செலவு ஆகும்ன்னு பக்காவா போட்டிருப்பார்.

நமீதா:
மச்சான்ஸ், ஷூட்டிங், கடை திறப்பு, பார்ட்டின்னு தமிழ்நாடு ஃபுல்லா நான் சுத்தும். அப்படி போகும்போது அங்க சரியான சாப்பாடு என்க்கு கிட்க்காது. அந்த மாதிரியான டைம்ல டக்குன்னு லேப்டாப் தட்டி மச்சான் “வீடு திரும்பல்” மோகன் குமார்  மச்சான் பிளாக்கை பார்த்துட்டு அங்க போய் சாப்பிட்டு வந்துடுவேன்.

சந்தானம்:
என் படத்துல எதாவது காமெடி சீன் வைக்கனும்ன்னா எதும் தோணலைன்னா நேரா கவிதை வீதி சவுந்தர் பிளாக் போவேன். அங்க போனா, எஸ்.எம்.எஸ், ஃபேஸ்புக்குல வந்த ஜோக்லாம் அப்டேட் பண்ணி வெச்சிருப்பார். அங்க பார்த்து எதாவது ஜோக் நானும் தேத்திப்பேன்.

ப.சிதம்பரம்:
அரசியல்லயும் சரி, பொருளாதாரத்துலயும் சரி எனக்கு எதும் டவுட் வராது.அப்படி டவுட் வந்தா நான் அவர்கள் உண்மைகள் பிளாக் ஓனருக்கு ஒரு ஃபோன் போட்டு டவுட் கிளியர் பண்ணிப்பேன். எப்பேற்பட்ட ஜீனியஸ் தெரியுங்குளா அவரு?!

கன்னடத்து பைங்கிளி சரோஜா தேவி:
வயசாகிட்டதால இப்போல்லாம் என்னை யாரும் நடிக்க கூப்பிடுறதில்லை. எப்பவாச்சும் ஒரு சில நாள்தான் ஷூட்டிங் இருக்கும். மத்த நாள்ல வீட்டுல சமைக்குறது, கூட்டுறதுன்னு பொழுதை போக்குவேன். வேலை எதும் இல்லாட்டி சிவாஜி, எம்ஜிஆர் கூட நடிச்ச நாட்களை நினைச்சு பார்த்துப்பேன். எனக்கு கூட தெரியாத விசயங்கள் கூட சில சமயத்துல மின்னல் வரிகள் கணேஷ் அடிக்கடி அந்த காலத்துல பத்திரிகைகளில் வந்த ஜோக், சினிமா துணுக்குகளை பகிர்ந்துப்பார். அவர் இல்லாட்டி எனக்கு போரடிச்சு போகும்!!

ஏ.ஆர். ரகுமான்:
நான் பாட்டுக்கு இசை அமைச்சு தருவேன். எப்பவாவது பாடுவேன். ஆனா, கோவை ஆவி தானே பாட்டெழுதி, இசை அமைச்சு பாடவும் போறாராம்!! என் எதிர்காலத்தை நினைச்சா எனக்கு கொஞ்சம் கிலியாதான் இருக்கு. ம்ம் எல்லாம் இறைவன் அருள்.

தனுஷ்:
என்னை மாதிரியான பசங்களை பார்த்தா புடிக்காது. பார்க்க பார்க்கதான் புடிக்கும். அதேப்போலதான் ராஜியக்கா பதிவுகளும், படிச்ச உடனே புரியாது! படிக்க, படிக்கதான் புரியும்!!

ராமராஜன்:
நம்முடைய கலாச்சாரம், பழக்க வழக்கங்களை பத்தி தெரிஞ்சுக்கனும்ன்னா   கிராமத்துக்குதான் போகனும். சிட்டில இருந்தாலும் நான் இன்னும் கிராமத்தான். என்னை போலவே ஒருத்தர் இருக்கார் அவர் பேரு சங்கவி, நான் மாட்டை பத்தி பாட்டு படிப்பேன். அவர் லட்சுமிமேனனை பத்தி பாட்டு படிப்பார். 

ராஜ்கிரன்:
அம்மாவை, பொண்டாட்டியை பத்தி யாராவது தப்பா பேசினா கொக்க மக்கா கொன்னேப்புடுவேன். நான் இங்கிருந்து அருவாவை வீசுவேன். ஆனா, குவைத்துல இருந்துக்கிட்டே “நாஞ்சில் மனோ”  குறி பார்த்து அருவா வீசுவேன். என்ன, ஹோட்டல்ல சேச்சிகள்கிட்ட போடுற கும்மாளங்கள்தான் அவர்கிட்ட பிடிக்காதது. என்கிட்ட இருக்குற லுங்கிகள்ல ஒண்ணை அவருக்கு பார்சல் பண்றேன். ஏன்னா, பேண்ட், கோட்டு, சூட்டுலாம் போட்டுக்கிட்டா அருவா வீச முடியாது. ஆனா, லுங்கியை கட்டிக்கிட்டு அப்படி முழங்காலுக்கு மேல தூக்கி கட்டி அருவாவை வீசுனா சும்மா நச்சுன்னு போய் விழும்.

கேப்டன்:
இன்னிக்கு நம்ம கட்சில சேர வந்திருக்கும் உலக தமிழ் வலைப்பதிவாளர்கள் அவர்களுக்கு நான் சொல்லிக்குறது என்னன்னா!!
மதுமதி: ஐயா! இவங்கலாம் கட்சில சேர்றதுக்காக வரலீங்கயா!
கேப்டன்: அப்புறம் எதுக்கு வந்திருக்காங்க.
மதுமதி: வருசத்துக்கு ஒரு தரம் இப்படி மீட் பண்ணுறது வழக்கம். அதான், அவங்களை வாழ்த்தி பேசுங்கன்னு உங்களை கூப்பிட்டு இருக்கோம்!
கேப்டன்: என்னது இவனுங்களை வாழ்த்தி நான் பேசனுமா!? எனக்கு ஆர்டர் போட நீ யாருடா?!
மது மதி: ஐயா! நான் இவங்கள்லாம் கலந்துக்குற இந்த நிகழ்ச்சி நல்லபடியா நடக்க என்னால முயற்சிகளை செஞ்சவன்.
தமிழ்வாசி: யோவ் கேப்டன், நானும் மதுரைக்காரந்தான். ஒழுங்கு மரியாதையா எங்களை, எங்க பதிவுகளை வாழ்த்தி பேசு இல்லாட்டி உன்னை பத்தி தாறுமாறா எழுதிடுவோம்.
கேப்டன்: டேய்! நீ மதுரைக்காரன்னா, நான் உனக்கு பயப்படனுமா?! போன எலக்‌ஷன்ல ஓட்டு போட்டியாடா?! ப்ப்ப்பளார்
தமிழ்வாசி: என்னையே அடிச்சுட்ட இல்ல, இன்னில இருந்து உனக்கு ஆப்புதாண்டி மாப்ள!